صفار هرندی و «پا در کفش همديگر کردن»

جشنواره زنان سرزمين من، روز سه شنبه مصادف با شب ميلاد امام علي(ع)، مولاي متقيان، افتتاح شد. اما اين افتتاحيه بي رمق تر از چيزي است که بخواهيم ادعا کنيم قرار است سنگ بزرگي را از جلوي پاي فرهنگ پوشش در جامعه بلند کند.

کد خبر : 56049

برنا: صفار هرندي اظهار داشت: جالب اينجا است که زنان، افتتاحيه جشنواره مربوط به خود را در روزي قرار داده اند که درست همان روز، روز مردان است! اين پا در کفش همديگر کردن ها، البته، بي سابقه نيست. و البته در جشن شما که جشن زنان است و صحبت زنان اين سرزمين است سخنرانانش - تا اينجايي که من بوده ام- همه مرد بوده اند. و البته که تا پايان مراسم افتتاحيه خبري از زنان کارشناس نبود و حتي دبير جشنواره هم که يک خانم بود، روي سن نيامد، سخنران و کارشناس زن که بماند... جشنواره زنان سرزمين من، روز سه شنبه مصادف با شب ميلاد امام علي(ع)، مولاي متقيان، افتتاح شد. اما اين افتتاحيه بي رمق تر از چيزي است که بخواهيم ادعا کنيم قرار است سنگ بزرگي را از جلوي پاي فرهنگ پوشش در جامعه بلند کند. همايشي براي خوب حرف زن‌ها! وارد سالن همايش هاي کانون پروش فکري کودکان و نوجوانان که شدم کامران دانشجو در حال صحبت کردن بود. فکر مي کردم بايد احساس شهروندي را داشته باشم که در حال ورود به يک همايش کاملا فرهنگي است. فرهنگي که نحوه پوشش زنان جامعه را بايد خط دهي کند، همايشي که هر چند به گفته فرحناز قندفروش، از سوي سازمان هاي دولتي حمايت نشده است(!؟) و تا همين روزهاي نزديک به افتتاح جشنواره مجوز برپايي را دريافت نکرده بود اما، قرار بود به هر ترتيب که شده برگزار شود که بالاخره روز سه شنبه اين اتفاق افتاد اما درست شبيه همه همايش هايي که در آن چند نفري مي آيند و حرف مي زنند. البته همه هم خوب حرف مي زنند اما مهم عمل است نه خوب حرف زدن! همايش شروع شده بود و آقاي استاندار نيز در حال صحبت کردن بود و البته بر خلاف بسياري از همايش ها همه در حال گوش کردن. عکاس ها اما، چيليک چيليک فقط عکس مي گرفتند به ويژه از رديف هاي مياني که ميهمان هاي خارجي با لباس هاي رنگي و مربوط به فرهنگ کشور خودشان نشسته بودند. خانمي که به چهره اش مي آمد از آسياي شرقي باشد، با يک شال صورتي نازک(!) که آن را به شکل عربي دور سرش بسته بود، نشسته بود ابتداي سالن و گاهي از جايش بلند مي شد و از جلوي کنار دستي هايش با زحمت رد مي شد و خودش را به گوشه سالن مي رساند و با موبايلش عکس مي گرفت و دوباره بر مي گشت سر جايش مي نشست. اين است پوشش اسلامي؟! زن سياه پوست ديگري هم در همان رديف نشسته بود. او به همراه چند مرد براي شرکت در مراسم آمده بودند و در تمام مراسم مورد توجه بسياري از عکاسان قرار گرفت. زن سيه چرده، هر از گاهي از جايش بلند مي شد و در حالي که به نظر مي رسيد برايش خوش آيند است که در اين مراسم مورد توجه قرار گرفته است، چند باري از سالن خارج شد و دوباره آمد و روي صندلي کنار فرزندان و همراهانش نشست. آقاي سياه پوست ديگري هم کنار او نشسته بود و به نظر مي رسيد نور سالن خيلي اذيتش مي کرد، آخر عينک دودي (!) خود را از چشم برنداشته بود و با همان عينک برنامه را دنبال مي کرد. خانم سياه پوست وقتي براي چندمين بار از جايش بلند شد، زني از پشت سر گفت: " اين پوشش اسلامي است مثلا؟! نمايشگاهي که قرار بود به قول آقاي دانشجو کار فرهنگي کند اين طرح ها را عرضه مي کند؟! اينطوري اگر پيش برويم که ديگر چيزي از فرهنگ و سنت و اسلام خودمان باقي نمي ماند که!" خانم سياه پوست اما از آنجايي که حرف و زبان زن را متوجه نشده بود به او لبخندي زد و باز سر جايش نشست و شايد خانمي که داشت به اين زن خارجي ايراد مي گرفت، خانم هاي ايراني خودمان را نمي ديد که با پوشش هايي عجيب و غريب تر براي ترويج پوشش صحيح در مراسم قدم مي زدند! کدام هزينه! ما هزينه اي نکرده ايم کامران دانشجو در حالي که