تغییر رویکرد رسانه ای دولت، اهداف و پیامدها

در حالی که شور و حال انتخاباتی کم کم جامعه را فرامی گیرد و اخبار مربوط به تایید یا رد صلاحیت داوطلبان مجلس خبر داغ روزنامه ها و گروههای است، چند خبر کوچک و معنادار روزنامه ها پخش شد که ظاهرا خیلی زود در هیاهوی روزمره گم شد. خبر این بود که روزنامه های "آتیه، خورشید، وطن امروز" به زودی منتشر می شوند و روزنامه دولت، یعنی روزنامه ایران هم به دلیل آنچه که "درخواست های مکرر خوانندگان" عنوان شده است، در دو نوبت صبح و بعدازظهر منتشر خواهد شد. آگاهان امر رسانه می دانند در شرایط فعلی، هزینه های مالی راه اندازی یک روزنامه حداقل حدود 600 میلیون تومان است، اولین سئوالی که پیش می آید این است که محل تامین هزینه این سه روزنامه که رقمی بیش از دو میلیارد می شود کجاست؟ همزمانی انتشار چند روزنامه جدید با تصمیم برای چاپ عصر روزنامه ایران، ناخودآگاه این تلقی را می آفریند که فرماندهی واحدی پشت این تصمیم بزرگ وجود دارد. سئوال دیگر این است که در شرایطی که متقاضیان دریافت امتیاز نشریه، دو تا 5 سال در نوبت رسیدگی هیات نظارت بر مطبوعات، معطل می شوند، این "مجوزهای سریع" و برق آسا چگونه به آنان داده شده است؟

اما "نهضت روزنامه سازی دولت" ، قبل از هرچیز بیانگر این موضوع است که دولت پذیرفته است که هنوز بعد از تمام شدن نیمه عمرش، نتوانسته است با مخاطبان و افکار عمومی ارتباط برقرار کند، این در حالی است که ظرفیت ها و امکانات رسانه ای دولت نهم در مقایسه با دولتهای سابق، بسیار بسیار بیشتر بوده است.

باید توجه داشت مخاطب رسانه ای چون روزنامه " نخبگان" و "اندیشمندان" جامعه هستند، ظاهرا آقای دکتر احمدی نژاد در سال دوم ریاست جمهوری شان به این نتیجه رسیده اند که باید با نخبگان و قشر اندیشمند جامعه هم مثل توده ها و مردم عادی تعامل کنند، اگر هدف از راه اندازی روزنامه های متحد دولتی، این انگیزه باشد، باید آن را به فال نیک گرفت.

متن کامل یادداشت را در این قسمت بخوانید.