حاج منصور ارضی، مداح دوست داشتنی اهل بیت و البته مسافر جدید سفرهای استانی دولت هفته گذشته بار دیگر تنور انتقادات تندش از برخی مسئولان کشوری را در ميانه دعاي عرفه خود با هیزم انتقاد از قالیباف شهردار تهران گرم کرد. قالیبافی که هفته گذشته به شدت از نحوه مدیریت کشور و بداخلاقی ها انتقاد کرده بود، بوسیله «حاج منصور»، به عمربن سعد تشبیه شد. حاجی در سخنان خود گفته بود:« برخي ابن سعدهاي دوران ما هم اينگونه اند و اگر به گندم رياست جمهوري نرسيدند به جوي شهرداري كه رسيده اند و اين برايشان كافي است! فكر مي
كنند از كارهايشان بي خبريم و نمي دانيم در حال جمع آوري ميليوني پول هستند تا در موقع مناسب خرجش كنند.» حاج منصور ارضی که عادت دارد نعوذبالله جای خدا بنشیند و از باطن افراد خبر دهد؛ بارها نیز با الحانی تندتر به انتقاد از دیگر نیروهای انقلاب پرداخته بود و به قول خیلی ها، «تازه به قالیباف رحم کرد که فحش نداد!» همان طور که پیشتر در شب 21 قدر ماه رمضانی که آن سال انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شد؛ «حاجی» همه را با صدای «سوزدارش» به گریه انداخت؛ در آخر گفت:«هر کسی به ... رای دهد؛ این گریه اش حرام است.» یا متداولا به رئیس جمهور سابق حمله کرد و اخیرا هم به شیخی ... اما این
واقعه اخیر هفته گذشته، در روز عرفه؛ روز توبه و روز بازگشت به خدا اتفاق افتاد؛ این اظهارات در حالی است که بنابر حکم شرعی و فتوای مراجع معظم تقلید، در این مواقع شخص برای جبران توهينها و کذبهایی که نسبت به شخص دیگری روا داشته، بايد گفتههاى خود را به هر کس که رسانده تکذيب کند و از شخصى که به او اهانت کرده تحصيل رضايت نمايد. و بنابر حکم شرعی، در مورد غیبت نیز:« بطور كلى اگر پُشت سر مؤمن، مطلبى گفته شود كه حقيقت دارد لكن اگر او مطلع شود ناراحت مىشود و اين مطلب به قصد عیب جویی گفته مىشود يا نزد عرف تنقيص به حساب مىآيد، غيبت است و جايز نيست و صِرف معلوم بودن
براى هر دو طرف يا تربيت فرزند و مانند آن مجوّز غيبت نيست ولى گفتگو درباره خوبيهاى يک فرد حكم غيبت را ندارد، همچنين در مورد مشاوره نيز اطلاع دادن مانعى ندارد» تنها یک سوال باقی می ماند:
آیا رواست که با سخنان آتشین «منبر بسوزانیم»؟