متناسب با اتمسفر همايش فرکانس صدايش را تغيير مي داد و بسيار با هيجان درباره کار فرهنگي در زمينه پوشش سخنراني مي کرد با اشاره به اين که برخي براي انجام کار فرهنگي در زمينه پوشش از ترس اين که 100 نشوند در حد صفر و اپسيلون باقي مي مانند! دانشجو در ادامه -در حالي که هر يک از عباراتش را دو بار تکرار مي کرد و با تاکيد بر هر جمله روي برگه هاي سخنراني اش را نگاهي مي انداخت- اظهار داشت: آن ها از ترس اين که شايد حرکتي که در حال آغاز کردن آن هستند اشتباه باشد، اصلا حرکت نمي کنند. اما چه کسي ادعا دارد که حرکتش بدون ايراد است. ما آمده ايم که کار کنيم، اگر قرار بود بايستيم که نمي آمديم! دانشجو در دامه با اشاره به برخي از انتقادات گفت: برخي مي گويند که چرا فلاني اين قدر هزينه مي کند! اما ما که هزينه اي نمي کنيم! کدام هزينه؟! وصاياي شهداء را ببينيد آن ها خون دادند براي حجاب! آن ها جان دادند براي اين که در جامعه پوششي مناسب باشد. وي اظهار داشت: امروز اگر در زمينه پوشش الگو ندهيم و بنشينيم و تماشاچي باشيم، الگو مي دهند. آن وقت نمي شود کاري کرد. بايد از ابزار و تکنولوژي روز استفاده کرد اما در حدود شرع. براي شادي کردن بايد الگو داد، همان طور که براي عزاداري الگو داريم. اسلام عبوس و ضد شادي نيست به گزارش برنا، استاندار تهران که گويا داغ شده بود، ادامه داد: شادي يک نياز طبيعي است؛ شهيد مطهري مي فرمايد نياز به شادي مثل نياز به غذا است که اگر به افراد جامعه نرسد، زندگي طبيعي شان مختل مي شود. بايد فرهنگ شادي با حفظ حدود شرعي، پوشش با حفظ حدود شرعي الگو داده شود. بايد زيبا و متنوع باشد و اصلا تنوع شادي مي آورد. نبايد اجازه داده شود که دشمن، اسلام را دين ضد شادي و عبوس معرفي کند! آقاي استاندار به خوبي استدلال مي کرد اما به نظر مي رسيد شنيدن اين دلايل و نکات از طرف مردم، درد چنداني از فرهنگ درمان نمي کرد. هر چند مردم در اغلب موارد از مسئولان جلوتر هستند و به همين علت وقتي دانشجو سخن مي گفت، برخي از زنان حتي به تشريح و تفسير سخنان دانشجو براي بغل دستي هايشان مي پرداختند! اين حرف هاي از يک گوش مي آيد و ... مراسم آن طور که بايد با نوآوري شروع نشده بود و شکل راکدي داشت. جو سالن هم نشان مي داد کسي منتظر هيچ کار خاص و يا نوآوري و يا حرفي تازه نيست! همه خودشان را براي شنيدن آماده کرده بودند. شنيدني که از يک گوش استماع مي شود و از گوش ديگر ... بعد از استاندار تهران حجت الاسلام تقوي روي سن رفت. وي سخناني در باب ولادت امام علي(ع) ايراد کرد و کلام خود را با توصيف ويژگي هاي مولاي متقيان ادامه داد. هر چند تقوي قرار بود سخنان خود را کوتاه به سمع حضار برساند، اما بيان اين حديث پيامبر "من شهر علم هستند و علي باب آن است" موجب شد براي پيوند اين حديث با افتتاحيه سومين جشنواره زنان سرزمين من، سخنان وي کمي به درازا بکشد! و البته حجت الاسلام تقوي نيز عزمش را جزم کرده بود که اين ارتباط را به هر ترتيب که شده بين اين دو مقوله برقرار کند. در افتتاحيه جشنواره اي که درباره پوشش زنان ايران زمين بود تا زماني که وزير فرهنگ و ارشاد روي سن آمد، حتي يک زن کارشناس نيز درباره اين جشنواره سخن نگفت و حتي خود قندفروش نيز به عنوان دبير برگزاري آن به روي سن نيامد و هيچ نگفت و فقط دل حضار و مدعوين به اين خوش بود که حداقل مجري برنامه خانم است و هر از گاهي با آمدن روي سن خاطره عنوان جشنواره به يادمان مي آورد. وقتي زن ها و مردها پا در کفش يکديگر مي کنند! پس از سخنان تقوي، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي روي سن رفت. وي در شروع سخنان خود به نکته اي اشاره کرد که يادآوري آن در اين گزارش خالي از لطف نيست. صفار هرندي اظهار داشت: جالب اينجا است که زنان افتتاحيه جشنواره مربوط به خود را در روزي قرار داده اند که درست همان روز، روز مردان است! اين پا در کفش همديگر کردن ها، البته، بي