از کارکردم راضي نيستم
گفتگو با مرتضی طلایی
مرتضي طلايي را مردم تهران به خوبي مي شناسند چه آن زمان که در پليس تحت فرماندهي محمدباقر قاليباف خدمت مي کرد و چه امروز که بايد بر کار قاليباف نظارت کند. نظارت بر مافوق سابق البته کار ساده يي نيست، اما طلايي معتقد است حساب کار را از دوستي جدا کرده است هرچند از ابراز دوستي و ارادت به فرمانده سابق خود و اينکه همچنان از طرفداران اوست پرهيز ندارد. خاطرات مردم تهران از دوران فرماندهي طلايي بر پليس تهران هنوز زنده است چرا که همچنان بسياري از مردم و خاصه دوستان و همراهانش او را «سردار طلايي» مي نامند. اما اين روزها فعاليت هاي «سردار» ديگر مانند گذشته به چشم نمي آيد. خودش معتقد است که «فضاي کار در شورا» براي او فراهم نيست و گلايه مي کند که« از خودم و کارکردم در شورا راضي نيستم.» --- -عضويت در شوراي شهر براي شما ارجحيت دارد يا مشاوره به آقاي قاليباف؟ بنده در حال حاضر عضو شوراي شهر تهران هستم و اولويت اول و آخرم انجام وظيفه ام در کار شورا است و از جمله اعضاي شورا هستم که غير از شوراي شهر مسووليت و فعاليت ديگري ندارم. -پس چرا دفتر کار شما مانند بقيه اعضا در شوراي شهر نيست و در ساختمان شهرداري مستقر هستيد؟ قبل از اينکه شورا به طور رسمي فعاليتش را آغاز کند در حوزه مسائل اجتماعي و فرهنگي مشاور شهردار تهران بودم اما از زماني که شورا به صورت رسمي فعاليتش را آغاز کرد، رسماً اعلام کردم مسووليتي در زمينه مشاور شهردار ندارم. محل کار بنده به اين دليل در شهرداري است که در ساختمان شورا همه اعضا از محدوديت فضا رنج مي برند. از سوي ديگر حجم قابل توجهي مراجعه کننده دارم که عملاً باعث اخلال در فضاي ساختمان شورا مي شود. از شوراي دوم مطرح بود که ساختماني را به طور کامل از شهرداري براي برخي اعضاي شوراي شهر بگيريم. از جمله آنها همين طبقه هفتم ساختمان شهرداري بود که به هر حال آمدم اينجا و مستقر شدم. -يعني الان شما هيچ مشاوره يي به شهردار تهران نمي دهيد؟ نه، هيچ سمت مشاوره يي ندارم. اما يک نکته اينجا هست. يک وقتي آدم مشاور مي شود و جايگاه ساختاري و قانوني مي گيرد و حقوق دريافت مي کند که چنين سمتي نه در شهرداري که در هيچ جاي ديگري ندارم. اما به عنوان شخصي که در حوزه مسائل اجتماعي کار کرده ام و تجاربي دارم، خيلي از دستگاه ها از اين تجارب استفاده مي کنند و مشاوره مي گيرند. مثلاً به حوزه فرهنگي دانشگاه آزاد و مجمع تشخيص مصلحت نظام مشاوره مي دهم. اين در واقع زکات دانش و تجربه ام است. اما مشاور رسمي هيچ دستگاهي از جمله شهرداري نيستم. -پس به صورت غيررسمي به شهردار تهران مشاوره مي دهيد؟ رسمي و غيررسمي ندارد. الان اگر سردبير روزنامه شما هم بخواهد، نظرم را درباره موضوعي اعلام مي کنم. اکنون نمي دانم اين مشاوره رسمي است يا غيررسمي. براي آقاي قاليباف هم همينطور است. -اينجا تناقضي بين وظيفه نظارتي شما بر شهرداري و مشاوره دادن به شهردار تهران پيش نمي آيد، شايد اين مشاوره باعث تسامح در قبال اشتباهات شهرداري شود؟ اولاً در نظام ديني ما جايگاه مشاوره دادن يکي از جايگاه هاي مقدس و مسووليت هاي سنگين ديني و اجتماعي است. از قديم مرسوم بود که انسان در مشورت دادن نبايد جانب منفعتي را بگيرد. بنابراين تعارضي در اينجا نمي بينم. بالاخره ما در همه مسائل شهر ذي نفع و ذي ضرر هستيم و فقط مختص به شهرداري نيست و مربوط به کل شهر است. -همکاري شما با آقاي قاليباف در پليس باعث شده اين اعتماد به وجود بيايد که شما را به عنوان کسي که از او مشاوره مي گيرد قبول کند يا شرايط ديگري علت اين اعتماد است؟ خب اين نمي تواند نباشد. آقاي قاليباف شناخت بيشتري از بنده دارد و اين باعث ايجاد اعتماد مي شود اما به همين نسبت همه کساني که آقاي قاليباف از آنها شناخت پيدا کرده است، اين کار را انجام مي دهند. در ضمن در نظر داشته باشيم که خود مشاوره دادن هم مي تواند نوعي نظارت باشد. ما نبايد نگاهمان به نظارت يک نگاه سلبي و مچ گيري باشد. نظارت مي تواند ايجابي باشد و اگر نظارت را ترکيبي از نگاه ايجابي و سلبي ببينيم آن وقت مشورت دادن مي تواند خودش نوعي نظارت باشد. وقتي مطمئنم کاري که دارد انجام مي شود نتيجه مورد انتظار را ندارد و مي گويم اين کار را نکنيد، خودش نوعي نظارت بر بودجه و منابع شهرداري است. -اگر به فرض مثال تخلفي در شهرداري وجود داشته باشد که شوراي شهر در حال جمع آوري اطلاعات آن است و همزمان آقاي قاليباف از شما بخواهد در همان مورد به ايشان مشاوره بدهيد اينجا تکليف چيست؟ خب شما از يک زاويه ديگر ببينيد. به صورت مصداقي يک مورد را اعلام کنيد که آقاي طلايي نگاه شما در اينجا در امر وظيفه نظارتي جانبدارانه و ناشي و متاثر از ارتباطات تان بوده. همين الان بسياري از اعضا در شورا نسبت به من بسيار بيشتر با آقاي قاليباف تعامل و رفت و آمد دارند. مثلاً در بحث ورزش بعضي از دوستان ما خيلي از همکاري آقاي قاليباف استفاده کردند و براي تيم هاي فوتبالشان از شهرداري کمک گرفته اند. آيا اين به اين مفهوم است که آنها به عنوان اعضاي شورا به وظيفه خود عمل نمي کنند؟ -قضاوت در مورد عمل کردن به وظيفه نظارتي در شورا خيلي هم نمي تواند عيني و ملموس باشد چون اطلاعاتي که در شورا و شهرداري وجود دارد، خيلي به بيرون درز پيدا نمي کند و ما نمي توانيم در اين مورد قضاوت هاي عادلانه يي داشته باشيم. هر اطلاعاتي بخواهيد من به شما مي دهم. به نظر مي رسد هيچ محدوديتي براي اينکه افکار عمومي و رسانه ها از فعاليت هاي شورا و شهرداري مطلع باشند وجود ندارد. شورا و شهرداري بايد يک اتاق شيشه يي باشند که مردم به راحتي درون آن را مشاهده کنند. هيچ مساله بسته و پنهاني وجود ندارد. بنده حتي جزء منتقدان جلسه هاي غيرعلني روزهاي يکشنبه هستم. آنجايي که در مورد حوزه خصوصي مردم است را مي توان جلسات غيرعلني دانست، ولي در غير اين صورت اصلاً لزومي به برگزاري اين جلسات وجود ندارد. بنابراين شما يک مورد پيدا کنيد که اينجا شما به وظيفه خود عمل نکرديد يا با سيستم شهرداري رابطه برقرار کرديد. رسماً اعلام مي کنم در طول يک سال و نيم گذشته در شورا نه يک نفر را به شهرداري براي استخدام معرفي کرده ام و نه يک پيمانکار را براي واگذاري کار معرفي کرده ام. -منظورم اين نوع ارتباطات نبود. مي گويم يک فضاي دوستي بين شما و شهردار وجود دارد که شايد در جايي که شهرداري زير سوال برود، شما را به مصلحت انديشي دچار کند. مگر شما در شورا نديديد که خيلي جاها نظرم برخلاف نظر جاري شهرداري بوده است يا نقدهايي که نسبت به شهرداري داشتم تندتر از ديگران بوده است. -مثلاً در مورد کمک به لبنان يا فروش بانک سرمايه نديدم که شما انتقادي داشته باشيد. بحث لبنان اساساً اشتباهي از سوي دوستاني بود که موضوع را بدون اشاره به سوابق و مسائل جانبي اين گونه مطرح کردند. اين کار خلاف قانوني نبوده است و اصلاً اين موضوع را شهردار تهران پيشنهاد نداده بود و شورا تصميم گيري کرده است. -اما به صورت لايحه مطرح شد. نه، اين تصميم شورا بود. چيزي که شورا تصميم گيري کرده را که نمي توان از شهرداري بازخواست کرد. خودم از جمله افرادي بودم که به اين موضوع راي مثبت دادم. در بحث مربوط به بانک سرمايه هم موضوع اين است که بانک مرکزي و سازمان بازرسي کل کشور به شهرداري توصيه کرده که اين بانک را واگذار کند. اين اتفاق بايد مي افتاده، حالا مشکل کجاست؟ -اگر بخواهيم وارد مصداق ها بشويم بحث طولاني مي شود. اتفاقاً بايد وارد مصداق ها بشويم چون دوست ندارم با کلي گويي از کنار مسائل بگذريم و در فضاي ابهام صحبت کنيم. شما مي گوييد ما در جايگاه مشورتي با شهردار در انجام وظايف قانوني مان اخلالي ايجاد مي شود يا خير؟ مي گويم چنين چيزي وجود ندارد. حالا اگر مصداقي داريد بگوييد تا پاسخگو باشم. به عنوان نماينده مردم خودم را موظف به دفاع از حقوق شهر و شهروندان مي دانم. -حالا اين سوال را از شما مي پرسم که آيا موردي بوده است که مخالفت صريحي با لوايح شهرداري انجام داده باشيد و به رغم ميل آقاي قاليباف رفتار کرده باشيد؟ اگر مصوبات شورا را مرور کنيد مي بينيد که بين آنچه شهرداري مي خواسته و آنچه تصويب مي شود ما سعي داريم آن چيزي که به مصلحت باشد را تصويب کنيم. -حتي آن فضاي نظامي که آقاي قاليباف به عنوان فرمانده شما محسوب مي شد ديگر وجود ندارد؟ فضاي شورا اجازه نمي دهد ديگر آدم به آن روش کار کند. احترام، اخلاق و ادب فقط براي نظامي ها نيست. شما تلقي تان اين است که چون آقاي قاليباف فرمانده من بوده حالا ايشان آن بالا نشسته مي گويد آقاي طلايي اين کار را بکن و من هم مي گويم چشم. اگر تلقي شما اين است، کاملاً اشتباه است. تاکنون دو موضوع را از اول شورا تا به حال انجام داده ام. يکي بحث مرکز مطالعات و پژوهش ها و ديگري نظارت بر شهرداري است. هيچ کس در شورا به اين اندازه در موضوع نظارت اظهارنظر و اصرار نکرده است. شأن آقاي قاليباف اجل از اين است که چنين توقعي از بنده داشته باشد. دون شأن شخصيت ايشان است و به اين مسائل نمي خورد که بخواهد از آدم ها به خاطر دوستي و رفاقت توقع اين نوع کارها را داشته باشد. -شما مشاوره انتخاباتي هم به آقاي قاليباف مي دهيد؟ هنوز که ايشان چنين چيزي نخواسته است. اگر خواستند بايد ببينيم چه مي شود و بعد تصميم بگيريم. -شنيده ام آقاي قاليباف ستادهاي انتخاباتي خود را راه اندازي کرده است. چنين خبري را تاييد نمي کنم. لکن اينکه آقاي قاليباف به عنوان يک شخصيت سياسي، اجتماعي و اجرايي در حال فعاليت است، کسي نمي تواند منکر شود. ولي اينکه ايشان براي آمدن به انتخابات رياست جمهوري دهم برنامه دارد يا خير، هنوز از چنين تصميمي خبر ندارم. -ولي طبق شنيده ها، معاون امور مناطق سابق آقاي قاليباف رياست ستاد انتخاباتي ايشان را برعهده گرفته است. در ضمن طرفداران آقاي قاليباف هم ستادهاي خودشان را تشکيل داده اند. قبول دارم. اينکه بالاخره آقاي قاليباف فعاليت سياسي و اجتماعي مي کند بله حتماً فعاليت دارد. اينکه طرفداراني در سطح جامعه دارد، حتماً دارد. ولي آنچه امروز مي بينيم اين است که ايشان همه توانش را صرف انجام وظيفه اش در شهرداري تهران کرده است. حالا اينکه براي انتخابات رياست جمهوري چه اتفاقاتي خواهد افتاد هنوز براي وارد شدن به آن زود است. الان آرايش سياسي جامعه مشخص نيست و نمي توان با اطمينان از آمدن يا نيامدن کسي صحبت کرد. ضمن اينکه هرکسي که ظرفيت و قابليت دارد و توانمندي خدمت به جامعه را دارد اگر نيايد کوتاهي کرده است. -شما به عنوان يک عضو شورا آسيبي در اين نمي بينيد که شهردار تهران يا وضعيت شهرداري تهران به عنوان موضوعي سياسي تلقي شود. هميشه از کساني بوده ام که معتقدم از ورود سياست به مديريت شهري بايد پرهيز کرد و نبايد شوراي شهر و شهرداري به يک باشگاه سياسي براي افراد تبديل شود. براي جلوگيري از اين موضوع هم تا جايي که در اختيارم باشد تلاش خواهم کرد. ضمن اينکه در اين يک سال و نيم گذشته هرگز موضع گيري سياسي جنجالي نداشته ام. -به نظر شما الان شهرداري باشگاه سياسي نشده است؟ چنين چيزي را نمي بينم اگر شما کدي داريد بگوييد تا پيگيري کنم. -يعني اين همه تقابل سياسي بين دولت و شهرداري نتيجه سياسي بودن شهرداري نيست؟ اين تقابل يا اصلاح کنيم نبود همکاري و تعامل موثر بين شهرداري و دولت.... -اين انتقادات تند و تيزي که رد و بدل مي شود اصلاً شباهتي به نبود همکاري و تعامل ندارد. باشد، شما چرا از يک کلمه انتقاد، تلقي دعوا مي کنيد. ما يک تعريفي در ادبيات سياسي داريم براي اينکه بين جناح هاي سياسي نسبت تقابل را اندازه گيري کنيم. آقاي قاليباف همين هفته گذشته در همايشي در تبريک هفته دولت و حمايت از دولتمردان حرف زده بود. -متن آن سخنراني را خواندم. سراسر انتقاد از دولت بود. ببينيد اين همان مرز بين انتقاد و تخريبي است که رهبر انقلاب هم اشاره فرمودند. انتقاد اگر از سر خيرخواهي و دلسوزي باشد بهترين نوع اثبات رفاقت و دوستي است. اگر نسبت به مديريت آقاي قاليباف در شهرداري و تشکيلات ايشان انتقادي کنم که منصفانه، اخلاق محور و خيرخواهانه باشد کسي نبايد اين را به عنوان وجود زاويه و شکاف بين آقاي طلايي و قاليباف تلقي کند. اين حکم انساني همه ما است. از اين منظر دولت يا شهرداري ممکن هرازگاهي به هم انتقادي داشته باشند و نبايد اين را به حساب تقابل و نزاع سياسي دانست. ما همه مسائل را نبايد سياسي ببينيم. اين مشکلات به آدم ها هم برمي گردد. بسياري از دوستاني که در حوزه هاي اجرايي اند زماني در شهرداري بودند و عيب اين است که اين دوستان حالا که از شهرداري رفته اند نظرات متفاوتي دارند. -اين بالاخره يک دليل دارد. همين طوري يک دفعه نظرات آدم ها که تغيير نمي کند. اين موضوع را مطلقاً سياسي نمي بينم. اگر چنين چيزي باشد مغاير با خيلي از چيزهايي است که ما داريم شعارش را مي دهيم و مغاير با اصل تبعيت از امر ولايت است که همه ما مدعي آن هستيم. من برداشتي که از فرمايشات رهبري انقلاب دارم اين است که ايشان به دنبال فراهم کردن بسترهاي پيشرفت کشور هستند و دوست ندارند ديگري عليه ديگري از فرصت ها و قدرتي که در اختيار دارد استفاده کند.اگر کسي اين کار را بکند خلاف منويات رهبري عمل کرده و نمي تواند مدعي تابعيت از رهبري باشد. باز هم اصرار دارم که اين مسائل تقابل نيست و رقابت و اختلاف سليقه است. -حالا هر چيزي که اسمش را بگذاريم امروز تهران است که اين وسط دچار مشکل ها و کمبود شده است. بله درست است. از فاز سياسي بيرون بياييد و سوال را از نگاه سياسي خارج کنيد و بگوييد آيا اختلاف نظري بين شهرداري و دولت وجود دارد؟ مي گويم بله هست. -اين اختلاف نظرها اگر سبقه تقابل سياسي نداشته باشد با بحث کارشناسي حل مي شود ولي هرگز اين اتفاق نيفتاده است. نمي توانم بپذيرم و نمي خواهم بپذيرم که همه اين مسائل سياسي است. -نه کاملاً همه ولي قسمت عمده اش سياسي است. پس بنابراين وقتي نمي توانيم اينها را از هم تفکيک کنيم و شما نمي توانيد در روزنامه تان اينها را از هم تفکيک شده به مخاطب منتقل کنيد چرا يکي را بزرگ و بقيه را رها کنيم. ده ها دليل و عامل وجود دارد که اين فضا ايجاد مي شود که يکي از آنها مي تواند انگيزه هاي سياسي باشد. -که از همه پررنگ تر است. اين نظر شما است و نظرتان هم براي خودتان محترم است. الزاماً بايد نظر شما را تاييد کنم؟ -خير. پس اگر اختلاف سليقه ها وجود دارد. حب و بغض هاي فردي هم وجود دارد. - اين مغاير با آرمان هاي شما نيست؟ بله، همين را عرض مي کنم. مي گويم شما بپرسيد آقاي طلايي آيا در فضاي موجود فرصت سوزي در خدمت به مردم تهران نمي شود؟ مي گويم مي شود. آيا در حق مردم تهران به دليل وجود اين تنازعات و اختلاف نظرها کم لطفي نمي شود؟ مي گويم مي شود. اينها را نفي نمي کنم. فرق بنده با شما اين است که شما مي خواهيد همه چيز را از دريچه سياسي ببينيد و تعميم بدهيد که اين را قبول ندارم و نمي پذيرم. ولي اينکه مجموعه يي از عوامل در کنار هم قرار گرفته و در نتيجه آن چيزي که حق و شايسته مردم تهران و پايتخت کشور است انجام نمي گيرد، قبول دارم و معتقدم که در اينجا به نوعي حق مردم در ميان اين نوع منازعات و اختلاف نظرها ضايع مي شود. -با اين تفاسير شما به سيستم شهرداري يا به شخص آقاي قاليباف انتقاد خاصي داريد؟ بله. به سيستم شهرداري انتقاد دارم. -مثلاً؟ ما اگر بخواهيم مجموعه آنچه در شهرداري انجام مي شود را با هم ببينيم انصافاً جهت گيري ها و سرعت کارها خوب و قابل تحسين است. اما اگر همين را بخواهيم آسيب شناسي کنيم مي گويم شهرداري هنوز نتوانسته آن گونه که شايد و بايد ميزان مشارکت مردم را در اداره شهر گسترش بدهد. شهر تهران بايد با شهروندان تهراني اداره شود. بين وضع مطلوب و وضع موجود فاصله زيادي داريم. البته نسبت به گذشته خيلي جلو رفته ايم ولي بايد بيشتر کار کنيم. يا در حذف قوانين و مقررات و ساختارهاي زائدي که در شهرداري دست و پا گير است و منجر به نارضايتي مردم مي شود اشکال داريم. ايراد به هزينه کردهاي شهرداري وجود دارد. وقتي آقاي قاليباف خودشان مطرح مي کنند که هنوز با مافياي آسفالت و جدول مشکل داريم، نشان مي دهد که يک جايي گير هست اما خوشبختانه نوع نگاه به ايرادات و تلاش براي رفع آنها از جمله رويکردهاي مثبتي است که در شهرداري وجود دارد. -آقاي شهردار هراسي ندارد از اينکه وارد شدن به اصلاح نظام شهرداري باعث تخريب از طرف رقبا شود؟ با توجه به شناختي که از آقاي قاليباف دارم ايشان هيچ ملاحظه يي را براي انجام وظيفه اش ندارد. اگر به نتيجه برسد که بايد انجام شود هيچ ملاحظه يي را به مفهوم اينکه چه کسي خوشش مي آيد يا بالعکس در نظر نمي گيرد. -حتي اگر شوراي شهر موافق نباشد؟ نه، آنکه طرح و لايحه است و فرآيند خاص خودش را دارد. -ما مسائلي داشتيم که شوراي شهر با آن موافق نبود ولي شهرداري انجام داد. در شوراي سوم با چنين چيزي برخورد نکرده ام. آقاي قاليباف شجاعت، شهامت و قدرت ريسک و روحيه جهادي لازم را براي اينکه به سينه مشکلات برود دارد و اين روحيه ارزنده يي است. يعني مديري که مشکلات سيستم را مي پذيرد و براي حل آن مشکلات تلاش مي کند قابل تقدير است. به ملاحظات حاشيه يي فکر نمي کنند چرا که مثلاً مافياي آسفالت و جدول از آنجا درآمده است که توصيه هاي فراواني از اين طرف و آن طرف آمده و در کنار هم قرار گرفته و اين مسائل شکل گرفته است. -ما انتظار داشتيم با توجه به فعاليتي که شما در پليس داشتيد در شوراي شهر فعال تر از اين باشيد. چرا اينقدر چراغ خاموش و در حاشيه حرکت مي کنيد؟ همين طور است. قبلاً هم اشاره کردم که فضايي براي کار در شورا براي بنده فراهم نيست. ما در شورا يک ساختار تعريف شده داريم که در اين ساختار مثلاً کميسيون فرهنگي و اجتماعي داريم که طرح ها و لوايح مي آيد به اين کميسيون و با حضور کارشناسان و مشاوران بررسي مي شود و ما هم حرف ها و نظرات مان را مي دهيم. در صحن شورا هم رئيس کميسيون نظرات جمع اعضاي کميسيون را مي دهد. آيا ما هم حتماً بايد در صحن صحبت کنيم؟ اصرار من بر اينکه يک مرکز مطالعات و پژوهش ها در شوراي شهر داشته باشيم ناظر به همين موضوع است که هر طرح و لايحه در اين مرکز با قوانين بالادست و ابعاد مختلف موضوع کارشناسي مي شود و به شورا مي آيد. در اين شرايط آدم ها نمي توانند اظهارنظرهاي غيرتخصصي کنند. شما به عنوان خبرنگاري که در شورا حضور داريد چند درصد از اظهارنظرهايي را که در شورا پيرامون طرح ها و لوايح مي شود کارشناسي شده مي بينيد؟ -براي من هم عجيب است که چرا برخي دوستان شما در شورا با مرکز پژوهش ها مخالف هستند. ولي آيا اين فضاي کار را نبايد خود شما ايجاد کنيد؟ به اندازه اختياراتم، فضاي کار دارم. من يک اختيارات ذاتي به نمايندگي از مردم دارم و يک اختيارات ساختاري و اداري. در اختيار ذاتي به نمايندگي از مردم کارم را انجام مي دهم اما اين وظيفه اداري و ساختاري است که مي تواند حضورم را نمايان کند. -شما يک سال و نيم پيش که با يکي از همکارانم مصاحبه کرديد گفتيد فضاي سياسي حاکم بر شورا به شما اجازه فعاليت نمي دهد. حالا اينکه به چه دليلي فضاي کار فراهم نيست صحبت ديگري است. بحث بنده اين است که در شورا فضايي براي کار کردن و فعاليت بيشتر من فراهم نشده است. -به چه دليل اين فضا ايجاد نشده است؟ وقتي بالاخره در يک فضاي شورايي کار مي کنيم، بايد از آرا و خرد جمعي تمکين کنيم. در هر صورت هشت نفر براي واگذاري مسووليت ها به بنده راي ندادند. نمي توانم بگويم چرا راي نداديد. اگر خودم را براي به دست گيري مسووليت ها عرضه نکرده بودم مي توانستيد از من ايراد بگيريد. بنده براي نايب رئيسي و سخنگويي نامزد شده بودم. -در صحن علني اين کار را نکرديد. تا آنجا که به ياد دارم از شما خواسته شد و قبول نکرديد. چرا در صحن علني نامزد شدم. براي منشي درخواست کردند که قبول نکردم. حتي قبل از جلسه علني مذاکره شده بود که معاونت نظارت را واگذار کنند که اين کار را هم نکردند. آقاي چمران گفته بودند شما را براي معاونت نظارت مي خواهيم که اين اتفاق هم نيفتاد. -علت اين موضوع چه بود؟ اين را بايد از خودشان سوال کنيد. يک خرد جمعي به اين نتيجه رسيد و من هم به اين راي احترام مي گذارم. -شما زماني که درباره آقاي قاليباف و شهرداري صحبت مي کنيم انتقاد داريد چرا همه مسائل را سياسي مي بينيم ولي در مورد شورا با تاکيد مي گوييد که فضا سياسي است. من چنين حرفي نزدم. کي گفتم فضا سياسي است. -يک سال پيش اصرار داشتيد فضاي شورا به شدت سياسي است. اگر به گفته يک سال پيشم مراجعه کنيد مي بينيد عبارتي به کار بردم به اين مضمون که «فضايي براي کار در شورا براي من فراهم نشده است». الان هم کماکان همين را عرض مي کنم. -بالاخره دليلي براي ايجاد نشدن اين فضا وجود دارد. بعضي دوستان اتفاقاً با من صحبت کردند و گفتند تشخيص ما اين بود. فکر کردند دلخور شده ام. بنده که در دل آنها نيستم و حق ندارم با ذهنيت منفي با اين موضوع برخورد کنم. -تحليل که مي توانيد بکنيد. بله. در تحليل است که ما نسبت اين موضوعات را مشخص مي کنيم ولي قرار نيست پاسخ همه سوال هاي شما را تحليلي بدهم. شما که از من تحليل نمي خواهيد. اگر شما بگوييد شوراي شهر و مناسبات درونش و مناسبات اش را با شهرداري تحليل کن، آن وقت بايد تحليل خودم را ارائه دهم. -دقيقاً همين موضوع را از شما مي خواهم. سوال من خيلي روشن است. شما مي گوييد از من نخواستند، چرا از شما نخواستند؟ من براي خودم تحليل دارم، اما احترام به آراي همکارانم اجازه نمي دهد آراي آنها را به چالش بکشم. فکر مي کنم اخلاقاً بايد از آراي آنها تمکين کنم و نبايد به آراي آنها انگ و برچسب درست يا نادرست بزنم. -اگر قرار باشد حقوق مردم اصلي ترين دغدغه فکري شما باشد بد نيست به اين موضوع پاسخ بدهيد. در آن مصاحبه هم عرض کردم که بنده توانمندي ها و ظرفيت هايم براي انجام کار در اين حد است. آن جمله معروف که آنها تيتر کردند. -آن جمله معروف؛ «شورا را روي يک انگشتم مي چرخانم» بود. هنوز هم به آن جمله معتقد هستيد. نه، آن جمله که آن دوستان تيتر کردند کار خوبي نبود. بنده در واقع خواستم همين سوال را پاسخ بدهم که اگر هم همين فردا بگويد بيا اين کار را انجام بده حتماً انجام مي دهم. هم آمادگي و ظرفيتش را دارم و هم در جاي ديگري کاري ندارم. يک وقتي مي گوييد شما چند جا تدريس مي کنيد، چند جا مشاوره مي دهيد، چند جا فعاليت اقتصادي داريد و وقت نمي کنيد ولي بنده به جز اينکه بيايم شورا و بروم هيچ کار ديگري ندارم. اگر ظرفيت اجرايي و توان کار دارم به نمايندگي از شورا مسووليت داشتم و خيلي کارها مي توانستم انجام دهم، ولي الان فقط يک مسووليت فردي دارم که آن را انجام مي دهم. اما اگر در جايگاه مسووليت نظارت بر شهرداري بودم، آن وقت حق داشتم که مسوولانش را احضار کنم و توضيح بخواهم. -الان هم حق داريد. نه الان به عنوان يک فرد حق دارم. تاثير يک فرد با نمايندگي از جمع متفاوت است. الان هم زنگ مي زنم که مثلاً آقاي معاون شهردار ايراداتي که در سنگفرش هاي خيابان وليعصر وجود دارد را برطرف کنيد، ولي اين با نمايندگي از طرف شورا فرق دارد. - دچار سرخوردگي نشده ايد. من از خودم و کارکردم در شورا راضي نيستم. تعارف که نداريم. از کارکرد خودم راضي نيستم و از اين بابت بايد از شهروندان خوب تهراني عذرخواهي کنم. به اين علت که شايد آن گونه که انتظار داشتند زمينه يي براي فعاليتم فراهم نشده است. -ولي انتظار نداشته باشيد قانع شوم. چون شما مي توانيد طرح به شورا ببريد و حتي خود شورا را در زمينه هايي که گفتيد به چالش بکشيد. اينجا دو نکته وجود دارد؛ يکي اينکه ما طرح را به شورا ارائه مي دهيم و طرح هاي کميسيون فرهنگي يکي از پايه هايش هم بنده هستم. بنابراين در طرح آوردن مشکلي نداريم ولي در به چالش کشيدن شورا ملاحظاتي داشته و دارم که به درستي رعايت پاره يي ملاحظاتي را مي کنم که به نفع شهر و شوراي شهر است. الان شوراي شهر ترکيبي از سليقه هاي مختلف است و وجه تمايزش با دو شوراي گذشته اين است که به رغم آرا و سليقه هاي مختلف توانسته اند در کنار هم به صورت تيمي حول محور کار، اتفاق نظر داشته باشند. اين اتفاق مبارکي در کشور ما است که در عين حالي که سليقه هاي سياسي متفاوتي داريم مي توانيم پيرامون منافع ملي و خدمت به مردم در کنار هم کار کنيم. اگر اين مدل که استفاده از همه ظرفيت ها براي اداره کشور است تا آخر در شوراي سوم دوام پيدا کند، يکي از ارزنده ترين ويژگي هاي دور سوم مي تواند همين باشد. -ما خبرنگاران حوزه شهري عادت کرديم زياد بر اساس جلسات علني قضاوت نکنيم چون اتفاقات مهم شورا از دل جلسات غيرعلني خارج مي شود. صادقانه به شما مي گويم نود درصد مواردي که در جلسات روز يکشنبه در دستور کار قرار دارد سطح آن به مراتب پايين تر از دستور کارهاي جلسات علني است. ما در کشورمان عادت کرده ايم خيلي مسائل را پشت پرده قرار مي دهيم ولي پشت آن پرده هيچ چيزي نيست. معتقدم اگر رسانه ها در همه جلسات حضور داشته باشند خيلي بيشتر به نفع شوراي شهر است. -فکر مي کنم هفت تا هشت نفر از اعضا با لغو جلسات غيرعلني موافق باشند. نه، يک بار راي گيري کرديم که راي نياورد. -چند چند شد؟ (خنده) هفت به هشت ديگر. به نظر شما چه چيز پنهاني مي تواند در شورا وجود داشته باشد؟ -نمي دانم. ولي چرا بعضي از اعضاي شورا نسبت به درج اخبار جلسات غيرعلني شورا در رسانه ها اينقدر حساسيت دارند؟ جلسات غيرعلني نهاني پايه گذاري شده است و آن دوستان فکر مي کنند اين موضوع درست است. راي نگهداري آن را هم دارند وگرنه هيچ چيز خاصي وجود ندارد که نشود اعلام رسانه يي کرد. -شما گفتيد راي اش را نداريد. همه شما که در زمان انتخابات در يک ليست قرار گرفته بوديد. (خنده) آن زمان هم تلقي اينکه ما بر اساس يک جريان فکري و سياسي دور هم جمع شده ايم تحليل درستي نبود. جمعي بر اساس يک شناختي که نسبت به هم داشتند و بعضي افراد ديگري که به صحنه آمده بودند دور هم جمع شده بودند. ما آن زمان دنبال اينکه چه کسي با ما هم سليقه است و آيا خط سياسي اش با ما مي خواند، نبوديم. ما در آرمان ها و اصول و مباني اتفاق نظر داشتيم. -همچنان با آن آرمان ها و اصول با افرادي که در يک ليست قرار گرفتيد همراه هستيد؟ در مباني و اصول بين خودم و دوستان تفاوتي نمي بينم. در روش هاي کاري اختلاف نظر و سليقه داريم ولي بين مجموعه دوستاني که در ليست مشترک قرار داشتيم و حتي کساني که در يک ليست نبوديم اختلاف نظري در مباني نمي بينم. بين خودم، دکتر دانشجو، خانم احمدي نژاد، آقاي دکتر شکيب و آقاي مسجدجامعي اختلاف نظري در اصول و مباني نيست. -شما بيشتر از آنکه با افرادي همکاري کنيد که زماني در يک ليست قرار گرفته بوديد با رقيبان خودتان در انتخابات شورا همکاري مي کنيد. چون ما آن زمان بر اساس منافع سياسي با کسي ليست نبستيم که حالا بر اساس آن با هم بده و بستان داشته باشيم. ما بر اساس يک آرمان هايي که اعتقاد داشتيم در آن اشتراک داريم عمل کرديم. حالا اينجا موضوع کار است. آرمان مشترک با کار جدا است. -کار هم براي تحقق آرمان ها است. مگر اين طور نيست؟ خب اينجا بايد اجازه بدهيم که به آن خرد جمعي بها دهيم يعني اگر ما بر اساس آرمان ها چشم بسته و گوش بسته به موضوعات راي بدهيم که آن وقت اين اصلاً با خرد و عقل جمعي سازگاري ندارد. آن وقت مي گويند يک اکثريتي آمده اند و هرکاري بخواهند مي کنند. اتفاقاً حسن شوراي سوم همين است به رغم اينکه مي تواند در بسياري موارد اکثريتي داشته باشد خرد جمعي محور تصميم گيري است. -آرمان هاي شما به آقاي نجفي نزديک تر است يا آقاي چمران؟ آرمان هاي من با هرکسي که انقلاب و امام و شهدا و ولايت را قبول دارد نزديک است. به مصداق هايش اشاره نمي کنم. -اجازه بدهيد اين طور سوال کنم که شما الان آرمان هايتان نزديک به اصلاح طلبان است يا اصولگرايان؟ تقسيم بندي هاي سياسي را بايد بر مبناي دو رويکرد دسته بندي کنيم. يکي رويکرد انقلابي و ديگري رويکرد غيرانقلابي است. جريانات سياسي و افراد را بايد با اين دو رويکرد ارزيابي کنيم. در واقع هر جريان سياسي و هر فردي را که در حرف و عمل مباني انقلاب را قبول داشته باشد او را همراه خود و خودم را همراه او مي بينم. ہ شما به عنوان يک عضو شوراي شهر چه بخواهيد و چه نخواهيد در يک فضاي سياسي کار مي کنيد و مجبور هستيد حداقل اقتضائات اين فضاي سياسي را بشناسيد و گاهي هم به آن عمل کنيد. وقتي کساني مقابل شما از حربه سياسي استفاده مي کنند شما نبايد از تاکتيک هاي سياسي استفاده کنيد؟ من قبول ندارم. قرار نيست به خاطر سياست اعتقادات و باورهايمان را زير پا بگذاريم. سياست در خدمت دين و اعتقادات ما است نه دين و اعتقادات در خدمت سياست. بنابراين قبل از اينکه بخواهيم وارد هر موضوعي شويم بايد مباني اعتقادي و اخلاقي آنها را بسنجيم. اين خط کشي ما است. حالا ممکن است در اين خط کشي اينجا با اين آقا تنظيم شويم و جاي ديگر با يکي ديگر. من حق ندارم اگر کسي سليقه اش با من سازگاري ندارد اما در مباني حرف من را مي زند بگويم نه تو مباني ات هم مخدوش است چون تو داري اين حرف را مي زني. من اين دسته بندي هاي سياسي را قبول ندارم. -بر اساس اين معيارها آيا مي شود اهداف کاري تنظيم کرد؟ ما آرمان داريم. حتي وقتي آرمان ها را هدف نامگذاري مي کنيم سطح آنها را پايين مي آوريم. -شايد به خاطر همين آرمانگرايي نمي توانيد از تمام ظرفيت هاي خود استفاده کنيد. اشکالي ندارد. ما قرار نيست آرمان ها را کوچک کرده و اندازه خودمان کنيم بلکه بايد خودمان را به حد آرمان هايمان برسانيم. بنده يکي از آرمان هايم خدمت به مردم است. حالا وقتي آقاي مسجدجامعي، آقاي چمران، آقاي شکيب و خانم احمدي نژاد همه با من همراه هستند چه دليل دارد که بعضي را کنار بگذارم. کدام منطق ديني، اخلاقي و حتي کدام منطق سياسي مي گويد در آرمانم که خدمت به مردم است، پنج نفر ديگر با سليقه هاي متفاوت که همان آرمان را دارند، حذف شان کنم؟ -شما چند دقيقه پيش گفتيد از کارکرد خودتان در شورا راضي نيستيد. شايد به خاطر اين است که وارد اين ساختار پذيرفته شده بازي نمي شويد. از همان روزهاي اول که وارد شورا شدم، گفتم بنده آدم سياسي نيستم و هنوز هم همين را مي گويم. من سرباز ولايت و خدمتگزار مردم هستم. هنوز هم خط کشم عوض نشده است و اميدوارم تا آخر هم تسليم فضاي سياسي نشوم. هر جايي که حلقه اتصالم با اين دوستان حول محور اين مباني قرار بگيرد حتماً با آنها همکاري خواهم کرد. بنده قرارم را با خودم شکستم که فقط ضعف ها را بيان کنم. همين شورا کارکردهاي مثبت زيادي دارد. چرا اين کارکردهاي مثبت را بيان نکنم، چرا هر دو را در کنار هم مطرح نکنم؟ شايد اينکه مي بينيد ادبياتم نرم تر شده به همين علت است. -البته آرمانگرايي با مصلحت گرايي تناسبي ندارد. چرا اتفاقاً. مشکل ما اين است که آرمان ها را کوچک مي کنيم و سطح آن را به اين گونه مسائل پايين مي آوريم. -بگذريم. اگر آقاي قاليباف در انتخابات رياست جمهوري شرکت کنند شوراي شهر نگراني از اين بابت که از منابع شهرداري در اين مسير استفاده شود نخواهد داشت؟ البته نه از طرف شخص ايشان بلکه از طرف اطرافيان و حاميان. شوراي شهر اگر بخواهد به وظيفه قانوني اش به درستي عمل کند بايد کاري کند چنين اتفاقي نيفتد تا شوراي شهر و آقاي قاليباف فارغ از نتيجه انتخابات زير سوال نروند. اين وظيفه شوراي شهر و همچنين وظيفه خود شهردار تهران است که دقت داشته باشد حق بهره برداري از منابع عمومي مردم را ندارد. من هيچ نگراني ندارم. البته هنوز اصل آمدن ايشان مشخص نيست ولي اگر چنين موضوعي مطرح شود در آن شرايط نظرهاي خودم را براي پيشگيري از شائبه ها و حرف و حديث هايي که به دليل رعايت نشدن برخي نکات در دور گذشته پيش آمد در شورا خواهم گفت. -چرا هيچ وقت در شورا صريح در مورد آن شائبه ها صحبت نمي کنيد؟ ما آن موقع در شورا نبوديم. -ولي به اطلاعات آن که دسترسي داريد. نه ما به آن اطلاعات هيچ دسترسي نداريم. -يعني شما به عنوان يک عضو شوراي شهر نمي توانيد به اطلاعات مالي سال 84 دسترسي پيدا کنيد؟ تا حالا اين اطلاعات را نخواستم که ببينم در اختيارم قرار مي گيرد يا خير. -فکر نمي کنيد يکي از موارد خدمت به مردم هم همين موضوعات باشد؟ اين مساله مطرح شده و همين که الان دارد حسابرسي مي شود مفهومش اين است شوراي سوم در حد اختيارش اين کار را انجام مي دهد. وقتي الان داريم حسابرسي مي کنيم مفهومش اين است که داريم به وظيفه قانوني مان عمل مي کنيم. -در آخر اينکه دوست داشتيد پليس مي مانديد؟ کماکان پليس را دوست دارم و پليس را يک نهاد خدمتگزار و خدوم به مردم و کشور مي دانم. کساني که بدون ادعا و بدون منت سخت ترين کارهاي کشور را برعهده گرفته اند و انجام مي دهند. نه تنها به سابقه خودم افتخار مي کنم بلکه امروز هم از جمله مدافعان پليس هستم و بيشتر از گذشته خودم را موظف به دفاع از پليس مي بينم. منبع: اعتماد