گوش شنوای مسئولین و بیکاری 80 درصدی ناشنوایان !
با توجه به قانون حمایت از معلولان، ادارات باید سه درصد از استخدام خود را به افراد ناشنوا اختصاص دهند اما امروز 80 درصد از ناشنوایان در بیکاری به سر میبرند و مخارج زندگی آنها بر عهده خانوادهایشان است.
کد خبر :
62114
نهم مهر ماه هر سال مصادف با روز جهانی ناشنوایان است. امسال این روز با شعار تکریم حقوق ناشنوایان برگزار میشود. روزها و هفته های جهانی از سوی سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته اعلام میشوند و هدفی جز یادآوری ضرورت رسیدگی و توجه جدی به مسائلی از دنیای امروز که اغلب به دلایل مختلف مورد بی مهری قرار گرفته و معمولا در برنامهریزیهای اجتماعی مورد غفلت قرار میگیرند، ندارند. به گزارش «فردا» در بررسیهایی که از مراکز آموزشی ناشنوایان به عمل آمده است و طبق گفتههای مسئولین این حوزه، ایران حدودا دارای 500 هزار ناشنوا میباشد که امکانات موجود برای رفاه حال این
گروه، بسیار کمتر از حدی است که قابل قبول باشد. از مشکلات مهمی که این قشر آسیبپذیر با آن دست به گریبان هستند این است که بسیاری از ناشنوایان به دلیل ناآشنایی مردم در نحوه برخورد با آنها، برای ایجاد ارتباط، با شکست روبرو میشوند و این خود دلیلی برای گوشهگیری و منزوی شدن آنها شده است. آنها هر روز با مشکلات مختلفی از جمله آموزش، بیکاری، تامین وسایل کمک شنوایی، استفاده از رسانهها به ویژه تلویزیون، استفاده از تلفن و امکانات ارتباطی، شرکت در کنکور روبرو هستند و سازمان بهزیستی به تنهایی نمیتواند این معضل را حل نماید، بلکه به فراخور درگیری آن سازمان یا نهاد،
هر سازمان میبایست توجه بیشتری به مسایل معلولان و به ویژه ناشنوایان از خود نشان دهد. بنا بر این گزارش و با توجه به آمارهای ارائه شده از سوی سازمان بهزیستی، تنها 40 درصد از افراد دارای اختلال شنوایی در سطح کشور از خدمات توانبخشی و پزشکی این سازمان بهره مند میشوند. امروزه ناشنوایان در کشورهای پیشرفته به دلیل استفاده از تجهیزات و تکنو لوژیهای مدرن با مشکلات کمتری دست به گریبان هستند. این در حالی است که در کشور ما بسیاری از ناشنوایان به دلیل عدم دسترسی سازمان بهزیستی به تمامی مناطق روستایی، حتی امکان ارائه آمار دقیق آنان در کشور وجود ندارد. اما بزرگترین مشکلی
که پیش روی ناشنوایان است عدم تعامل و ارتباطات اجتماعی و همچنین عدم آگاهی از حقوق خود میباشد. ناشنوایان از توانمندیهای زیادی برخوردارند که مسئولان با توجه به این ظرفیتها میتوانند استفاده بهتری از این قشر جامعه نمایند. این در حالیست که با توجه به قانون حمایت از معلولان، ادارات باید سه درصد از استخدام خود را به افراد ناشنوا اختصاص دهند اما امروز 80 درصد از ناشنوایان در بیکاری کامل به سر میبرند و مخارج زندگی آنها بر عهده خانواده است. از مشکلات اساسی دیگری که برای ناشنوایان وجود دارد مشکلات در زمینه آموزش است. آموزش این بچهها اصولا باید عملی باشد نه به
صورت تئوری. آنها باید در مدرسه علاوه بر آشنایی با زبان اشاره کار با رایانه، تایپ، فعالیتهای صنعتی را نیز یاد بگیرند تا در آینده راحتتر بتوانند در محیط اجتماع کار کنند. تاریخ آموزش ناشنوایان در ایران به پیش از 70 سال قبل برمیگردد و با تصویب در مجلس شورای اسلامی، سازمان آموزش و پرورش استثنایی در سال 1372تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش تاسیس گردید.
اولین مکان آموزشی که به ناشنوایان در ایران اختصاص پیدا کرد در سال 1298 شمسی توسط استاد جبار باغچهبان در تبریز بود. وی برای اولین بار طی یک سال موفق شد به سه کودک ناشنوا، خواندن و نوشتن بیاموزد. وی پس از آن نخستین دبستان ناشنوایان را در چهارراه حسن آباد تهران تاسیس کرد. وی همچنین کتب مختلفی از جمله: کتابهای کودکان، کتاب حساب ویژه و کتاب آموزش کر ولالها را به رشته تحریر درآورد. از مشکلات اساسی دیگری که هر روز پیش روی ناشنوایان این قشر آسیبپذیر وجود دارد حوادث و اتفاقات رانندگی در تصادفات میباشد. حوادث رانندگی همواره در کمین ناشنوایان است. ضرورت رعایت حال
رانندگان و تدابیر در نظر گرفته شده از سوی سازمان راهنمایی و رانندگی بسیار لازم و ضروری است. اما در پایان باید گفت هدف از مناسبت روز جهانی ناشنوایان به نقل از فدراسیون جهانی ناشنوایان که در سراسر دنیا برگزار میشود "ترفیع فرهنگ ناشنوایان، دانستههایی از زبان علم و اشاره، آگاهی مقامات و سیاستمداران جامعه شنوا و همچنین عموم مردم از دستاوردهای این قشر و مشکلاتی است که جامعه ناشنوایان با آنها روبرو میباشد." است و این شعار تنها برای رفاه حال بهتر و بیشتر ناشنوایان است.