انگیزه ام سیاسی نبود

گفتگو با مرتضی طلایی

کد خبر : 61367
سردار مرتضي طلايي زودتر از آنچه تصور مي شد،لباس سياست را به تن آراست. وي كه در شش سال فرماندهي نيروي انتظامي تهران بزرگ مديريت موفقي از خود در اين رده در مواجهه با بحران هاي شهري مانند تهران بزرگ از خود نشان داد، در آستانه انتخابات شوراها ي سوم از هم قطاران خود خداحافظي كرد تا دركنار فرمانده سابقش آن روي سكه موفقيت در نيروي انتظامي را به محك نقد بگذارد. اگرچه خودش به اين مساله قايل نيست اما در سپهر سياست ايران به سر ليست قاليباف شهرت يافت ودر تقسيم بندي فراكسيوني شورا در كنار فراكسيون اصلاح طلبان وفرا كسيون هوداران دولت يا رايحه خوش خدمت در فراكسيون موسوم به قاليباف جاي مي گيرد. سردار طلايي اين روزها به جاي ساختمان شورا در طبقه اي از برج بلند شهرداري كه بر سر در آن نام مشاوران شهردار حك شده از مهمانان وخبرنگاران استقبال مي كند. سردار طلايي در گفتگو با ماهنامه صنعت وتوسعه سفره دلش را گشود وبا ايما واشاره وبا لحني ديپلماتيك زبان به شكوه وگلايه از دولت ومجموعه وزارت كشور گشود. مدافع پابرجاي شهردار، سياسي- تبليغاتي بودن اقدامات شهرداري را به شدت رد مي كند. چه شد عرصه خدمت در پليس و ناجا را رها كرديد و داوطلب در عضويت در يك نهاد تقنيني دراندازه شهر تهران شديد. ضرورت كار سياسي از كجا براي شما پيش آمد؟ البته من در مصاحبه‌هاي گذشته در جرايد كشور جواب اين سوال شما را داده ام. اما اجمالاً اين‌گونه خدمت شما عرض كنم كه دوره خدمتم در مجموعه فرماندهي نيروي انتظامي تهران بزرگ رو به اتمام بود. چون همانطور كه مي دانيد دوره مسووليت‌ها در نيروي انتظامي سه ساله است و يك دوره هم تمديد مي‌شود. من دوره اولم تمام شده بود و دوره دوم تمديد شده بود و اين هم رو به پايان بود و به طور طبيعي بايد جابه‌جا مي‌شدم. خب من تجربه‌هاي بسيار زيادي را در اين دوره‌اي كه در تهران خدمت كرده‌ام در رابطه با مسائل اجتماعي به‌دست آوردم و به نوعي آنچه را كه در طول خدمتم در شهرهاي مختلف و استان‌هاي مختلف ديده‌ بودم يك مجموعه كامل آن را در تهران مرور كردم. تلقي خودم اين بود كه بخش قابل توجهي از اين آسيب‌ها و مشكلاتي را كه ما داريم كه در مجموعه پليس با آن مواجهيم و پليس و دستگاه قضايي را به خود مشغول مي‌كند مي‌تواند قبل از ورود به اين حوزه در جاهاي ديگر پيشگيري و درمان شود و به اين مرحله نرسد. خب در بين اين مجموعه‌هايي كه مي‌توانند نقش پيشگيرانه را ايفا كنند سطوح مختلفي وجود دارد مانند قانونگذاري عالي (مجلس)يا مديريت شهري و شوراي شهر و يا مديريت دستگاه‌هاي اجرايي كه مصداق آن مي تواند سازمان تامين اجتماعي ، بهزيستي ، نظام آموزشي و فرهنگي قرار بگيرد از نگاه خودم مي‌توانند در درمان پيشگيري و نابساماني‌ها و درمان مشكلاتي كه در مسائل اجتماعي ،جامعه ما با آن در ارتباط است ايفاي نقش كنند. من در بين همه اين‌ها گزينه شوراي شهر را انتخاب كردم به دليل اينكه احساسم اين بود نزديك‌ترين نهادي كه مي‌تواند در ارتباط با شهروندان باشد و مي‌تواند به‌عنوان يك نهاد بين بخشي تعامل بين دستگاه‌ها را فراهم كند و تلاش كند اين رسالتي را كه عرض كردم جامه عمل بپوشاند شوراي شهر است. به همين دليل شوراي شهر را انتخاب كردم. مسائل سياسي در اين تصميم‌گيري شما چقدر نقش داشت ؟ مسائل سياسي را به مفهوم رايج در كشور و نه مفهوم بينش و دانش سياسي كه البته دانش و بينش سياسي را همه مردم ما دارند و من هم مثل سايرين دارم اما به جهت سياست‌هاي جاري و فعاليت‌هاي سياسي رايج در كشور من مطلقاً ورودي نداشتم و آشنايي هم نداشتم و انگيزه‌ام مطلقاً سياسي نبود. مطلقاً سياسي نبود يافقط سياسي نبود؟ نه ماهيتاً و نه شكلاً سياسي نبود و حتي در اين دوره كه حدود دو سال است در شوراي شهر هستم، روند فعاليت بنده را مرور و رصد كنيد خواهيد ديد كه وجه غالب مصاحبه‌ها، عرايض و پيگيري‌ها و اظهار نظرهاي بنده همان مسائلي است كه به آن اشاره كردم و در جهت همان مسائلي كه مطرح كردم فعاليت‌ مي‌كنم. چون اعتقاد دارم كه كشور ما بيش از حد متعارف و نيازش درگير مسائل و حاشيه هاي سياست شده است. و مشكل ما مشكل سياست نيست مشكل مسائل اجتماعي، رفاهي و معيشتي و امثال اينها است. و اگر كسي بخواهد به كشور و ملت خدمت كند معتقد بر اين هستم كه عمده وقتش را بايد براي كار مردم بگذاردنه براي مسائل سياسي. برخي مي گويند شما عضو فراكسيون آقاي قاليباف و يا فراكسيون آقاي شهردار هستيد اين بحث را تاچه حد تاييد مي كنيد؟ ببينيد شما اگر برگرديد به انتخابات شوراي شهر خواهيد ديد شرايطي كه آن زمان داشتيم، شرايطي بود كه شهردار تهران در موقعيت فوق‌العاده مناسبي قرار داشت.بنابراين اگر ايشان مي‌خواست فراكسيوني تشكيل بدهد و يا اگر مي‌خواست شورايي به نام خودش و نگاه خودش تشكيل بدهد بدون شك مي‌توانست ورود پيدا كند كه ليست بدهد. يعني آن فهرستي كه شما در راس آن قرار داشتيد، ليست آقاي قاليباف نبود؟ نه خير. در حالي كه شهردار چنين كاري را نكرد بنابراين چيزي به نام فراكسيون شهردار تهران وجود ندارد. اما اينكه بنده با شهردار محترم تهران همكار بودم و ايشان را قبول دارم بله، من با ايشان همكار بودم و ايشان را به‌عنوان مدير كارآمد، يك مدير ارزشي، يك مدير فعال، يك مدير توانمندي كه در هر كجا كه بوده توانسته از مشكلات گره‌گشايي كند، قبول دارم و فكر مي‌كنم كه مفهوم آن نمي‌تواند تلقي از سياسي بودن و فراكسيون بودن باشد.اين بحث نمي‌تواند به ديگر مديران كشور كه من به آنها علاقه دارم و دارند خدمت مي‌كنند ازجمله خود صاحب‌امتياز مجموعه شما،تعميم پيدا كند. يعنی شما به همين شكل حاضريد از آقاي جهانگيري دفاع كنيد؟ بحث ما افراد نيست. توانمنديهاست.من از توانمندي آقاي جهانگيري دفاع مي كنم.ايشان را از دوران استانداري اصفهان مي شناسم.آيا به تاييد يا دفاع از آقاي جهانگيري مي تواند به عضويت من در جرياني كه آقاي جهانگيري به آن تعلق خاص دارند منجر شود. مسلما خير.درباره آقاي قاليباف هم همينطور. من ايشان را مدير قوي و توانمندي مي شناسم و ايشان را قبول دارم بنابراين اين مفهوم به نظر نمي‌رسد كه وقتي من اين حرف را مي‌زنم، خودم را عضو فراكسيون يا جريان‌هاي سياسي بدانم .مديران خدمتگذار، كارآمد، دلسوز، ارزشي، فعال و جهادي در كشور ما زياد هستند فارغ از نگاه سياسي اگر به آنها نگاه كنيم و از آنها استفاده كنيم كشورمان را مي‌توانيم گل‌افشان كنيم.
تصميمات اتخاذ شده در شهرداري تهران را چقدر سياسي مي‌دانيد؟ ببينيد، در هر صورت ما در اعتقاداتمان بر اين باوريم كه خدا شاهد و ناظر بر اعمال و گفتار و فعاليت‌هاي ماست. من در مجموعه مديريت شخص آقاي قاليباف هيچ تصميم و اقدام سياسي تاكنون نديده ام. اما اينكه در برابر شوك‌هاي سياسي و برخوردهاي سياسي، عكس‌العمل‌هاي سياسي داده باشد اين را نمي‌توانم انكار كنم. مي‌توانيدمصاديق آن را بيان كنيد؟ نه، اما اينكه آقاي قاليباف ابتدا به ساكن در انجام ماموريت‌ها و وظيفه‌اي كه در شوراي شهر برعهده آن گذاشته شده است، و ايشان تصميمي گرفته‌اند كه اين تصميم با يك رويكرد و نگاه سياسي شده باشد من بين خودم و خداي خودم از ايشان تا حالا موردي را مشاهده نكردم اما به فرض مثال وقتي در بحث حمل و نقل، رفتارها، اظهارنظرها و برخورد سياسي، صورت مي‌گيرد به طور طبيعي واكنش سياسي در برابر آن خواهد داشت و نمي‌توانيم آن را سياسي‌كاري تلقي كنيم چون وقتي كه طرف مقابل شما مي‌آيد و در مقابل كاري كه شما انجام مي‌دهيد و نمونه مشخص آن حمل و نقل است اعم از حمل و نقل، تجهيزات شبكه حمل و نقل، نوع حمل و نقل و مسائل اين‌گونه‌ سياسي برخورد مي كند خب به‌طور طبيعي در اين ميان كنش و واكنش از هم جدا نمي‌تواند باشد. متاسفانه در جامعه ما به جاي رقابت‌هاي مبتني بر رفاقت در امر سياسي بعضي‌ وقت‌ها به روش‌هاي ديگر متوسل مي‌شويم و رفتارهايي مي‌كنيم كه مردم متضرر مي‌شوند. اين مربوط به پروژه حمل و نقل است؟ نه من نمونه آن را ذكر كردم. بحث منوريل... آن را هم بايد در بحث حمل و نقل بدانيم. مجموعه حمل و نقل يك شبكه است. ريشه اين برخوردهاي سياسي با آقاي قاليباف چيست؟ من فكر مي‌كنم شما بايد از خود آقای قاليباف سوال كنيد شما به عنوان يك عضو شوراي شهر كه مديريت ايشان راغير سياسي مي دانيد... من قاليباف را يك مدير كارآمد ، يك مدير توانمند و موثر در سپهر مديريتي كشور مي‌بينم. ايشان هر كجا بوده با كارآمدي و برنامه‌ريزي خودش توانسته افكار عمومي را متوجه خود كند، توانسته در آن مجموعه تحول ايجاد كند و شايد اين در بين رقابت‌هاي بين جريان‌هاي سياسي تعيين‌كنده باشد چون بالاخره آقاي قاليباف را به‌طور طبيعي به‌عنوان رقيب در عرصه‌هاي سياسي مي‌دانند. حتي جريان حاكم؟ فرق نمي‌كند، چه جريان حاكم و چه غير حاكم. كل جريانات سياسي را من باز از اين قاعده مستثني نمي‌دانم كه در عرصه سياسي نسبت به رقباي خودشان يك ارزيابي‌هايي‌ دارند. بالاخره جريان حاكم سياسي بر كشور ما اگر قاليباف را به‌عنوان يك رقيب سياسي تلقي كنند كه البته باز اين راهم من قبول ندارم... چرا قبول نداريد؟ قبول ندارم كه قاليباف يك رقيب سياسي است، آقاي قاليباف يك مدير خدمتگذار است.
يعني ايشان قصد ندارند دوباره نامزد شوند؟ به نظر مي‌رسد زود است پيرامونش اظهار نظر كنيم چرا زود است؟ چون شرايط امروز كشور ما به‌گونه‌اي است كه اظهار نظر پيرامون مسائل آينده زود هنگام است. يعني شما خبر داريد كه آقاي قاليباف براي انتخابات تصميم به حضور يا عدم حضور گرفته اند. اما بيانش زود است؟ من در مقام رد يا تاييد حضور قاليباف در اين عرصه‌ها نيستم. بايد ببينيم شرايط كشور به چه صورت خواهد بود و نهايتا خود ايشان چه تصميمي خواهد گرفت و اما اينكه بگوييم قاليباف امروز دارد كار مي‌كند و از كار امروز خود مي‌خواهد پلي درست كند براي اينكه فردا در انتخابات رياست‌جمهوري حضور پيدا كند، من رد مي‌كنم و اصلا چنين چيزهايي را تاييد نمي‌كنم. سوال بعدي من هم اين بود كه اكثر رقباي آقاي قاليباف معتقدند تمام اقدامات ايشان در شهرداري تهران اعم از زيباسازي، اعم از پروژه حمل و نقل (مثل منوريل و...) همه انتخاباتي و براي جلب افكار عمومي براي هدف بزرگ‌تر مثل پيروز ي در انتخابات رياست‌جمهوري است. بهتر است من اين سوال را از شما به‌عنوان يك شهروند شهرتهران سوال كنم كه چند درصد از اين كارهايي كه در شهر تهران دارد انجام مي‌شود شما به‌عنوان يك شهروند معتقديد نبايد بشود يا اگر مي‌شود، سياسي است؟ دارند خيابان‌ها را آسفالت مي‌كنند، شهر را تميز مي‌كنند، كارهاي عمراني در شهر انجام مي‌دهند، شهر را توسعه مي‌دهند، شهر را قابل سكونت مي‌كنند، فضاي سبز شهر را توسعه مي‌دهند، حمل و نقل را سازماندهي مي‌كنند و براي آن برنامه‌ريزي مي‌كنند، آيا اينها مفهومش براي سياسي كردن است؟ آيا يك مدير براي اينكه دور از انگ‌هاي سياسي باشد بايد برود خانه‌اش بنشيند و نبايد دست به كار بزند؟ من فكر مي‌كنم اين به خاطر همان فضاي ملتهب سياسي و سياست‌زدگي جامعه ما است كه هر كاري را مي‌آييم با يك زاويه سياسي و عينك سياسي ببينيم در حالي كه اينچنين نيست و يك مدير در هر كجا كه قرار مي‌گيرد موظف به خدمت كردن است. به نظر من قبل از اينكه هرگونه پوستر و مصاحبه‌اي بخواهد معرف تبليغات يك نفر باشد، عملكرد آن فرد معرف آن فرد خواهد بود.و به نظر من عملكرد آقاي قاليباف معرف آقاي قاليباف خواهد بود، نه پوسترها، تبليغات و يا كارهايي كه بعد تبليغاتي دارد. آن چيزي كه معرف آقاي قاليباف است و از آقاي قاليباف به‌عنوان يك چهره موفق و يك چهره محبوب شهر تهران درست كرده است، كارآمدي، خدمت و فعاليت‌هاي آقاي قاليباف در شهر تهران است. جناب آقاي طلايي شما از من به‌عنوان يك شهروند پرسيديد كه آيا اقدامات قاليباف سياسي است و آقاي قاليباف به‌عنوان مدير ارشد شهر تهران به اسم اينكه انگ سياسي مي‌زنند نبايد اين كار را انجام دهد... و شما هم رد كرديد و گفتيد كه اين كارها سياسي نيست شما مي گوييد اقدامات آقاي قاليباف سياسي نيست آيا تابه حال بررسي كرده ايد كه چرا وزارت كشور دولت آقاي احمدي‌نژاد اين اقدامات را سياسي مي‌داند ؟ ببينيد. من باز همه اين رفتارها را سياسي نمي‌بينم و معتقد نيستم كه همه اين نوع رفتارهايي كه دارد در مقابل مديريت شهري انجام مي‌گيرد سياسي است. بخش‌هايي از آن نوع تفاوت نگاه‌هاي كارشناسانه به مسائل ما است، بخش‌هايي ناشي از خلاءهاي ما در ساختار مديريت شهر تهران است. به‌عنوان مثال در حوزه حمل و نقل و ترافيك 20 دستگاه متولي داريم. حالا اگر اين 20 دستگاه بخواهند نظرات خودشان را نسبت به حوزه حمل و نقل بيان كنند چه اتفاقي مي‌افتد طبيعي است در يك فضاي سياسي و ملتهب، نظرات كارشناسي فداي نظرات سياسي مي‌شود. به نظر مي‌رسد بخشي از اين نوع اظهار نظرها بيشتر اظهار نظرهاي كارشناسي است كه از زاويه ديد مديريتي افراد اظهار مي‌كنند و مطلقاً اين نيست كه نگاه سياسي داشته باشند. اما فضا فضايي است كه همه چيز را سياسي مي‌بينيم اين هم همه اش نيست بخشي از آن به اعتقاد من ناشي از همان فضايي است كه دوستان ما قاليباف را به عنوان يك رقيب سياسي نگاه كنند و دوست نداشته باشند كه رقيب سياسي آنها در عرصه مديريتي كه برعهده اوست موفق جلوه كند. بنابراين باز نگاه سياسي است؟ نه نسبت‌ها را ما نبايد بي‌انصافي كنيم و به خاطر اينكه رقيب سياسي اظهار نظر مي‌كند بياييم همه چيز را با نگاه سياسي ببينيم. اگر اين طور باشد ما هم مثل ديگران عمل كرديم. و من قبول ندارم. بسياري از اظهارنظرهايي كه دوستان ما مي‌كنند از نگاه من نگاه كارشناسي خودشان است ولي اينكه آيا نگاه كارشناسي فني است، غيرفني است و درست است يا نادرست است مورد بحث است. بخشي به حوزه ساختاري برمي‌گردد. ساختار شهرمان ناقص است. عيب دارد، ما مديريت واحد شهري نداريم، در نتيجه هر دستگاهي خودش را به‌نوعي مسوول و متولي مي‌بيند و فكر مي‌كند بايد در اين زمينه‌ها ورود پيدا كند، بخشي هم به فضاي جامعه برمي‌گردد. ما عادت كرديم به اينكه در هر حوزه‌اي که وارد شده‌ايم و اظهار نظر كنيم. حرف بزنيم بدون اينكه بدانيم اين حرفمان پشتوانه علمي يا پشتوانه كارشناسي دارد يا ندارد. بخشي هم به نظر من به خصلت‌هاي افراد برمي‌گردد من در همين مقاومت يا مخالفت يا برخوردهايي كه دوستان ما در حوزه حمل و نقل و ترافيك داشتند نگاه مي‌كنم مي‌بينم بسياري از دوستان كه در وزارت كشور نشستند و در واقع به جاي هموار كردن مسير براي خدمت به مردم گاهی با تصميم و اظهارنظراتشان نه‌تنها مسير را هموار نمي‌كنند بلكه ناهموار مي‌كنند كساني هستند كه ديروز در همين مسندهايي كه امروز ديگران بر آن نشسته‌اند، در شهرداري نشسته بودند و مسووليت داشتند. من تعجب مي‌كنم به مديري كه تا ديروز در سازمان ترافيك بوده و در موضوع حمل و نقل نگاهش نگاه تمركزي بوده و اينكه همه چيز بايد در اختيار خودش باشد تا او بتواند مديريت حمل و نقل را داشته باشد و امروز آن طرف است و برعكس اين دارد اظهار نظر مي‌كند اين نمي‌تواند همه‌اش سياسي باشد بلكه ناشي از خصلت‌هاي ماست، متاسفانه در كشور اين ضعف‌ها را داريم. به دليل اينكه ساختارهايمان ساختارهاي تعريف‌شده و مشخصي نيست و و هركس كه مي‌آيد مي‌تواند با سليقه خودش يك محيط كاري يا يك موضوعي را به كلي تغيير دهد. ما از اين مسيرها بايد عبور كنيم و برسيم به اينكه فرآيند فعاليت‌هاي مديريتي در كشورمان منطبق بر مقررات نقطه‌چين به هم وصل شود و فاصله‌ها به قدري محدود و كم شود كه كسي نتواند بين اين نقطه تا نقطه بعدي فاصله اي را ببينيد كه در آن فاصله عكس‌العمل و رفتار غير از سيستم و قانون كه تعريف كرده عمل كند. الان بين اين نقطه چين‌ها فاصله وجود دارد و افراد دقيقاَ بين اين فاصله‌ها است كه خروج از مسير و ريل قانون و مقررات و كارهاي كارشناسي ورود پيدا مي‌كنند. اينها نبايد با هم ببينيم من نمي‌خواهم بگويم سياسي نيست، نمي خواهم بگويم سياسي است، نمي خواهم بگويم شخصي است، نمي‌خواهم بگويم شخصي نيست تركيبي از مسائل گوناگون است كه در كنار همديگر اگر ببينيم بهتر مي‌توانيم به جمع‌بندي برسيم كه چرا برای بعضي اين اشكال است. به نظر شما الان اين منافع مردم فدا مي‌شود؟ به نظر من خيلي از فرصت‌هاي خدمت به مردم دارد از دست مي‌رود. با توجه به نزديك‌شدن به انتخابات رياست‌جمهوري وملتهب شدن فضاي كشور آياتشديد اين وضعيت تداوم پيدا مي كند؟ به نظر من در سطح كلان كشور منافع مردم در حال قرباني شدن است.اين روند دارد نه در سطح مديريت شهري بلكه در كليت فضاي سياسي كشور ما فرصت‌هاي خدمت به مردم و كشور راداريم از دست مي دهيم. بخشي به حوزه شهرداري برمي‌گردد. فراتر از اين ببينيد خيلي ظرفيت‌هاي ديگر است كه مي‌تواند براي خدمت به مردم و كشور از آن استفاده شود ولي به دليل نوع نگاه‌هاي سياسي و سليقه‌اي و ساختاري كه اشاره كردم اين فرصت‌ها در كشور ما به سادگي مي سوزد وبه هدر مي رود. نيروهاي هوادار اصلاحات در تهران به نيروهاي اصلاح طلب شورا انتقاد وارد مي كنند كه عليرغم همراهي شان با شهردار تهران،شهردار ظرفيتي براي استفاده از مديران اصلاح طلب فراهم نكرد.آيا شما اين انتقاد را وارد مي دانيد؟ من فكر نمي كنم دوستان اصلاح‌طلب حداقل آنها كه من در شورا مي‌بينم چنين انتقادي را به اين شدت و حدتي كه شما مي‌فرماييد داشته باشند. اساسا قاليباف در يك معامله به عنوان شهردار انتخاب نشده است. من هم نمي‌گويم يك معامله بوده به هر حال قاليباف براساس يك باور و نظر كارشناسي دوستان انتخاب شد. نبايد در ادامه آن با ايشان اين نوع گفتمان و حرف را بزنيم كه بگوييم كه ما به شما راي داديم حالا شما به ما سهم بدهيد اگر براساس معامله‌گري راي داده باشيم بله اين حرف را مي‌توانيم بزنيم. قاليباف كسي نبوده و نيست كه با اين نوع معامله‌گري بخواهد مديريت بكند با توجه به شناختي كه من از ايشان دارم. يا برخي ديگر انتقاد وارد مي كنند كه آقاي قاليباف عمده نيروهايش را از نا جا به شهرداري آورده است؟ اينكه اينچنين نيست كه شما مي‌فرماييد شمابشماريد چند نفر از نيروي انتظامي در مجموعه قاليباف هستند شما اگر عدد و رقمي داريد بفرماييد. كدام يك از شهرداري‌هاي مناطق از ماموران سابق نيروي انتظامي هستند. از فضاهايي كه به‌وجود مي‌آورند يكي هم همين است. در رقابت و فضاهاي سياسي كه نگاه كنيم نبايد يك طرف را بگيريم اين هم همان است. چند نفر از مديران قاليباف از نيروي انتظامي هستند و از سپاه هستند. عدد آنها را بياوريد ببينيد چند نفر است. و اساساَ ميزان مديراني كه قاليباف در دوران تصدي‌گري و مديريت در شهرداري عوض كرده و آورده چه تعداد بوده است. نكته سوم اين است كه به جهت شناختي كه در طول دوراني كه من از نزديك با قاليباف كار كردم، باز عرض مي كنم خدا را گواه مي‌گيرم كه من در اظهارنظراتم نگاه جانبدارانه‌اي ندارم اگر اظهار نظر مي‌كنم به خاطر شناختم اظهار نظر مي‌كنم. و اين اظهار نظرم براي شما تلقي نشود كه از ايشان دفاع مي‌كنم نه اين‌طور نيست چون به نظر من قاليباف احتياج به دفاع از من و امثال من ندارد. عرض كردم كسي كه دارد كار مي‌كند و كارش مي‌تواند بهترين معرف ظرفيت و توانمندي‌هاي خودش باشد ديگر نيازي نيست كه امثال بنده بگويند ايشان خوب است يا نيست، كار مي‌كند يا نمي‌كند. بنابراين اين اظهار نظر براساس شناخت من است؛ آقاي قاليباف يك نگاه مديريتي دارند كه در اين نگاه مديريتي انتخاب افراد براساس شاخص‌هايي تعريف مي‌كنند كه اين شاخص‌ها در واقع ملاك عمل اينها است. اين شاخص‌ها نگاه سياسي نيست، حدقل اينكه من در همه اين فرايندها كه ديده‌ام نگاه سياسي به اين معناست كه اين گروه تيم سياسي من هست يا نيست . من با اطمينان مي‌توانم به شما بگويم كه تيم سياسي به اين معنا و مفهوم ندارد. جريان سياسي به اين معنا و مفهوم ندارد كه يك مجموعه آدم سياسي را دور خود جمع كند و بخواهد با آنها كار كند يا نكند. در مجموعه شهرداري هم آنطرفي‌ها اين اتهام را به قاليباف مي‌زنند كه از نيروهاي اصلاح‌طلب مي‌آوريد و با آنها داريد كار مي‌كنيد. بنابراين آقاي قاليباف گوشش به اين حرف‌ها بدهكار نيست. ايشان كسي كه وفادار به اين انقلاب باشد پايبند به نظام اسلامي باشد، ولايت‌مدار باشد و خدمتگذار مردم باشد اگر تشخيص بدهد از آن استفاده مي‌كند. و شاخص انتخاب قاليباف در انتخاب مديران، انقلابي بودن آنها است، كارآمد بودن آنهاست. من سوالم را يك بار ديگر مي‌پرسم وقتي بين مجموعه كل اصلاح‌طلبان مثلا همين آقاي جهانگيري كه شما گفتيد كه ايشان را خيلي قبول داريد آيا مثلاً براي معاونت‌هاي شهرداري تهران مناسب نبوده است؟ من تا آنجا كه خبر دارم آقاي جهانگيري در يك دوره‌اي براي انتخاب شهرداري تهران از ايشان دعوت به كار كردند بعد از انتخابات شوراها. اين‌طور نيست. عرض كردم خدمتتان فكر نمي‌كنم كه اگر شما به مفهوم سهم‌بندي و به مفهوم سهميه گروه‌ها ببينيد... نه اصلا نمي‌خواهم از نظر سهميه گروه‌ها ببينم يك جرياني است به نام اصلاح‌طلبان...
