پلاک از بسیجی ها جدا نمی شد

بچه ها از زمانى كه پلاك ها را تحويل مى گرفتند توجيه مى شدند و من به صراحت مى گويم كه اين فيلم ها است که این طور نشان می دهند. بسيجى ها آنقدر بافرهنگ بودند كه پلاك هايشان را از خودشان جدا نمی کردند، اما موردى هم داشتيم كه شهيدى را پيدا كنيم ولى پلاك نداشته باشد. اما عده اى بودند كه ...

کد خبر : 62678

سراغ بچه هاى تفحص كه مى روى بايد بدانى دنبال يك ستاره سينما يا بازيكن تيم ملى نمى روى تا با او مصاحبه كنى، به راحتى نمى توان با جست وجوگران گنجينه صندوقچه هاى مادران و پدران چشم انتظار همكلام شد. مى خواهیم سراغ رزمنده هاى جوان دهه ۶۰ و سپيدموهاى امروز گروه هاى تفحص شهدا برویم. رحمان نظرزاده در گفتگو با روزنامه ایران به چگونگی تشکیل گروههای تفحص در مناطق جنگی پرداخت. به گزارش «فردا» رحمان نظرزاده چهار سال مسئوليت تفحص نيروى زمينى سپاه و همچنين مسئوليت تفحص مناطق جنگى دهلران تا چزابه را در كارنامه دوران پس از جنگ خود دارد. نظر زاده در آغاز صحبتهایش از چگونه شكل گرفتن انگیزه تفحص بعد از هشت سال جنگ تحمیلی گفت: ما در منابع اسلامى و در آموزه هاى دينى مان داريم كه بايد شهدا را اكرام كنيم و در فرهنگ ما بخصوص در فرهنگ شيعه آمده كه حتماً بايد متوفى دفن شود، در ارتش هاى دنيا اين قيد و بند دیده نمی شود كه حتماً كشته هايشان را تخليه كنند و يا دفن كنند. در عمليات حصر آبادان افرادى بودند كه به صورت خودجوش شهدا را عقب مى كشيدند، اين عمل رفته رفته سازمان گرفت تا اين كه در سال ۶۳ گردان هاى انصار المجاهدين توسط سپاه تشكيل شد كه تحت عنوان تعاون رزمى سپاه فعاليت مى كردند. در عمليات ها هر دسته اى به همراه رزمنده ها مى رفت که صرفاً كارش تخليه شهدا بود و اتفاقاً بعضى از آنها هم شهيد مى شدند، ما بسیار شهيد تفحص و انصار المجاهدين داريم. وی در ادامه افزود: بعد از جنگ نیز گردان هاى انصار المجاهدين وظیفه تفحص را برعهده گرفت. سپاه تيپى داشت به نام تيپ ۲۶ انصار المؤمنين که ۳ گردان داشت كه يكى از آنها در اهواز مستقر بود، يكى در غرب كشور و ديگرى هم در اروميه قرار داشت. اينها زمان جنگ همان طور شهدا را به عقب منتقل مى كردند، شناسايى و كفن پيچ مى كردند و مى گذاشتند داخل تابوت بعد مى فرستادند به شهرستان هايشان. يكى از كارهايى كه اين گردان هاى انصار انجام مى دادند اعطاى پلاك به رزمنده ها بود، يعنى هر رزمنده اى كه وارد اهواز مى شد پلاك مى گرفت و فعاليت هاى سازماندهى شده اين گردان ها تا آن زمان در هيچ يك از جنگ ها نبوده است. بنابراین گزارش این فرمانده تفحص از عدم حساسیت ارتش و سپاه و بسيج روى پلاك رزمندگان در آغاز جنگ خبر داد و گفت: در فكه از دهلران تا چزابه كه تفحص مى كردیم مى توانم به جرأت بگويم بسيارى از شهدا پلاك نداشتند و ما از روى برگه مرخصى يا نامه هايى كه در جيبشان بود آنها را شناسايى مى كرديم. فرمانده سابق تفحص نیرو زمینی سپاه همچنین با گلایه از این مطلب که بسیاری از فیلمها به نوعى به ضدفرهنگ جبهه تبدیل شده است گفت: اين كه در سريال ها و فيلم هاى دفاع مقدس ما مى بينيم رزمنده ها در شب هاى عمليات پلاك هاى خودشان را از گردن خارج مى كردند و همه را به يك نفر مى سپردند، حقيقت دارد و اصلاً اين كار شناسايى هويت شهدا با مشكل روبه رو نمى كرد. اما من خودم به ياد ندارم كه بچه ها اين كار را انجام دهند، چون بچه ها از زمانى كه پلاك ها را تحويل مى گرفتند توجيه مى شدند و من به صراحت مى گويم كه اين فيلم ها است که این طور نشان می دهند. بسيجى ها آنقدر بافرهنگ بودند كه پلاك هايشان را از خودشان جدا نمی کردند، اما موردى هم داشتيم كه شهيدى را پيدا كنيم ولى پلاك نداشته باشد. اما عده اى بودند كه به قول بسيجى ها همان مقدار شهرت شهادت كه در قالب نام گذارى خيابانى به اسم آن شهيد است يا غيره را نمى خواستند داشته باشند نظر زاده همچنین آغاز جست وجوى شهدا و تفحص را دقيقاً بعد از پایان جنگ عنوان کرد و گفت: روز 29/5/67 اولين روز پذيرش قطعنامه بود، من در گردان انصار جنوب بودم، بچه ها ساعت ۷ صبح همين روز رفتند بالاى خاكريز دست تكان دادند، عراقى ها هم از طرف مقابل دست تكان دادند و آمدند پشت سيم خاردار، ما گفتيم يك سرى از شهداى ما پشت خاكريز شما هستند مى خواهيم آنها را تخليه كنيم، شما هم يك سرى از كشته هايتان درخاك ماست بياييد و برداريد يعنى به آنها پيشنهاد كرديم شهدايمان را با كشته هاى آنها هم مبادله كنيم و اين اولين مبادله بود. وی در پایان از شهدایی یاد نمود که عراقى ها آنها را دونفرى، سه نفرى يا ،۱۰ یا ۱۲ نفرى با سيم تلفن به هم بسته و زنده زنده درچاه هايى انداخته بودند و ما به كرات اجسادى را پيدا كرديم كه زنده زنده مدفون شده بودند و بيشتر آنها هم بچه هاى سپاهى بودند.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: