گفتگو با اجاره دهنده حيوانات به فيلم و سريالها
زماني كه حيوانم را سر فيلمبرداري مي برم، كاملاً خيالم راحت است كه آرامش دارد و خطري ندارد، اگر بدانم ناراحت است متوجه مي شوم و نمي گذارم كسي سمت و طرفش برود. ممكن است يك كارگر تراش كار بي احتياطي كند و دستش را قطع كند. خطرات كار من خيلي كمتر از بقيه است ولي براي ساير مردم عجيب و جالب است.
رجانیوز: اينجا نه آمازون است نه كوير لوت... اينجا تهران است، همان شهري كه همه جور موجودات كنار هم زندگي مي كنند. به گزارش چلچراغ، همين بغل دست شما، در همسايگيتان، در ارتفاع 80 تا 100 متري زمين، خاكي ترين يا شايد هم از نظر ما خطرناك ترين موجودات زندگي مي كنند، مي خورند و مي خوابند و ما هم از حضور آنها بي خبريم! گاهي قيافه هاي عجيب و غريبشان را از تلويزيون مي بينيم، ولي حتي نمي توانيم تصور كنيم كه اتاق بغلي ما، تعداد زيادي از اين موجودات زندگي مي كنند. وقتي براي رفتن به مصاحبه آماده مي شوم، علاوه بر استرس كاري و شغلي، ترس و استرس عجيبي براي مواجه شدن با حيواناتي را دارم كه حتي اگر اسمشان را هم روي كاغذ بنويسند، فرار مي كنم. وقتي مي خواهم از پله ها بالا بروم، پاهايم مي لرزد، قلبم تندتند مي زند، در خانه باز است. يك سوييت 30-40 متري كه چندين حيوان مختلف در كنار هم زندگي مي كنند. البته به همراه صاحبشان! برخلاف تصورم كه فكر مي كردم محلي كه حيوانات تجمع دارند، بوي گند و كثيفي مي دهد، ولي بوي خوب عود در فضاي راهرو پيچيده بود. اميد رهبري را با حالتي عجيب مقابل در ديدم! ماري به طول 5/3 متر و با وزن 38 كيلو دور گردن خود پيچيده بود... لحظه اول اصلاً متوجه نشدم كه دور گردن او چيست و وقتي فهميدم، يك قدم هم نمي توانستم جلو بروم! باور نكردني تر از همه آنجاست كه وقتي پس از تمام شدن مصاحبه از در خانه بيرون مي رفتم، آن مار دور گردن خودم بود! *آخه چرا حيوان؟! چون احساس ميكنم كه صادق ترين موجودات هستند، چون حيوانات (چه پرنده، چه خزنده و يا هر چيز ديگر) از كسي خوششان نيايد همان لحظه اول واكنش نشان مي دهند، به نظر من درنده ترين حيوانات خطرشان از انسانها كمتر است چون برنامه ريزي نمي كنند اگر دلشان بخواهد ارتباط برقرار مي كنند و اگر نخواهند ارتباط برقرار نمي كنند ولي اين آدمها هستند كه مثل برادر مي آيند در زندگي شما و به شما ضربه مي زنند. *خيليها معتقد هستند كساني كه به حيوانات پناه مي برند از انسانها دور هستند، از جامعه انساني فرار مي كنند، نظر خود شما در اين مورد چيست؟ نه من موافق نيستم، چون اگر اينطور بود الان مي توانستم به جاي وسط شهر، وسط جنگل زندگي كنم. من مي خواهم علم «آشتي انسان با حيوانات» را ميان مردم به وجود بياورم (جا بندازم)، خيليها هستند كه حيوانات را بد مي دانند، در صورتي كه همه حيوانات مخلوقات خداوند هستند. ما به عنوان اشرف مخلوقات وظيفه حفاظت و درست استفاده كردن از آنها را داريم، خداوند آنها را براي خدمت به انسان آفريده مثل سواري دادن اسب يا خوردن گوشت و... *اين طرحي كه مي گوييد «طرح آشتي انسان با حيوان» كار آساني نيست، آيا از طرف سازماني يا شخصي (مثل سازمان حفاظت محيط زيست) حمايت مي شويد؟ هنوز كه متأسفانه خير، ولي يكسري رايزني ها كرديم و طرح اوليه ام را دادم. يكسري وعده و وعيدها داده اند، اما تا الان كه عملي نشده، (البته اين را هم بگوييم كه: مي توانستند جلوي كار من را بگيرند ولي خدا را شكر هنوز اين كار را نكردند)، چون من بارها به سازمان حفاظت محيط زيست رفتم و آنها مي دانند كه من از حيوانات غيرمجاز نگهداري مي كنم (البته غيرمجاز كه مي گويم، بهتر است بگويم حيوانات پيش خود من نيستند، اغلب دست سيرك هستند، كه خودِ سيرك مجوز دارد و فقط بعضي وقتها براي فيلمبرداري و كار آنها را پس مي گيرم). *گفتيد فيلمبرداري و كار. نگهداري حيوانات براي شما كار است يا عشق؟! ببينيد براي من بيشتر عشق است ولي در حال حاضر كار هم باهاشان انجام مي دهم و كار من بازي گرفتن از حيوانات جلوي دوربين است و جدا از اين هدف اصلي من انيمال فوبيا است (ترس از حيوانات) كه اين بزرگترين عشق من است، من به مدارس زيادي مي روم يا پيش خيلي از بچه هايي كه به دليل داشتن بيماريهاي خاص نميتوانند به باغ وحش بروند و اين حيوانات را از نزديك ببينند و لمس كنند، يا حتي كلاسهاي ترس زدايي كه خيلي از آدمها مثل دانشجويان رشته بازيگري و تئاتر پيش من مي آيند تا ترسشان بريزد، چون به هر حال در طول كار مجبور هستند جايي با يك حيوان برخورد داشته باشند، پس بايد ترسشان ريخته شود وگرنه كارشان را به خاطر آن حيوان و ترس از دست مي دهند. وقتي يك نفر مي آيد پيش من كه از مار به شدت مي ترسد و بعد از اعتماد به من آن مار را روي دوشش مي اندازد، من واقعاً لذت مي برم. انگار خداوند اين حيوانات را نزد من قرار داده تا من بتوانم با جلب اعتماد آدمهاي بيشتري، آنها را نسبت به حيوانات علاقه مند كنم و ترس آنها را از بين ببرم. دوست دارم تا زماني كه زنده هستم، تعداد اين آدمها را بيشتر و بيشتر كنم. *آيا نگهداري اين حيوانات مشكل خاصي هم دارد؟ هنوز ذهنيت مردم آنقدر آماده و پذيراي اين حيوانات نيست؟! با همسايگانتان مشكلي نداريد؟ من كه مار سمي در خانه ام نگهداري نميكنم، من حيوانات بي خطر نگه مي دارم كه نه سر و صدا و نه آزار و اذيت دارند و اكثراً گياهخوار هستند و آلودگي و بو و كثيف كاري ندارند. يعني از يك سگ و گربه اي كه در خانه نگهداري مي كنند دردسر و ضررش خيلي كمتر است. *تا حالا شده با حيواناتت توي آسانسور با همسايه اي برخورد كني؟ برخوردشان چه جوري بوده؟! متأسفانه بله! البته آن حيوان خيلي هم عجيب و غريب نبوده، يعني حيوان ترسناكي نبوده، ولي بيشتر سعي ميكنم با Boxهايي مخصوص حيوانات را حمل و نقل كنم كه كسي نبيند و نترسد چون من كه نمي خواهم ترس آدمها را به زور بريزم، نمي آيم بگويم به زور خانم اين مار كاري با شما ندارد بيا دست بزن! ولي خوب پيش آمده كه يكدفعه سگ من يكي از ميمونهاي سيرك را كشته بود و نصف شب سيرك تمام حيوانهاي من را پس فرستاد و آن زمان هم من امكاناتي نداشتم و خانه ام طبقه همكف بود و يكدفعه در خانه من باز شد و مثل كشتي نوح حيوانهاي من جفت جفت وارد خانه ام شدند كه شرايط سخت و دشواري بود. *هزينه نگهداري اين حيوانات چگونه است؟ هزينه، هزينه عشق است، درآمدي ندارد، مثلاً پولي كه از فيلمبرداري و اجاره آنها مي گيرم، پول خوراكشان هم كفايت نمي كند، من نزديك به 30 غلاده سگ دارم، كه سالي يكدفعه كار به دو تا از آنها ممكن است، بخورد و اجاره اي كه بابت آنها مي گيرم پول غذاي چهار تاي آنها هم نمي شود. *پس درآمدتان از كجاست؟ خوب من بازيگر تئاتر و تلويزيون هستم. كارهاي زيادي با خانم پري صابري انجام داده ام و شاگرد خدابيامرز مهدي فتحي و... بوده ام و سريال حضرت عيسي را بازي كردم. غير از آن هم قبلاً يكسري وسايل دامپزشكي وارد مي كردم. ممكن است من ماشين زيرپايم نباشد ولي 15 ميليون تومان يك سگ مي خرم، اين به غير از عشق هيچ چيز ديگري نيست، براي خيليها تجملات مهم است ولي براي من حيوانات عشق و تجملات محسوب مي شوند. *پس هنوز درآمدي برايتان ندارد؟ تا حدودي، چون اين كار تازه دارد جا مي افتد و شكل مي گيرد. گروههاي فيلمبرداري براي خريدن سگ به خيابان مولوي مي روند (يا كلاً حيوانات ديگر) در صورتي كه مسئله استفاده حيوانات در فيلمها بازي گرفتن از آنهاست، ممكن است يك لوكيشن براي بازي گرفتن از يك سگ سه روز معطل شود ولي حرفه و شغل من بازي گرفتن از حيوانات تربيت شده است. تا اين مسئله جا بيفتد يك مقدار طول مي كشد. *آيا حيوانات خطري هم براي خودتان داشته؟ شده كه شب توي خواب به خودتان حمله كنند؟ نه، اين چيزها نيست. شما مگر در سال چند دفعه مي خوانيد كه در جزيره اي در آن سوي دنيا، كوسه اي به شخصي حمله كرده يا در فلان دهات، گرگي به دهقاني آسيب رسانده ولي هر روز در روزنامه ها ميخوانيم كه مادرشوهري، عروسش را با ناخنگير ريزريز كرد يا برادري سر برادر ديگر را بريد. خيلي از اتفاقات مربوط به بي احتياطي ما است وگرنه خطر هميشه در اطراف ما وجود دارد، ممكن است خانمي موقع درست كردن سالاد حواسش پرت شود و دستش را ببرد، نمي توان گفت اين تقصير چاقو است. براي من هم پيش آمده كه ماري يا كركديلي دستم را گاز گرفته و آن از بي احتياطي خودم بوده. ما وقتي حيواني را پرورش مي دهيم با تمام خصوصيات و عادتهايش آشنا هستيم ما بايد دقت كنيم و وقت شناس باشيم. *به ديگران چطور؟ تا حالا به كسي حمله كرده اند؟! به كسي ديگر كه نه اصلاً، من مثلاً زماني كه حيوانم را سر فيلمبرداري مي برم، كاملاً خيالم راحت است كه آرامش دارد و خطري ندارد، اگر بدانم ناراحت است متوجه مي شوم و نمي گذارم كسي سمت و طرفش برود. ممكن است يك كارگر تراش كار بي احتياطي كند و دستش را قطع كند. خطرات كار من خيلي كمتر از بقيه است ولي براي ساير مردم عجيب و جالب است. *حيوانات را چه جوري پرورش مي دهيد، از زمان كودكي تربيت مي كنيد؟! بستگي دارد مثلاً از بين 10 تا گرگ، يك گرگي را كه فكر مي كنم ميتواند فركانس مرا بگيرد و با من ارتباط برقرار كند، انتخاب مي كنم. ولي در كل، من در خانه حيواني را نگهداري مي كنم كه احساس اسارت نكند، ببينيد مثلاً حيواني مثل مار، ماهي يك شكار مي كند و بعد مي رود به غار و استراحت مي كند چون كالري نمي سوزاند و تحرك كمي دارد، وقتي كه مار در خانه من شكار مي كند يعني راحت است چون اگر رطوبت، دما و نورش خوب نباشد، اعتصاب غذا مي كند و خودكشي مي كند و مي ميرد (اين طبيعت كل خزندگان است). ببينيد نگهداشتن حيوان مسئوليت دارد، من دارم يك فرهنگ نگهداري را به وجود مي آورم، ماهي هايي آوردم به اسم «فايتر» كه ارزش قيمت آن به اندازه يك شاخه گل است و تنها احتياج به آب دارد و هيچ چيز ديگري نمي خواهد و يك عمر در يك ليوان زندگي مي كند. من ميخواهم آن بچه اي هم كه بضاعت مالي ندارد، بتواند حيواني داشته باشد، چون بچه ها عاشق هيجان هستند، و اين ماهي ها از پشت شيشه با هم مي جنگند. *تا حالا شده با حيواناتتان كافيشاپ يا رستوران برويد؟! بله، من يك كافي شاپ مي روم كه اكثر عكاسان و روزنامه نگاران آنجا حضور دارند و من اجازه گرفتم كه بروم آنجا تا عكاسان بتوانند عكس بگيرند و اين مسئله ميان مردم جا بيفتد. *مردم نمي ترسند؟ نه، همه مي دونستند كه امير رهبري، حيواني كه باهاش هست كاملاً بي خطر است. من هيچ وقت يك خرس با خودم نمي برم! *آرزوي داشتن چه حيواني را داريد؟ من هر چي حيوان وحشي تر باشد، بيشتر دوست دارم، ولي كلاً دوست دارم يك بچه ببر داشته باشم. *آيا حيواناتتان شناسنامه دارند؟! (مي خندد) بايد به اسم خودم بگيرم،... چند سال پيش يك تئاتري در فرهنگسراي ارسباران داشتم به اسم «طبيب عشق» و من با مارم مي رقصم و اين اولين باري بود كه مارم را روي صحنه مي بردم و مي رقصاندم، در بروشور جزو اسامي بازيگران نوشته شده بود امير رهبري، مليسا رهبري (مارم) *اگر يكي از حيواناتت بميرند، آنها را كجا خاك مي كنيد؟! (اشك امير رهبري در چشمانش حلقه مي زند و آنقدر ناراحتي در صورتش نمايان مي شود كه از پرسيدن سوالم به شدت پشيمان مي شوم) عجب سؤالي پرسيديد، مرگ! هميشه اگر براي حيواناتم اتفاقي پيش بيايد قبل از اينكه بخواهند بميرند، آنها را به دوستانم مي دهم تا اگر مردند، مرگشان را نبينم چون واقعاً طاقتش را ندارم. چند وقت پيش يكي از عزيزترين سگهايم كه در «حلقه سبز» يا «بيصدا فرياد كن» مهدي فخيمزاده بازي كرده بود، بر اثر بيماري به مشكل خورد و من نتوانستم بروم بالاي سرش! هميشه دوست داشتم جايي داشتم كه چه خودم چه ديگران حيواناتشان را در آنجا دفن كنند. هميشه دوستانم مي گويند اگر هنرمندي فوت بكند از تالار وحدت تشييع مي شود يا ورزشكاران را از باشگاه شيرودي تشييع جنازه مي كنند ولي من را بايد از باغ وحش تا سازمان حفاظت محيط زيست تشييع كنند. *اتفاقاً خوب و راحت است چون مسيرش اتوبان است. (مي خندد) بله... ورثه من همان حيوانها هستند. *حالا همان سگ را چه كار كرديد؟ يكي از دوستانم در باغش دفن كرد. چند تا از سگهاي اسطوره فيلمها بودند كه آنجا دفن شدند. (باز هم مي خندد) *حيواناتتان چه فيلمهايي بازي كردند؟ سگهاي فيلم معما، دايره ترديد، معادله، سربازهاي جمعه، رئيس و... گرگ فيلم حضرت عيسي و حضرت يوسف و... خيلي زياد هستند. اينها از خودم معروفتر و چهره ترند. *تا حالا شده از حيواني هم بترسي؟! ترس يك چيز درست است. من نمي گويم آدم شجاعي هستم، من تنها درست برخورد مي كنم. من از عنكبوتهايي سمي به نام دُلمك خيلي مي ترسم يا از پشه هم همينطور اگر جايي در اتاق پشه باشد، من آرام و قرار ندارم و خوابم نميبرد، مثلاً براي انجام تحقيقاتي به جنگلهاي هند رفته بودم، به خاطر همين پشه ها برگشتم. ولي بايد درست برخورد كرد، مثلاً اگر بترسي، بدنت آدرنالين ترشح مي كند، حيوان متوجه مي شود و از استرس شما ممكن است آن حيوان به شما حمله كند. در قدم اول بايد آرامش داشته باشي، موقعي كه مي خواهيد آدرنالين كمتر ترشح كند، بايد يك زماني از قبل گوشتخواري نكرده باشي (يعني كمتر بخوري كه استرست كمتر بشود!) *ازدواج نكرده ايد؟ نمي كنيد، نخواهيد كرد؟ (ميخندد) راستش خواهرزاده تارزان بهم e-mail (ايميل) زده حالا شايد... به جدم آقا تارزان قسم كه نه! *مهريه چي؟! (مي خندد) نهايتاً 3 تا كروكديل بتوانم مهر كنم! خانواده اتان چطور، چه جوري برخورد مي كنند؟ مادرم مرا درك نمي كرد. من مي خواستم يك شير در خانه نگهداري كنم، مادرم نمي گذاشت ولي هميشه گفتم شجاعت را از پدرم و عشق را از مادرم آموختم. چون پدرم حيوانات را دوست داشت ولي مادرم به عشق ما حيوانات را تحمل مي كرد، چون واقعاً بدش مي آمد و واقعاً ازش ممنونم كه توانست در اين چند سال ما را تحمل كند. حرف آخر؟! دوست دارم كه سازمان محيط زيست از من حمايت كند و يا حداقل مجوز بدهند و اين مسئله را جدي بگيرند، چون ما واقعاً در ايران چنين چيزهايي كم داريم و دوستانم آقاي مرتضي بهادري و محمد بهرامي به من در اين امر خيلي كمك كردند تا بتوانيم اين شغل را در ايران تعريف كنيم!