سابقه نيست. و البته در جشن شما که جشن زنان است و صحبت زنان اين سرزمين است سخنرانانش -تا اينجايي که من بوده ام- همه مرد بوده اند. اين هم پاسخ آن مي شود! مردم در امر پوشش خط دهي مي شوند وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي با اشاره به اين که سخنراني طولاني نخواهد کرد - و بر خلاف بسياري از سخنرانان در اجراي اين قول خود بسيار متعهد ظاهر شد- در ادامه در حالي که از تصويب آئين نامه ساماندهي مد و لباس خبر مي‌داد، گفت: اين آيين‌نامه، به معناي تهديدهاي بازدارنده براي طراحان لباس نيست و اين مصوبه براي ميدان دادن به طراحان لباس است. وي در ادامه با اشاره به اين که مردم در امر پوشش خط دهي مي شوند و بر طبق خاستگاه و سليقه و علاقه خود لباس نمي پوشند، گفت: برخي مي گويند "شما چه کار داريد که مردم چگونه لباس مي پوشند؟ بگذاريد آن ها به خواست خودشان و هر طور که مي خواهند در جامعه حاضر شوند." اما من يک سوال دارم و آن اين است که آيا مردم به خواست خودشان لباس مي پوشند؟ امروز مردم مجبورند از ميان آن چيزي که ارائه مي شود يک نمونه را انتخاب و استفاده کنند. زنان: رويمان نمي شود اين لباس ها را بپوشيم به گزارش خبرنگار برنا، صفارهرندي در پايان سخنراني کوتاهش به اعمال برخي سليقه‌هاي شخصي طراحان در ارائه مدل ها اشاره كرد و تصريح کرد: برخي طراحان بر اساس ذوق و سليقه خود اقدام به طراحي لباس مي كنند، در حالي که بايد طرح‌ها در مقياس وسيع، مورد حمايت و استقبال مردم قرار گيرد؛ خيلي وقت‌ها لباسي در ويترين بسيار چشم‌نواز است و خوش رنگ، اما خانم‌ها مي‌گويند، رويمان نمي شود اين لباس را در خيابان به تن كنيم و اين به آن معني است كه اين لباس قابليت عرضه گسترده را ندارد. پس از سخنان وزير ارشاد، سالن به طرفة العيني خالي شد و گروه موسيقي دعوت شده تقريبا به مدت نيم ساعت براي يک سالن خالي موسيقي اجرا کرد که البته احيانا اين بخش پاياني براي شاد سازي مراسم و شکستن حالت رسمي و خشک حاکم بر برنامه پس از برگزاري چند سخنراني پياپي بود! در مدت اجراي موسيقي، بيرون سالن کيک و آب ميوه مي دادند و از آنجايي که معمولا ...خلاصه همه دويده بودند سمت ميزهاي پذيرايي و بدون توجه به اصل برنامه مشغول تجهيز بدن بودند. خبرنگاران اما رفته بودند سمت وزير ارشاد که چرا مجوز برگزاري اين جشنواره درست تا روز قبل از افتتاحيه صادر نشده بود و صفار هرندي در عين خونسردي فقط گفت: حالا که صادر شده است! بله صادر شده است و انگار تماما حرف هاي ايشان بالاي سن از جنس همان حرف هايي بود که در ابتداي گزارش گفتيم خوب است اما لازم نيست به آن عمل شود! در واقع اصلا از نقش وزارت ارشاد در برگزاري اين همايش و نقشي که مي‌توانست براي بالابردن سطح کيفي اين همايش داشته باشد، صحبتي نشد، گويي تنها اعطاي مجوز و بعد هم يک سخنراني در مراسم تمام سهم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي است و بس! پذيرايي به رسم غربي ها و استقبال به رسم خودمان بعد از پايان پذيرايي بسياري از مدعوين که ديگر ضرورتي براي حضور نمي ديدند، کلا از کانون خارج شدند! انگار نه انگار که تازه در آن سوي سالن نمايشگاهي همين الآن افتتاح شده است. تقريبا ديگر همه رفته بودند. برخي هم وقتي از سالن خارج شدند و از کانون بيرون آمدند تازه متوجه شدند براي ديدن چه چيزي کوبيده اند و آمده اند به مراسم افتتاحيه! بنابراين برخي برگشتند و در بين غرفه هاي نمايشگاه چرخي زدند تا ببينند امسال در اين فروشگاهي(!) که به اسم نمايشگاه مدل هاي مختلف را ارائه مي دهد چه طرح هايي در معرض ديد عموم قرار گرفته است. جشنواره "زنان سرزمين من" به مدت 10 روز آغاز شد اما مثل باقي همايش ها، با حرف هاي قشنگ و بي توجه به اين که "آيا نبايد به اين حرف هاي خوب يک روز عمل شود؟!" تا چهارم مردادماه در سالن حجاب داير است.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: