ايران و اعتماد بهنفس هستهاي
داود هرميداس باوند
گزارشهاي دوپهلوي آژانس در مورد فعاليتهاي صلحآميز هستهاي ايران، گزارش منابع اطلاعاتي و امنيتي آمريكا و اظهارنظر اخير محمد البرادعي درخصوص استعفا از سمت خود در صورت حمله به ايران، حاكي از آن است كه موضع هستهاي ايران از حالت انفعال خارج و وارد حالت اعتماد بهنفس شده است. اكنون كه در شرايط اعتماد بهنفس قرار گرفتهايم بايد از اين فرصت استفاده كرده و بسته پيشنهادي 1+5 را بهعنوان يك چارچوب درخورتوجه براي مذاكره مورد بررسي قرار دهيم. انجام مذاكره به معناي تسليم نيست، بلكه براي نيل به نتيجه و فرآيند مورد توافق دو طرف است. منافع ملي ايران ايجاب ميكند قبل از اين كه جامعه ايران دچار بحرانهاي ناخواسته شود وارد گفتوگوهاي سازنده با 1+5 شويم. حالت اعتماد بهنفس ايران بايد فرصتي براي مذاكرات سازنده تلقي شود، در غير اينصورت اين ادعا مطرح ميشود كه پيشنهادهاي مسالمتآميز مكرراً به ايران ارائه شده اما راه بهجايي نبرده است. اين موضوع ميتواند مشروعيتي را براي اقدامات بعدي مانند صدور قطعنامه ديگري عليه ايران يا آزاديعمل يكجانبه براي برخورد سختافزاري (نظامي) برخي كشورها با ايران ايجاد كند؛ بنابراين جهت پيشگيري از چنين وضعيتي و باتوجه به محتواي بسته پيشنهادي و درنظر گرفتن منافع ملي ايران به مصلحت است كه بسته بهعنوان چارچوب مذاكرات مورد پيگيري قرار گيرد. از آنجا كه شوراي امنيت سازمان ملل كه نماينده جامعه بينالملل محسوب ميشود تاكنون يك بيانيه و 3 قطعنامه درباره ايران صادر كرده است تلاش ميكند جامعه جهاني را عليه برنامه هستهاي ايران بسيج كند. در 3 قطعنامه شوراي امنيت، در كنار اعمال تحريمها عليه ايران، ادامه مذاكرات و ارائه مشوقها نيز پيشبيني شده است؛ بنابراين، منافع ملي و مصلحت جامعه ايجاب ميكند به پيشنهاد مذاكره پاسخ مثبت دهيم. اشتباه بزرگي است اگر فكر كنيم ادامه وضع موجود به نفع ايران است. براي اتخاذ يك راهبرد ملي بايد شرايط و مقتضيات روز درنظر گرفته شوند و نه يكسري مباني انتزاعي و تجريدي. محتواي بسته پيشنهادي 1+5 در روند مذاكرات قابل تغيير است و ميتواند شرايط بهتري را ايجاد كند.