مک کین، رقیب اصلی دموکرات ها
هنگامی که درباره حمله احتمالی به ایران از او سوال شد این کلمات را به صورت شعری بیان کرد: "بمباران، بمباران، بمباران، بمباران، بمباران ایران" که پخش فایل تصویری آن در اینترنت هیاهوی بسیاری را در بر داشت. او از سرسخت ترین پشتیبانان سیاست های بوش است.
جان (سیدنی) مک کین (سوم) متولد 29 آگوست 1936 عضو ارشد مجلس سنای امریکا از ایالت آریزونا و نامزد حزب جمهوری خواه در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 است. به گزارش سرویس بین الملل «فردا»، پدر و پدربزرگ او هر دو از دریاسالاران نیروی دریایی ایالات متحده بوده اند. او نیز همچون آنها وارد دانشکده افسری نیروی دریایی امریکا شد و در سال 1958 درس خود را به پایان رساند. سپس به عنوان خلبان نیروی دریایی در ناوهای هواپیمابر مشغول به کار شد. او در جنگ ویتنام شرکت داشت و در فاجعه آتش سوزی فارستال (Forrestal) در سال 1967 از مرگ حتمی نجات پیدا کرد اما بجای بازگشت به کشورش داوطلب ادامه خدمت در آن منطقه شد. در بیست و سومین عملیات بمباران خود در شمال ویتنام هواپیمای او سرنگون و به شدت زخمی شد. او به مدت پنج سال و نیم در اسارت بود و در مواقعی تحت شکنجه قرار داشت تا اینکه بالاخره در سال 1973 درپی پیمان صلح پاریس آزاد شد. پس از بازگشت از جنگ، او فعالیت خود را در نیروی دریایی ادامه داد. آخرین خدمت او در نیروی دریایی، فعالیت به عنوان رابط این نیرو و مجلس سنا بود. با بازنشسته شدن از نیروی دریایی در سال 1981 و برگشت به آریزونا، او به سرعت وارد عرصه سیاست شد. در سال 1982 به عنوان نماینده مجلس از ایالت آریزونا انتخاب شد و پس از دو دوره خدمت در سال 1986 به عنوان نماینده مجلس سنا برگزیده شد. و در سالهای 1992، 1998، و 2004 نیز مجددا در سنا انتخاب شد. اگرچه به طور کلی سیاست های محافظه کارانه امریکایی را دنبال می کند اما به عنوان یک سیاست مدار نامتعارف مایل به چالش طلبیدن عقاید سنتی جمهوریخواهان در رابطه با مسائل مختلف شهرت پیدا کرده است. در حال حاضر او عضو عالی رتبه کمیسیون سنا در امور ارتش است و در کمیسیون های تجارت، علوم ، حمل ونقل و کمیسیون سنا در امور سرخپوستان نیز فعالیت می کند. مک کین در انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 نیز نامزد حزب جمهوریخواه بود اما پس از مبارزات انتخاباتی بحث بر انگیز در چندین ایالت اولیه، از جورج بوش شکست خورد. او در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 در آغاز فعالیت ها از پیشتازان بود، اما در اواسط سال 2007 به دلیل مسائل مالی و پشتیبانی از طرح اصلاح قانون اعطای ویزا، دچار ناکامی هایی در مبارزات انتخاباتی خود شد. در اواخر سال 2007 دوباره به صحنه برگشت و در ژانویه سال 2008 در انتخابات اولیه چندین ایالت مهم پیروز شد، و در انتهای این ماه بار دیگر نامزد پیشتاز حزب جمهوریخواه شد. سناتور مک کین هفت فرزند و چهار نوه دارد و در حال حاضر همراه با همسر خود در منطقه فونیکس در ایالت آریزونا سکونت دارد. در سال 2002 به عنوان یک سناتور به تصمیم مشترک مجلس نمایندگان و سنا برای صدور مجوز قانونی حمله به عراق توسط ارتش امریکا رای مثبت داد. او از سرسخت ترین پشتیبانان سیاست های بوش است اما از چگونگی اداره جنگ عراق انتقاد می کند. او از طرح کنونی افزایش نیروها در عراق پشتیبانی می کند و با حفظ نیروها در ان کشور موافق است. او در برخی مصاحبه های خود به وضوح اشاره می کند که امریکا برای دفاع از اسرییل به عراق حمله کرده است و امریکا را به عنوان رهبر جهان معرفی می کند. او مخالف مذاکرات دیپلماتیک بدون قید و شرط با ایران است وهمراه با هم پیمانان امریکا تمامی تلاش خود را برای متوقف ساختن فعالیت های ایران در عراق خواهد کرد. او مدعی است از دستیابی ایران به تسلیحات هسته ای و در اختیار سازمانهای تروریستی قرار دادن آن بسیار نگران است. به عقیده او تلاش ایران برای گسترش تسلیحات اتمی تهدیدی بسیار بزرگ برای منطقه است که موجب بی ثباتی هر چه بیشتر منطقه خواهد شد به صراحت می گوید در صورت به قدرت رسیدن از نیروهای نظامی برای جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات اتمی استفاده خواهد کرد. هنگامی که درباره حمله احتمالی به ایران از او سوال شد این کلمات را به صورت شعری بیان کرد: "بمباران، بمباران، بمباران، بمباران، بمباران ایران" که پخش فایل تصویری آن در اینترنت هیاهوی بسیاری را در بر داشت. بسیاری از صاحب نظران انتخاب شدن مک کین به ریاست جمهوری امریکا را، به دلیل سابقه او مساوی با فعالیت های بیشتر نظامی و احتمالا حمله به ایران می دانند. مک کین رشد سریع اقتصادی چین را تهدیدی برای امریکا می داند و معتقد است که ترقی کردن چین و روسیه، لزوم تقویت ارتش امریکا را ایجاب می کند. او طرفدار کاهش مالیاتها برای کمک به بنگاههای اقتصادی کوچک و همچنین اعطای تنفس های مالیاتی به این بنگاهها برای سرمایه گذاری در زمینه تجهیزات و فناوری است.او اعلام كرده است که مالیات دریافتی از شرکتهای سهام دار بزرگ را از 35% به 25% کاهش خواهد داد و بدنبال پایه گذاری یک اعتبار مالیاتی دائمی برای تحقیق و توسعه است. او تاکنون جوایز فراوانی را بدلیل تلاش گسترده برای کاهش مالیاتها و همچنین جلوگیری از هزینه های افراطی و بی فایده دولت دریافت کرده است و برای انتخابات جدید نیز برنامه های مفصلی در همین زمینه ها ارائه داده است.