حال اجازه بدهيد من اسم نبرم اگر ما بخواهيم از اين زاويه به آدم‌ها نگاه كنيم و آنها را دسته‌بندي كنيم. آيا اين افرادي كه قاليباف به كارگيري كرده شرايط لازم براي تصدي مسووليت‌ها كه به آنها واگذار كرده دارند يا ندارند. بعضي از آنها هستند و بعضي از آنها نيستند؟ من فكر كنم آن فردي كه نيست مورد نقد قرار دهيم. من پيشنهاد مي‌كنم از اين زاويه به آن نگاه كنيم. قاليباف يك تعداد مدير را به كار گرفته و شما به عنوان يك رسانه، به عنوان يك مجله تخصصي، يا حتي جريان سياسي ببینید در انتصاب‌هاي قاليباف نقد بر انتخاب آن كجاست. اين انتصاب ها را كارشناسي نقدكنيد، از من هم بپرسيد و من هم نظر خواهم داد. حتي به افكار عمومي ارايه بدهيم و بگوييم ما به عنوان يك مجموعه رسانه و تفكر سياسي معتقد هستيم كه اين پنج انتصاب قاليباف در اين پنج پست با معيارهايي كه قاليباف به آن مدعي است كه شاخص‌هاي انتخاب مديران براي او تخصص، كارآمدي، انقلابي بودن، جهادي بودن و اين ويژگي‌هاست.منطبق نيست. بگوييد كدام يك از اين شاخص‌ها را ندارند. برگردم به پاسخي كه شما اول به من داديد كه براي پيشگيري از آسيب‌هاي اجتماعي شما تصميم گرفتيد شورا را انتخاب كنيد بعد از اين دو سال كه در شورا بوديد چقدر به اين اهداف رسيديد و چقدر توانستيد موفق باشيد؟ من در اين مورد قبلاَ اظهار نظر كرده‌ام. به اهدافم دست پيدا نكردم. يعني به آن هدفي كه دنبالش بودم نتوانستم دست پيدا كنم و فرصتي كه بتوانم اين اهداف را تعقيب كنم و عملياتي كنم در واقع به دست نياوردم و احساس خودم اين است كه به آن وظيفه كه براي خودم تعريف كرده بودم و به دنبال آن بودم كه از اين فرصت به جامعه خدمت كنم آن را نتوانستم عملياتي كنم.
چرا نتوانستيد؟ موانع زيادي وجود دارد. مهمترين آنها كدام بوده است؟ عوامل زيادي مي‌تواند در اين خصوص مورد بحث قرار بگيرد. خب به يك نوعي اين بود كه در همان ابتدا به ساكن در نوع نگاه به بنده همين نگاهي كه شما فرموديد صورت گرفت كه ما را به‌عنوان يك نيروي منتصب به قاليباف ديدند و چون دوستان بر اساس آن دوره‌اي كه در انتخاب شهردار انتخاب افتاد تمايل نداشتند كه قاليباف در سمت شهردار ابقا شود و اين در حالي بود كه بنده تلاش فراواني كردم و به اين تلاش افتخار مي‌كنم و يكي از بزرگ‌ترين توفيقات خودم را و يكي از بزرگ‌ترين خدمت‌هاي خودم را به شهروندان تهراني و به كشور را تلاش در جهت تثبيت قاليباف مي‌دانم و اين را برجسته‌ترين كار خودم ياد مي‌كنم در زمان عضويت در شورا. ولي دوستان ما به هر دليلي اين نظر را نداشتند. و اين طرف كه بنده پيشگام و پيشتاز اين تلاش براي تثبيت بودم انگشت اتهام براي جانبداري از قاليباف به حدي نسبت به من بالا گرفت كه در واگذاري همه فرصت‌هاي كه مي‌توانست در اختيار بنده قرار بگيرد و بنده ظرفيت و توانمندي داشتم كه از اين فرصت‌ها استفاده كنم از آن محرومم كردند. مورد مهرورزي قرار گرفتيد. آنها به دليل اينكه بنده نسبت به مديري كه صبغه انقلابي داردنارحت هستند.شما نمي توانيد بين رجال كشور مديري را انتخاب كنيد كه سابقه انقلابي بودن، سابقه جنگ و جهاد و ايثارگري قاليباف، و مديريتي و توانمندي آقاي قاليباف را داشته باشد و كسي باشد كه از سن 18 سالگي در دفاع مقدس و مديريت كشور نقش‌آفريني كرده باشد. يعني همين الان قاليباف يك سر و گردن از اين دوستان بالاتر است و مي‌درخشد و مشخص است. نبايد جامعه، كشور و مردم را از اين ظرفيت‌هايي كه هست و مي‌توانند خدمت كنندمحروم كنيم. در عين حال من بارها گفته‌ام كه اگر دوستان دولت به من بگويند برو آنجا خدمت بكن حتما با آغوش باز قبول مي‌كنم چون هدف ما خدمت به كشور و مردم است من اعتقاد ندارم بايد خود را وام‌دار و محدود به سليقه‌ها و گرايش‌ها و جريان‌هاي سياسي بكنيم. شان خدمتگزاري به اين مردم بالاتر از اين است كه كساني كه مي‌توانند خدمت كنند با محدود كردن خودشان ازدايره جريان‌هاي سياسي فرصت خدمت خودشان را دست بدهند. و خود را از خدمتگزاري محروم كنند. من به شما روشن بگويم آن طرف نقد را دارم كه فرصت‌ها را به من ندادندكه خدمت كنم. چون هدف من خدمت كردن به مردم است. امروز جناب آقاي احمدي‌نژاد است، فردا جناب آقاي X است. همانطور كه قبلاً هاشمي و خاتمي و موسوي بودند. آدم‌ها مي‌آيند و مي‌روند. آنچه كه مي‌ماند خدمت به مردم است. من يك دوره شش ساله در پليس تهران خدمت كردم. آثار اين دوره در تاريخ اين كشور ثبت است ودر سينه مردم محفوظ است و هيچ‌كس نمي‌تواند آن خاطره را از مردم بگيرد. هيچ‌كس نمي‌تواند به هم بزند اين مانده است و مي‌ماند. آيا مي‌آيند بگويند اين دوره مديريت آقاي طلايي كدام جريان سياسي در كشور حاكم بود، نمي‌گويند. مي‌گويند در دوران تصدي طلايي در پليس تهران اين خوبي‌ها بود و اين بدي‌ها بود. بنابراين اگر ليبل خودمان از ليبل جريان‌هاي سياسي افراد و گروه‌ها كشيديم بالا و ليبل خدمت‌گزاري به مردم و كشور و انقلاب را هدف قرار داديم آنوقت نگاه قشري، صنفي و بخشي و سياسي به هم نمي‌كنيم. چرا در كشور در حالي كه ظرفيت‌هاي فراواني براي خدمت كردن است، ما از ظرفيت‌ها استفاده نمي‌كنيم. قاليباف و هر كسي ديگر هم اگر بين خود و خداي خويش با اين شاخص‌هايي كه عرض كرديم كه ملاك انتصاب ما است به استناد سيره حضرت امام به استناد آنچه حضرت علي(ع) در فرمانش به مالك فرمودند، اگر ملاك ما در واگذاري مسووليت به افراد اين شاخص‌ها است بنده يا قاليباف و يا هركس ديگري كه از اين شاخص‌ها عبور كنيم و از آن شاخص‌ها عدول كنيم جفاي به حق مردم و انقلاب كرديم. آنچه كه در كشور در حال اتفاق افتادن است. من كلي دارم عرض مي‌كنم. من مي‌خواهم بگويم كه تلقي شما از اينكه بنده جزو اين گروه و آن گروه هستم، نه اين طور نيست بنده جزء هيچ گروه، دار و دسته و جريان سياسي، حزب و تشكيلات سياسي نيستم. بنده يك سرباز كوچك هستم كه دلم مي‌خواهد خداي متعال توفيق خدمت به مردم و به اين انقلاب و كشور را از من سلب نكند و تا زنده هستم بتوانم به اين مردم و انقلاب و ملت و به‌ويژه به اين جوانان خوبي كه داريم خدمت كنيم. الان اين نگاه هست يا نيست.و آيا ضرورت آن احساس مي‌شود كه ما بايد اين شرايط را پشت سر بگذاريم. خيلي بهتر مي‌توانستيم و مي‌توانيم از ظرفيت‌هاي كه در كشور است استفاده كنيم. من مي‌خواهم بگويم كه اگر شاخص‌هايمان را تعريف كنيم و شاخص‌ها را مبناي انتخاب و تصميم قرار دهيم و به جامعه‌مان معرفي كنيم خيلي از مسائل ما حل مي‌شد. امروز شاخص‌هاي ما يك مقداري دستكاري شده است و شاخص‌هاي ما به هم خورده است. امام شاخص‌ها را تعريف كرده است. امام فرمودند: مبادا آنهايي كه در عرصه دفاع مقدس و جهاد بودند به فراموشي سپرده بشوند. حالا چگونه مي‌شود كه بعضي‌ها رنگ جبهه را نديدند مي‌آيند اداي جبهه و اداي انقلابي بودن را در مي‌آورند. و كسي مثل قاليباف را با اين صبغه متهم مي‌كنند به واگرايي. چه اتفاقي در كشور افتاده است كه يك سرباز امام و مردم را اين‌گونه مورد انتقاد و بي‌مهري قرار مي‌دهند و كسي از آن دفاع نمي‌كند. اين جاي دلسوزي دارد. نه‌تنها قاليباف و قاليباف‌هايي كه ما فراوان در كشور داريم و اين سرمايه‌ها به اين زودي به دست نيامده است. خود آقاي جهانگيري با ويژگي‌هايي كه دارد چند تا مثل ايشان داريم كه از اين ظرفيت‌ها استفاده نكنيم. يا خداي نكرده با برچسب‌هاي گوناگون فرصت خدمت‌كردن را از آنها بگيريم و مردم را از خدمت كردن جهانگيري و قاليباف و غيره بگيريم. عرض كردم فراوان اين فرصت‌ها داريم و اگر اين كار را بكنيم جفاي به اين انقلاب، مردم و دين كرده‌ايم.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: