مهمتر از سخنرانی آقای خاتمی در دانشگاه

محمدعلی ابطحی

کد خبر : 41979
سخنرانی آقای خاتمی در دانشگاه فراتر از یک سخنرانی، دارای پیام مهم سیاسی بود که توجه به آن ضروری است. قبل از سخرانی؛ نگرانی های متفاوتی وجود داشت: درگیری های طبیعی جریانات سنتی مذهبی درگیر شونده همیشگی. مخالفت و به هم ریختن جلسه توسط نیروهای چپ نو ظهور. تظاهرمخالفان عمومی شرکت در انتخابات. عکس العمل فشارهای دولتی این سالها بر دانشگاه و مهمتر درگیری های چند روز گذشته قبل از سخنرانی وتظاهرات وبرخورد با چپ و اطلاعیه ی وزارت اطلاعات و دستگیری جمع زیادی از دانشجویان و تظاهرات روز قبل تحکیم وحدتی ها. در این موارد معلوم بود آقای خاتمی نقشی نداشت اما احتمال آن می رفت که چون در جای دیگری امکان اعتراض نیست، در سخنرانی آقای خاتمی دق دلی خالی کنند. تجربه ی نه چندان شیرین آخرین سخنرانی آقای خاتمی در دوران ریاست جمهوری در دانشگاه نیزدر خاطره ها بود. اما با همه ی این مقدمات آقای خاتمی وقتی به دانشگاه رفت با استقبال غیر قابل باوری روبرو شد. خبرهای ازدحام جمعیت و شعارهای امیدوارانه همراه با نگاه به آینده دانشجویان را لابد خوانده اید. اینجا هم میتوانید بخوانید. معنای این رفتار این است که دانشگاه به عنوان پیشتازان اندیشه و فکر به خوبی می داند که شرایط کشور ویژه تر از آن است که دلخوری های موردی گذشته را اصلی کنند و به خاطر آن نگرانی ها به سرنوشت خود و آینده ی ایران بی تفاوت باشند. آقای خاتمی علاوه بر اینکه خود شخصیت بزرگی در عرصه سیاسی و فکری کشور مطرح است، به عنوان سمبل جریان اصلاحات وعزتمداری داخلی و خارجی کشور و مخالفت با جریان تحجر و واپسگرایی شناخته می شود که امید به تغییرقانون مند در روند جاری کشور از طریق وی گذر می کند. این امیدواری در نسل فعلی خیلی پر اهمیت است که می تواند در انتخابات جلوه کند. نسل معاصر شرایط سخت فعلی را خوب درک کرده است. آنها خیلی جدی تر و پر انگیزه تر ازکسانی هستند که در ستادها اصلاحات را رهبری می کنند و منتظرند در صندلی های سبز سابقا سرخ مجلس بنشینند و به خاطر این احتمالا شیفتگی خدمت وانشاء الله نه به خاطر عشق به قدرت نمابنده مردم باشند و هر روز صدای بحث های اختلاف انگیز را از آن اردوگاه ها به کمک رسانه های رسمی و ملی و دولتی می توان شنید. آقای خاتمی هم احتمالا به خاطر همین شناختی که از جامعه دارد خیلی صریح تر و شفاف تر از همیشه به نقد ناهنجاری های موجود و خطرهای داخلی، اقتصادی و خارجی که ایران سربلند را تهدید می کند پرداخت.خیلی دوست داشتم که شخصا شرکت کنم ولی به احترام آن که جلسه دانشجویی بود و دانشگاهی ومن هم نه دانشگاهی بودم ونه دانشجو نرفتم. خدا کند این امید به آینده را نا امید نکنند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: