راه پاستور از بهارستان می گذرد
بهروز شجاعی
کد خبر :
52698
دیگر نه ماهها و هفته ها را که باید روزها را برای آغاز ماراتن ریاست جمهوری شمرد؛ چه آنکه هفتم خرداد می تواند آغازی رسمی برای آن باشد، مجلس در دوره هشتم خود که دیگر نه به معنای مجلس هفتم، اصولگراست و نه به مانند مجلس ششم اصلاح طلب اینک ترکیبی متفاوت ـ بنا به آنچه مصطفی پورمحمدی، وزیر کشور اعلام کرده است ــشامل 69 درصد اصولگرا، 16درصد اصلاح طلب و 14 درصد مستقل را تجربه می کند، ترکیبی که در نگاه اول شاید چندان متفاوت با مجلس هفتم به نظر نیاید اما بازگشت چندماه به عقب و مذاکرات، مجادلات و رقابت های سیاسی در آستانه مجلس هشتم را به یادآوردن، ما را با شکافی در بین اصولگرایان مواجه می کند که یادگار ترَکی است که برخی از نیروهای جوان اصولگرای حامی دولت در جریان انتخابات شورای شهر سوم به این جریان تحمیل کرد. اصولگرایان 69 درصدی دیگر نه 69درصد واحد که درصدهای حداقل دوگانه هستند، اصولگرایانی که با تابلو و حمایت جبهه متحداصولگرایان به مجلس هشتم راه یافتند، اصولگرایانی که با نام ائتلاف فراگیر اصولگرایان توسط مردم انتخاب شدند و اصولگرایانی که کاندیدای مشترک هر دو جریان بودند؛ اصولگرایانی از طیف سنتی که سالها عنوان
اصولگرا را با خود حمل کردند در این دوره از انتخابات مجلس تن به ائتلاف با جوانانی دادند که بیش از آنکه علاقه به ائتلاف داشته باشند به تک روی علاقه دارند و بیش از آنکه بخواهند به ریش سفیدان «چشم» بگویند دوست دارند ریش سفیدان به آنها «چشم» بگویند اما در این میان کم نبودند اصولگرایان شاخصی که تن به این ائتلاف ندادند، چرا که خود یا از پیاده شدگان قطاری بودند که این طیف از اصولگرایان آن را هدایت می کردند و یا از اصولگرایانی بودند که در طی این سه سال بیش از آنکه با «مهرورزی» روبرو شوند در معرض اتهاماتی بودند که فقط در حد «اتهام» باقی ماند و«جرم» شناخته نشد و در این میان اصولگرایانی بودند که مورد تائید هر دو گروه بودند، هم جبهه متحد آنها را کاندیدای خود می دانست و هم ائتلاف فراگیر اصولگرایان و بدین ترتیب مدیون هر دو طیف هستند و اختلاف نظری جدی با این دو طیف ندارند و بنابراین جریانی کاملا مجزا از این دو را تشکیل نخواهند داد.
ادامه مطلب