روایت احمدی نژاد از انقلابیون شرمنده و انقلابیون بدهکار
در باب امكان انقلابی ماندن با دو گرایش عمده مواجه هستیم. اولی انقلاب را یك پدیده تاریخی می داند و دیگری حقیقتی اجتماعی. پیروان رویكرد اول به تدریج تبدیل به "انقلابیون سابق" یا "انقلابیون شرمنده" می شوند اما رویكرد دوم، براین باوراست كه حكومت باید اهل دوندگی شبانه روزی باشد و خود را ممنون و بدهكارمردم بداند.
کد خبر :
47822
رييسجمهور در مطلبی تحت عنوان " استمرار انقلاب" در وبلاگ شخصی اش نوشت: از خدای شهيدان ميخواهم كه هيچوقت پيچيده نشوم و هميشه ساده بمانم . به گزارش «فردا»، در مطلب رييسجمهور آمده است: بسمالله الرحمن الرحيم اللهم عجل لوليك الفرج و العافيه والنصر و اجعلنا من خير انصاره واعوانه والمستشهدين بين يديه در باب امكان انقلابی ماندن و مفهوم تداوم انقلاب با دو گرایش عمده مواجه بوده و هستیم. رویكرد اول انقلاب را یك پدیده تاریخی می داند كه مثل هر پدیده تاریخی دیگر، مشمول مرورزمان قرار می گیرد وبنابر این عبارت پایان انقلاب عبارتی معنادار
وبلكه بدیهی است. در رویكرد دوم انقلاب حقیقتی اجتماعی و ضرورتی عقیدتی است. انقلاب تحول و اصلاح مستمربرای رسیدن به قله های كمال فردی و اجتماعی است و سكون و ركود درحركت اصلاحی وتحول اجتماعی به معنا ی در جا زدن و عقبگرد است. رویكرد اول انقلابی ماندن را نوعی افراطی گری و ماجراجویی وحتی قانون شكنی می پندارد. اما رویكرد دوم معتقد است كه انقلاب، نوعی اصلاحات دائمی و زیر بنایی است كه جهادی مستمر را می طلبد. یك دوره غفلت یا تغافل می تواند به از دست رفتن همه دستاوردها و فرآورده های انقلاب منجر شود. انقلاب دهه به دهه، سال به سال و
تصمیم به تصمیم باید تجدید واحیاء و بلكه تعمیق شود. حركت به سمت عدالت، آزادی، آزادگی، رشد، كمال، صلح و امنیت، برادری ومحبت، برچیدن سوء استفاده ها و برتری طلبی ها و محو كینه ورزی ها، حركتی دائمی و مبتنی بر نگاه انقلاب محور یعنی اصلاحات زیر بنایی، ساختاری و اساسی است. بسیار روشن است كه اینجانب به رویكرد دوم معتقدم. با جدیت و قطعیت عرض می نمایم كه انقلاب دائمی و حفظ انرژی جنبشی و عزم انقلابی، تنها راه بقاء انقلاب اسلامی و تحقق اهداف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و آرمانی آن است. اعتقاد به انتظار حاكمیت همه ارزشها در جهان در حقیقت اعتقاد
به انقلاب همه جانبه و مستمردراندیشه، ایمان و عمل صالح است . آری! موجیم كه آسودگی ما عدم ماست.
* * *
مراد بنده از انقلابی ماندن تكرار برخی تجربیات و یا بازگشت به نقطه شروع نیست بلكه دقیقا به مفهوم اصرار بر ارزش های انقلابی وتلاش برای تعمیم وتعمیق آنها در فازهای تكاملی ومراحل بالاتر و مبتنی بر منطق و تدبیر انقلابی است. پیروان رویكرد اول به تدریج تبدیل به "انقلابیون سابق" یا "انقلابیون شرمنده" می شوند كه بدهكاریهای شخصی خود را به شكل بدهكارسازی انقلاب، تغییر صورت داده و هزینه خستگی ها و بریدگی ها و احیانا خودخواهی ها و اشرافیت گرایی های خود را بر ملت تحمیل می نمایند. آنان با ادبیات دلسوزانه و شعارعقلانیت و واقع
بینی به تدریج، شعارهای اصلی انقلاب را یك به یك، به نمایندگی خود خوانده از طرف ملت كه صا حبان اصلی انقلابند، پس گرفته و احیانا تغییر داده و یا دست كم تفسیر به رای می كنند و در مقابل كسانی را كه به آرمانهای اصیل انقلاب و امام پایبند مانده اند را با صفاتی چون خام، تندرو، قشری، سطحی و یا شتابزده توصیف می كنند. چرا كه از نظر آنان انقلاب تمام شده است وحداكثر سالی یك بار یك جشن تولد تشریفاتی برای آن برگزار کردن کافی است و این همه بدهكاری آنها به امام و شهدا است. رویكرد دوم، براین باوراست كه حكومت باید با همان خلوص وشدت 23بهمن 57، در
كنار توده های مردم و عاشق آنان و دلداده به محرومین و مستضعفین و اهل دوندگی شبانه روزی باشد و خود را ممنون و بدهكارمردم بداند و نه مالك و طلب كار و منت گذار بر آنها. این حقیر با همه كاستی ها و با همه محدودیت ها و ضعف های شخصی كه بدان معترفم، خود را متعلق به رویكرد دوم می دانم واگر اسم این سادگی است، از خدای شهیدان می خواهم كه هیچوقت پیچیده نشوم و همیشه ساده بمانم .