مصطفي محمودي در گفتگو با «فردا» در خصوص ارزیابی اش از سریال ساعت شنی گفت: گذشته از ساختار ضعيف اين سريال، موضوع آن جسورانه است. اين سريال به طرح موضوعاتي مي پردازد كه در جامعه پنهان مانده و طبيعي است كه با طرح شدن آن حرف و حديث هاي زيادي را به دنبال خواهد آورد. در مجموع "ساعت شني" كار متوسطي است.
کد خبر :
43057
مصطفي محمودي، سردبير ماهنامه تخصصي خانه تئائر در گفتگو با سرويس فرهنگي «فردا» با بيان اينكه معتقدم سریال «ساعت شني» يكي از سريال هاي جسورانه اي است كه توانسته از خط قرمزهاي صدا و سيما عبور كند، گفت: «موضوع ساعت شني موضوعي است كه مردم ما درگير آن است و زمان آن رسيده كه جامعه ما با اين نوع سريال ها آشنا شود. من معتقدم تماشاگران تلويزيون به اين حد از فرهنگ رسيده اند كه آمادگي مواجهه با اين موضوعات را داشته باشند». او با بيان اينكه با سوژه اصلي سريال موافقم گفت: «گذشته از ساختار ضعيف اين سريال،
موضوع و سوژه آن جسورانه و ويژه است. اين سريال به طرح موضوعاتي مي پردازد كه در جامعه پنهان مانده و طبيعي است كه با طرح شدن اين موضوعات حرف و حديث هاي زيادي را به دنبال خواهد آورد و موافقان و مخالفان در برابر هم جبهه گيري مي كنند». اين منتقد سينما با اشاره به اينكه "ساعت شني" ساختار ضعيفي دارد و مي توانست بهتر از اين باشد، توضيح داد: «در اين سريال بازيگري، كارگرداني و فيلمنامه ضعف هاي خودش را دارد. كارگرداني مجموعه اي با اين سوژه خاص، حركت بر روي لبه تيغ است. اين مجموعه بايد به گونه اي كارگرداني شود كه از هيچ سوي بام نيفتد. در اين مجموعه بحث تعليق و ضرب
آهنگ در بخشي از سريال كند مي شود. اين دو فاكتور، عواملي هستند كه تماشاچي را براي دنبال كردن ادامه سريال مشتاق مي گرداند. اين سريال داراي ضرب آهنگ متوسطي است.» وي افزود: «بازيگري در اين سريال يك دست نيست. اگر بخواهيم منحني بازيگري را در "ساعت شني" رسم كنيم يك منحني سينوسي را مي بينيم كه داراي فراز و فرودهاي بسياري است. خود بازيگران نيز يك دست انتخاب نشده اند؛ برخي خوب، برخي متوسط و بقيه ضعيف هستند. منحني اين سريال افزايشي و رو به تزايد نيست و حتي به جرأت مي توان گفت كه يك خط صاف نيز نمي باشد. اين مسأله تا قسمتي به جنس بازي هنرمندان و قسمتي هم به هدايت كارگردان
برمي گردد». مشاور سابق رسانه اي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي درباره فيلمنامه "ساعت شني" گفت: «فيلمنامه اين سريال نيز فيلمنامه كاملي نيست و مي توانست خيلي بهتر از اين روابط موجود در اين سريال را تعريف كند. كنش ها و واكنش ها در فيلمنامه به خوبي پرداخته نشده است. در پردازش فيلمنامه سازندگان بايد با دقت بيشتري عمل مي كردند». مصطفي محمودي با بيان اينكه با سوژه اصلي سريال موافقم، بيان كرد: «گذشته از ساختار ضيف اين سريال، موضوع و سوژه سريال جسورانه و ويژه است. اين سريال به موضوعاتي مي پردازد كه در جامعه پنهان مانده است و طبيعي است كه با طرح شدن اين موضوعات
حرف و حديث هاي زيادي را به دنبال خواهد آورد و موافقان و مخالفان در برابر هم جبهه گيري مي كنند». وي درباره بي پرده صحبت كردن اين سريال از موضوعاتي همچون فرار دختران، خودكشي، روابط عاطفي و برخوردهاي رومانتيك زن و شوهري با توجه به شرايط موجود در جامعه پاسخ داد: «شايد شرايط خاصي بر جامعه حاكم باشد كه من از آن بي خبرم! به نظر نمي رسد كه جامعه ما شرايط ويژه اي داشته باشد. من معتقدم جامعه به آن حد از بلوغ و دانش و باروري فرهنگي رسيده است كه آمادگي پذيرش اين مسائل را داشته باشد. قبول دارم كه ما در كشوري زندگي مي كنيم كه اساس آن را خانواده تشكيل مي دهد. كشور ما كشوري
اسلامي است و اخلاقيات در آن جايگاه خاصي دارد و ما به عنوان جامعه ايراني موظيفم برخي مسائل را پوشانيده نگاه داريم و عيان نكنيم». مصطفي محمودي، منتقد سينما در پايان عنوان كرد: «به طور كلي، در بحث فني و محتوايي سريال دچار مشكل است و مي بايست روابط بهتر و پخته تر باشد و مناسب تر تعريف شود تا سريال قابل دفاعي داشته باشيم. تمام حواشي به وجود آمده درباره اين سريال نبايد ما از اصل قضيه غافل سازد. در مجموع جدا از سوژه "ساعت شني" كار متوسطي است».