جرج بوش سیاست‌های استعماری چرچیل را در عراق پیاده کرد

روزنامه «القدس العربی» طی مقاله‌ای تحقیقی به دلایل و پیامدهای لشکرکشی آمریکا در سال 2003 به عراق از زبان «جان رابرتسون» مورخ آمریکایی پرداخت.

کد خبر : 578111
سرویس بین‌الملل فردا : روزنامه «القدس العربی» طی مقاله‌ای تحقیقی به دلایل و پیامدهای لشکرکشی آمریکا در سال 2003 به عراق از زبان «جان رابرتسون» مورخ آمریکایی پرداخت.
در این مقاله آمده که «جان رابرتسون»، مورخ و پروفسور آمریکایی در کتاب خود با نام «عراق...تاریخ» تأکید کرده است بزرگترین قربانبان حمله آمریکا به عراق در سال 2003، دولت و مردم این کشور بودند و اگر چه نیروهای نظامی واشنگتن در سال 2011 بصورت رسمی از این کشور عقب نشینی کردند ولی وضعیت دردناک و نابسامان این کشور تا سال‌های آینده نیز ادامه خواهد داشت. رابرتسون در این کتاب که به مراحل مختلف تاریخ عراق طی قرن‌های گذشته (از ظهور و گسترش اسلام تا به امروز) اشاره می‌کند، نوشته است: «جرج دبلیو بوش» رئیس جمهور سابق آمریکا با دستاویز وجود روابط میان رژیم سابق عراق با گروه ترویستی «القاعده» و همچنین در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار جمعی، به این کشور حمله کرد. این سیاست آمریکا تکرار همان تدابیر رهبران استعماری انگلیس است که تحت رهبری «وینستون چرچیل» نخست وزیر سابق انگلستان، طی جنگ جهانی اول و سالهای پس از آن دست به استثمار عراق زدند. در هر دو مورد، هدف چیره شدن بر ثروت‌های طبیعی عراق مانند نفت و غیره بوده است.
از سوی دیگر، استعمارگران در آغاز هزاره دوم، متوجه ذخایر عظیم نفتی عراق شده بودند و به دلیل کیفیت خوب نفت این کشور، سهولت و پایین بودن هزینه استخراج آن بویژه در جنوب این کشور نسبت به دیگر مناطق و همینطور نزدیکی جنوب عراق به سواحل بین المللی خلیج فارس، که حمل و نقل دریایی نفت را راحت می‌کرد، از دیر باز چشم به این منطقه دوخته بودند.
رابرتسون در ادامه می‌نویسد: با اینکه عاملان بمب‌گذاری یازدهم سپتامبر سال (2001) اغلب سعودی بودند، ولی آمریکا که بشدت به نفت عربستان تکیه داشت اینبار می‌خواست تا با حمله به عراق، منابع نفتی خود را تنوع بخشد.
نویسنده در صفحه (318) اشاره می‌کند «دیک چنی» معاون سابق رئیس‌جمهور آمریکا در یکی از سخنرانی‌های خود که در حضور نظامیان این کشور در سال (2002) ایراد شد، تصریح کرده بود: "یکی از دلایل اصلی حمله به عراق، گسترش کنترل و سیطره آمریکا بر تولیدات نفتی خلیج فارس است".
همچنین در آن سال‌ها گزارشی با عنوان «آینده عراق» از وزارت خارجه آمریکا صادر شد که در آن پیشنهاد خصوصی سازی نفت عراق پس از حذف رژیم صدام حسین، شده بود.
علاوه بر مواضع چنی و وزات خارجه آمریکا، «پل ولفوویتز» معاون وزارت دفاع وقت آمریکا، سه ماه پس از حمله (2003) آمریکا به عراق، در پاسخ به این سؤال که هدف از حمله نظامی به عراق چیست در حالیکه همه جهان می‌دانند کره شمالی دارای سلاح‌های هسته‌ای است و برای توسعه آن آزمایشات متعدد انجام می‌دهد؟ گفت: "باید به مسأله ساده نگاه کرد، تفاوت بین عراق و کره شمالی مسأله اقتصادی است چرا که عراق در دریای نفت شناور است".
رابرتسون می‌گوید: جرج دبلیو بوش چهار ماه پس از حملات یازدهم سبتامبر، ایران، عراق و کره شمالی را «محور شرارت» در جهان نامید که امنیت جهان را تهدید می‌کنند.
جرج دبلیو بوش با کمک متحد خود «تونی بلر» نخست وزیر سابق انگلستان موفق شدند میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان متقاعد کنند که دولت عراق با تروریست‌های القاعده در ارتباط است و همچنین دارای انبار سلاح‌های هسته‌ای، شیمیایی و بیولوژیکی است که ممکن است آنها را علیه آمریکا یا اروپا استفاده کند و یا برای انجام این کار، این سلاح‌ها را به تروریست‌های القاعده تحویل دهد، این در حالیست که در آن سالها، بازرسان سازمان‌ملل طی عملیات بازرسی خود از عراق، به هیچ مدرکی در این زمینه دست نیافتند.
کارشناسان و منتقدان سیاست‌های بین‌المللی بوش نیز با ارائه اسناد معتبر، تأکید کردند که کاخ سفید در مورد عدم وجود تسلیحات کشتار جمعی، اطمینان کامل داشت و گزارش سازمان سیا، بارها این موضوع را تأیید کرده بود. در برخی گزارش های سازمان سیا، چنین آمده بود: «تمام اطلاعات پیش از جنگ عراق حاکی از این بود که برنامه های سلاح‌های کشتار جمعی، دهه‌ها بود که متوقف شده بود و سلاح های بیولوژیک و شیمیایی موجود در عراق نیز ضمن بازرسی های سازمان ملل در سال های 1991 تا 1998 عملاً از بین رفته بودند».
این مورخ آمریکایی در صفحه (319) کتاب خود می‌نویسد: با این شرایط، عراق در سال (2003) و با استناد به مدارک دروغین و ساختگی واشنگتن و لندن، مورد حمله قرار گرفت و پس از اشغال این کشور، نیروهای آمریکایی- انگلیسی اداره این کشور را -که فاقد درک درستی از تاریخ و تمدن این کشور بودند- در دست گرفتند، درست مانند آنچه که در سال‌های پس از جنگ جهانی اول، توسط استعمارگران انگلیس در عراق رخ داد.
در فصل پایانی این کتاب، رابرتسون می گوید: حمله انگلیس و آمریکا در سال 2003 به عراق، منجر به گشودن «جعبه پاندورا» در عراق و کشورهای همسایه شد، که تمام کشورهای منطقه و تعدادی از کشوهای جهان را تهدید می‌کند و روند بسته شدن این جعبه جادویی که مسؤول تغذیه جنگها، تخریب و نابودی در منطقه است، تقریبا غیر ممکن شده است.
وی در ادامه میگوید: پیامدهای حمله به عراق در سال (2003) تا همین ساعت نتایج فاجعه باری به دنبال داشته است که صحبت از چگونگی پایان این جنگ را سخت کرده است.
رابرتسون در این کتاب خود، به وجود خطاهای فاحش «پل برمر» حاکم نظامی آمریکا در عراق،مانند انحلال ارتش عراق که منجر به بیکار شدن نظامیان، کادر اداری و مدیران و مقامات عراقی شده بود، نیز اشاره می‌کند. گفتنی است در سال 2003، واشنگتن، برمر را برای نظارت بر نیروهای اشغالگر، پس از سقوط صدام حسین در عراق تعیین کرده بود.
رابرتسون در صفحه 326 می‌نویسد : تعجب آور است که حمله آمریکا به عراق، که در سال 2003 با بهانه ارتباط دولت عراق با تروریست‌های القاعده و در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار جمعی صورت گرفت؛ در حالیکه لشکر کشی واشنگتن به بغداد، منجر به رشد و نمو سازمان تروریستی القاعده و دیگر گروهک‌های مسلح شد که که از رحم القاعده در عراق، سوریه و دیگر مناطق خاورمیانه بوجود آمدند، و در نتیجه جنگ نفت عراق ، تبدیل به جنگ بین المللی شد که منطقه، جهان و بشریت را تهدید می‌کند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: