زشت و زیبای زندگی یک پیرزن
چند عدد خودکار، چهار – پنج بسته آدامس و دوتا لیف... همه بساط پیرزن، همین ها است. زیر اشعه پرحرارت آفتاب خرداد ماه، روبه روی یکی از درهای فرعی دانشگاه تهران، بر زمین نشسته و گاه و بیگاه در پاسخ محبت های دانشجویان، چهره رنجورش به لبخندی منقش می شود...
کد خبر :
55782
چرا؟
- دختر شوهرم باعث شد، به کمک مختصری که می گرفتیم چشم طمع داشت، رفته بود گزارش کرده بود که فلانی کار می کنه، وضعش خوبه. اونها هم بدون تحقیق، مستمری مارو قطع کردند... راستی کجا زندگی می کنید؟ - یک اتاق تو خیابان نواب اجاره کرده ام. البته پولش را یک انسان شریف تهیه کرد، می دونید پسرم هنوز هم آدم های پاک سرشت وجود دارند. یک روز آقایی اومد نشست پای درددل من و وقتی شرایط زندگی من رو دید گفت امسال نوبت حج من شده، اما نمی رم شما واجب ترید، خلاصه با پول حج واجبش یه اتاق برام اجاره کرد، من و دخترم صبح تا شب دعاش می کنیم. ان شاءا... خدا خودش به این مرد اجر و پاداش بده. مادر جان
گویا بیماری سختی دارید؟ - آره پسرم، قلبم دیگه جواب نمی ده، بعضی وقت ها اینقدر درد می گیره که آرزوی مرگ می کنم، چشم هام آب مروارید آورده، دیگه خوب نمی بینم، هزینه بیمارستان هم که خیلی سنگینه از پسش برنمیام. بیمه هم نیستم، خلاصه خدا کنه هیچ مسلمونی به درد من گرفتار نشه. چه انتظاری از مسئولان دارید؟ - کمک کنن مادر پیرشون این آخر عمری اینقدر درد نکشه واقعاً تو این سن و سال بدنم کشش این همه درد طاقت فرسا رو نداره، ای کاش می شد یه جوری تو یه بیمارستان تحت مداوا قرار بگیرم...