اختلاف دو قوه

بر طبق روال دولت نهم، واقعه ای دیگر که در طول تاریخ سیاسی ایران بی نظیر بود؛ رخ داد. رئیس قوه مجریه، از «دخالت نمایندگان در امور اجرایی» و نسبت به برخی از مصوبات مجلس شورای اسلامی که بوسیله شورای نگهبان با قانون اساسی و شرع تطابق داده می شود؛ انتقاد کرد. این نامه انتقادی، جدید نیست و پیش از آن، شبیه آن به همتایان خارجی نوشته شده بود؛ اما ایندفعه رئیس دولت اصولگرا از مجلس اصولگرا به شدت به دلیل عدم هماهنگی با رئیس جمهور و دولت ابراز نارضایتی کرد. نامه رئیس جمهور البته عجیب نبود. در این خصوص سخن آقای الهام که قبلا گفته بودند: «آقای احمدی نژاد، سفری استانی به قوه قضائیه بکنید» نیز جالب توجه می نماید. در این میان، هوشمندی رئیس مجلس در ارجاع نامه انتقادی احمدی نژاد به حل و فصل کننده قانونی مشکلات قوای سه گانه بر اساس قانون اساسی؛ نشان از عدم تمایل حداد عادل به جنجال آفرینی داشت؛ که شاید برخی این انتظار را داشتند. رهبر معظم انقلاب نیز بار دیگر فرزانگی و هوشمندی و تقید به قانون اساسی کامل جمهوری اسلامی ایران را با «لازم الاجرا دانستن کلیه مصوبات مجلس برای همه قوا» نشان دادند و ... البته رئیس جمهور در واکنش به این امر پس از اینکه حامیانش، در واکنش به فرمان رهبری، متن کامل نامه را منتشر کردند در مصاحبه ای کوتاه از اینکه «رئیس جمهور، مجری قانون اساسی است» سخن گفتند. لازم به ذکر است که تا آنجایی که عموم می دانند؛ بنابر نص صریح قانون اساسی، مجلس مسئولیت تصویب لوایح و قوانین و شورای نگهبان مسئولیت تطبیق آنها با قانون یاد شده و شرع را دارد و رئیس جمهور مجری این قوانین تطبیق داده شده است.