بررسی ریسک مک کین
مهدی مصطفایی -- نگاه نو
این روزها در رسانههای آمریکایی بحث انتخاب سارا پیلین فرماندار ایالت آلاسکا به معاونت نامزد حزب جمهوری خواه برای انتخابات ریاست جمهوری، جان مکین، بسیار داغ است، از چند بعدِ مختلف. بعد اول این است که خانم پیلین تا این هفته به عنوان کاندیدای مطرح برای معاونت جان مکین در نظر گرفته نمیشد و خیلیها از این انتخاب در شگفتی فرو رفتند چون انتظار داشتند سناتور مکین فردی را از بین سه گزینه میت رامنی، جو لیبرمن و کالین پاول انتخاب کند، که همگی به نوعی گزینههای مطرحی برای این پست بودند و از این نظر خیلی از جمهوری خواهان از این انتخاب در شگفتی فرو رفتند. بعد دوم نیز کمبود تجربه خانم پیلین در سیاست خارجی و به نوعی همان انتقاداتی است که جمهوریخواهان به دموکراتها در مورد آقای اوباما وارد میکنند است، خانم پیلین به جز فرمانداری آلاسکا و شهرداری یک شهر کوچک در آمریکا سابقه دیگری ندارد و این در برابر سابقه 30 ساله جو بایدن معاون اوباما در سیاست خارجی و همچنین قدرت بالای معاون فعلی ریاست جمهوری آمریکا دیک چنی نوعی تناقض محسوب میشود، البته برخی معتقدند که مکین قصد دارد بر خلاف جرج بوش که یک معاون قدرتمند و تئوریسین را با خود دارد و به نوعی دیک چنی رئیس جمهوری در رئیس جمهوری محسوب میشود، یک مهره بسیار کم تاثیر را در این پست بگذارد و عملا دایره اصلی قدرتش با افرادی چون سناتور مستقل جو لیبرمن ببندد و در صورت علمی شدن این سناریو خانم پیلین فقط به عنوان یک عروسک تبلیغاتی خواهد بود که عملا هیچ قدرتی در دولت آینده مکین نخواهد داشت و تنها یک معاون ضعیف و کماثر خواهد شد. بعد سوم، مسئله بارداری دختر نوجوان خانم پیلین است که از طریق روابط نامشروع خارج از ازدواج بدست آمده است و چون خانم پیلین به مواضع محافظهکارانه ضدِ سقط جنین، روابط جنسی قبل از ازدواج و آموزش جنسی در مدارس مشهور است، این یک معضل برای وجه عمومی ایشان در میان جمهوریخواهان محسوب میشود به این دلیل که جناح راستِ آمریکا مانند جناحِ راستِ ایران اغلب مذهبی هستند و اینگونه روابط و اعمال را گناه میپندارند، برای همین با وجود بیاهمیت جلوه دادن این مسئله توسط رسانههای جمهوریخواه و سیاسیون این جناح، این خطر وجود دارد که عامه مذهبی طرفدار جمهوریخوهان که عمدتا مسیحیان پروتستانِ اونجیلیک هستند تحت تاثیر این مسائل قرار بگیرند و به باراک اوباما نامزد دموکراتها متمایل بشوند. این مهم زمانی قابل تامل است که بدانیم جان مکین یک مسیحی ارتدوکس است و به دلیل نداشتن پایگاه در میان اونجلیستها بسیار تحت فشار قرار دارد و در این میان بد نیست بدانیم که اکثریت مسیحیان آمریکا طرفدار مذهبِ پروستان هستند و رای اونجلیکها در بین جمهوریخواهان، رای بسیار تاثیر گذاری است، چنان تاثیر گذار که در دو دوره پیاپی باعث به قدرت رسیدن جرج بوشِ بسیار معتقد به اونجلیسم شد، حال با این شرایط و اعتقاد مذهبی بالای باراک اوباما به مسیحیتِ پروتستان و اونجلیسم این بحث که آیا مذهبیان آمریکا بر خلاف سنتی همیشگی اوبامای دموکرات را بر جان مکینِ ارتدوکس و کمتر مذهبی ترجیح میدهند یا خیر، به یک بحث داغ تبدیل شده است. در این میان نباید فراموش کرد که جان مکین با انتخاب خانم پیلین دست به ریسک بزرگی برای جذب آرای سرگردان خانم کلینتون زده است، او خواسته است با انتخاب یک زن، توجه آن دسته از افرادی را که در رقابت درون حزبی دموکراتها به خانم کلینتون رای داده بودند را جلب کند و چون بیش از 30 درصد این افراد هنوز در انتخاب آقای اوباما مرددند و همچنین با آگاهی به اینکه آقای مکین فقط میتواند یک دوره ریس جمهور آمریکا باشد - به دلیل داشتن سن بالا برای دور دوم ممکن است به منع قانون اساسی برخورد و یا از نظر سلامتی قادر به ادامه ریاست جمهوری نباشد - و خانم کلینتون ممکن است برای دور بعدی گزینه بهتری باشد، خیلی از اینها تمایل زیادی به حمایت از آقای مکین دارند و ممکن است این طرفند آقای مکین جواب بدهد. اما فراموش نکنید که حتی در صورت جواب دادن ترفند آقای مکین، از دست دادن آرای جناح مذهبی حزب جمهوریخواه و نئوکانهایشان میتواند ضربه بزرگی به ایشان باشد. کارشناسان معتقد بودند که اگر آقای مکین وزیر امورخارجه سابق آمریکا و قهرمان جنگ، آقای کالین پاول را به عنوان معاون خود برمیگزید یا از خانم رایس برای این سمت بهره میگرفت میتوانست برد بیشتری در نبرد تبلیغاتی پیش رو بکند تا خانم پیلین، حتی آقای میت رامنی نیز از گزینههای مطلوب برای این سمت در نظر گرفته میشده است، چراکه آقای میت رامنی میتوانست آن وجهه پیر بودن، لیبرال بودن و کمتر مذهبی بودن آقای مکین را بازسازی کند و همینطور خانم رایس میتوانست آرای نئومحافظهکاران را به سبد رای ایشان بیافزاید ولی این انتخاب شگفت انگیز همه را در تعجب فرو برده است و این گمانه را که مکین به دنبال معاون تبلیغاتی و ضعیف است را بسیار پرنگ میکند. چراکه ممکن است آقای مکین با این عمل قصد داشته باشد افکار عمومی را از مسئله محبوبیت پایین جرج بوش و مسائل اساسی درونی جمهوریخواهان منحرف بکند و به سمت خانم پیلین و جذابیتهایش بکشاند و به نوعی صورت مسئله اصلی را از جلوی چشمان رای دهندگان آمریکایی محو بگرداند. باید دید که در نبرد انتخاباتی پیش رو دو گانه اوباما - بایدن پیروز از کار در خواهند آمد یا مکین - پیلین؟