اظهارات سلیمی نمین درباره تعطیلی رسانه ها

سلیمی نمین اضافه کرد: در چنین شرایطی روابط عمومی‌ها در صدد تمتع خبرنگار هستند و نه اقناع او. اگر خبرنگار بر اساس رسالت خود و تعهداتش با مردم وارد میدان شود روابط عمومی‌هایی که می خواهند خبر پنهان بماند و یا دگرگونه شود در برابر او خواهند ایستاد.

کد خبر : 60079

مهر: عباس سلیمی نمین مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران و داور مرحله نهایی چهاردهمین جشنواره مطبوعات گفت: برخی مقامات برداشتهای شخصی از قانون می‌کنند که گاه منجر به تعطیلی و تعلیق یک رسانه می‌شود و دلزدگی در اهالی رسانه ایجاد می‌کند. سلیمی‌نمین در پاسخ به این سوال که "فضای کلی مطبوعات را چگونه ارزیابی می کند؟" گفت: موقعیت مطبوعات در کشور طی سه دهه گذشته فراز و نشیبهای زیادی داشته است گاهی به لحاظ محتوا و گاه به لحاظ تعداد. در حال حاضر هم کثرت مطبوعات را داریم و هم توجه سیاسی ویژه‌ای را که جریانات مختلف به رسانه‌ها دارند. امروز آسیبهای زیادی متوجه رسانه است. این آسیبها زمانی پیچیده‌تر شد که فضای سیاسی کشور پیچیده شد. در دهه اول رسانه‌ها تنها به عمق بخشیدن فعالیت خود توجه داشتند اما در دهه‌های بعد با گسترده‌شدن فضای سیاسی کشور و سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی رسانه‌ها نیز در شرایط دگرگونه‌ای قرار گرفتند. وی افزود: برخی از افرادی که با انگیزه صرفا اطلاع‌رسانی به کار مطبوعاتی روی آورده بودند به تدریج در حاشیه قرار گرفتند و کسانی که با انگیزه انتفاع به طرف کار رسانه‌ای آمدند موقعیت برتری پیدا کردند. وقتی فضای رسانه پیچیده و پرهزینه شد مدیران رسانه از عهده اداره آن برنیامدند و وارد معاملاتی شدند که در شأن عنصر رسانه نیست. چه در آستانه انتخابات و چه در شرایط معمول شاهد برخوردهایی بودیم که شأن رسانه را پایین می‌آورد. به محض اینکه صاحب سرمایه یا نفوذ سیاسی با معضل سیاسی مواجه می‌شود رسانه‌هایی هستند که در خدمت او قرار بگیرند و موقعیت را برای او حفظ کنند حال چه حق باشد و چه ناحق. وقتی مدیران رسانه وارد این فضا بشوند کم‌کم عوامل دیگر رسانه نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرند کاری که متاسفانه مدتهاست آغاز شده است. سلیمی نمین اضافه کرد: در چنین شرایطی روابط عمومی‌ها در صدد تمتع خبرنگار هستند و نه اقناع او. اگر خبرنگار بر اساس رسالت خود و تعهداتش با مردم وارد میدان شود روابط عمومی‌هایی که می خواهند خبر پنهان بماند و یا دگرگونه شود در برابر او خواهند ایستاد ولی به هر حال خبرنگار متعهد عمل کرده و اخبار را آنگونه که هست به دست مردم و رسانه می‌رساند. در حالی که در شرایط فعلی مدیران رسانه و خبرنگاران تنها کارگزار سرمایه‌گذارها و شرایط سیاسی هستند. از سوی دیگر برخی مقامات برداشتهای شخصی از قانون می‌کنند که گاه منجر به تعطیلی و تعلیق یک رسانه می‌شوند و دلزدگی در اهالی رسانه ایجاد می‌کنند. مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران درباره دلیل پایین بودن تیراژ مطبوعات اظهار داشت: این مسئله به بعضی بی‌اعتمادیها برمی‌گردد. برخی معتقد هستند تنگ‌نظریهای سیاستمداران موجب می‌شود موقعیت رسانه در کشور تنزل پیدا کند. اما به طور قاطع می‌گویم تنگ‌نظریها موقعیت رسانه را ارتقاء می‌دهد. آنچه امروز موجب بی‌اعتمادی مردم شده برخی دادوستدهایی است که مدیران روزنامه در شرایط حساس انجام داده‌اند. در شرایط انتخابات با چشمداشت به پولهای کلانی که کاندیداها پیشنهاد می‌کردند، مطبوعات تیترها و سرمقاله‌هایشان را فروختند. مردم فرصت تحقیق درباره مقاله و سرمقاله را ندارند می‌خواهند اعتماد کنند. متاسفانه بسیاری از روزنامه‌های باسابقه نیز خودشان را اینگونه در اختیار کاندیداها قرار دادند. اشکالی ندارد که روزنامه‌ای از یک حزب و مواضع آن دفاع کند. اما اینکه یک گروه با سیاست‌بازی و برای تخریب نیروهای مقابل دست به کارهای ناپسند بزند قابل دفاع نیست. از طرف دیگر، روزنامه‌ها برای تولید خبر و گزارش سرمایه‌گذاری نمی‌کنند و به نازل‌ترین شکل ممکن روزنامه را به دست مردم می‌رسانند. نیروهایی را به کار می‌گیرند که توانمندی و سواد مطبوعاتی ندارند. تنها برای نیل به اهداف سیاسی روی تولید مطلب سرمایه‌گذاری می‌کنند. سلیمی‌نمین درباره تاثیر برگزاری جشنواره در رشد و شکوفایی مطبوعات نیز گفت: این امر بستگی به دست‌اندرکاران جشنواره دارد. جشنواره امکانی برای ارزیابی رسانه و شناسایی نقاط قوت و ضعف آن است که باید در بیانیه داوران و گزارشهای مفصل ارائه شود. من از همین جا تاسف و تأثر خودم را در زمینه تولید خبر ابراز می‌کنم. تولید خبر بسیار تنزل پیدا کرده است. وی اضافه کرد: کمیته‌های کارشناسی خیلی تعیین‌کننده هستند که گاهی با آن سطحی برخورد می‌شود. دلایل انتخاب و رد آثار باید دقیق بررسی شود. جشنواره متعلق به همه اصحاب رسانه و کل ملت است و باید در آن مشارکت جدی داشته باشیم تا بتوانیم از مطبوعات یک ارزیابی دقیق داشته باشیم. هم تشویق درست صورت بگیرد و هم ایرادها مطرح شود. نهیب صورت بگیرد به کسانی که دارند مسیر مطبوعات را تغییر می‌دهند و تشویق برای کسانی که در این حوزه زحمت می‌کشند. جشنواره می‌تواند بهاری برای شروع یک سال جدید باشد. باید اعلام شود چرا امروز تیتر خوب در مطبوعات نداریم یا چرا سرمقاله برتر وجود ندارد. این مشکلات را پنهان نکنیم تا ضعفها روشن شود. اگر یارانه‌ها نتوانسته در بهبود فضای مطبوعات موثر باشد بدانیم دلایل آن چه بوده و چه کار باید کرد. اما جشنواره متاسفانه دارای چنین موقعیتی نیست و در مقام آسیب‌شناسی مطبوعات برنمی‌آید.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: