ايران به هواي تازه نيازمند است
مهدي كروبي دبيركل حزب اعتماد ملي در يك كنفرانس خبري به صورت رسمي تصميم خود براي ورود به كارزار انتخابات رياستجمهوري را اعلام كرد.اين اقدام در شرايط فعلي شايد مهمترين تصميم سياسي زندگي كروبي باشد. اعلام رسمي حضور در عرصه انتخابات حتي از تصميم براي شركت در انتخابات نهم رياستجمهوري نيز با اهميتتر است. انتخابات نهم در زمان دولت اصلاحات برگزار شده بود. تلقي عمومي آن بود كه پس از 8 سال استقرار دولت اصلاحات، لزوما بايد همان كليت فكري و مرامنامه سياسي در شكل ايجاد و استقرار دولت نهم تداوم يابد. آنقدر فضا مساعد ارزيابي ميشد كه از ميان 6 كانديداي رياستجمهوري، 4 نفر به اردوگاه اصلاحطلبان تعلق داشتند. گفتمان جامعه مشحون از انديشه و راهكارهاي اصلاحطلبي بود. نيروهاي اجتماعي به حال و هواي انديشههاي جبهه اصلاحات نزديك بودند و البته دولت در اختيار نيروهاي اصلاحطلب قرار داشت. در اكثر حوزههاي چندگانه اقتصادي، سياسي، فرهنگي، اجتماعي و بينالمللي شرايط بسامان و مساعدي وجود داشت. هر دولت اصلاحطلبي كه بر سرير قدرت جلوس ميكرد، چندان نيازي به خانهتكاني، تغييرات شگرف و باراندازي در حوزههاي مختلف نداشت. اما نتيجه متفاوت شد از آنچه تصور ميشد. خوابي سحرگاهي و خوشخيالي عمومي اردوگاه اصلاحطلبان سرنوشت كشوري را تغيير داد. امروز كشور بدترين شرايط خود در 30 سال گذشته را ميگذراند. در عرصه فرهنگ، نابسامانيها بيسابقه است. در حوزههاي كتاب، شعر، سينما، موسيقي، تئاتر و... رضايتمندي وجود ندارد. اگر رضايتي است از سوي دولتمردان است و بر كانون فرهنگ غالبان. اقتصاد عليرغم درآمدهاي افسانهاي حال نزاري به خود گرفته است. تورم رقمي نزديك به 30 درصد را به خود ميبيند. نقدينگي افسارگسيخته زندگي را بر خلايق سخت كرده است. هر روز دولتمردان از افزايش آمارها و ارقام و بهبودي خبري ميدهند اما سفرهها تنگتر، شكمها گرسنهتر و خانوارها گرفتارتر شدهاند. به بهانه بوي تند نفت و با عنايت به درآمد سرسامآور آن، دولت تنها در 3 سال گذشته نزديك به معادل كل درآمدهاي تاريخ نفت ايران درآمد داشته است ولي هيچ رنگي به رخسارها نيامد و صدافسوس كه صندوق ذخيره ارزي جارو شده است. در عرصه سياست داخلي، رفتار رئيس دولت نهم عبرتآموز است، وي و همفكرانش تمام سرمايه 27 ساله مديريت نظام اسلامي را به كنار نهادند. مديران عاليرتبه را خانهنشين كردند و افراد كمسابقه را بر صدر نشاندند. حتي در تعامل با يكديگر نيز صبور نبودند، آنقدر وزير عوض كردند كه چنانچه وزيري برود، دولت از اعتبار خواهد افتاد و براي مشروعيت، مجددا بايد از مجلس راي اعتماد بگيرد! ادبيات دولت نهم در واگرايي واقعيتها، وعدههاي توخالي، گزارشها و آمارهاي نادقيق و نادرست و البته گناه همه چيز را به گردن گذشتهها انداختن و ميوه دولتهاي قبلي را به نام و كام خود چيدن، از ديگر خصايص رجال اين دولت بوده است. در عرصه بينالمللي كارمان به شوراي امنيت كشيده شده و بيش از هر زمان ديگر در تنگنا قرار گرفتهايم. سرمايهگذاري خارجي به صفر نزديك و عمليات بيمهاي و بانكي كاملا متوقف شده است. ميلياردها دلار از داراييهاي ملي و مهمتر از آن عمده منابع انسانيمان به خارج انتقال يافته است. در اين شرايط مهدي كروبي تصميم به آمدن گرفته و براي تغيير وضع موجود مبتني بر خرد جمعي آمده است. حال درمييابيم كه آمدن مهدي كروبي و تصميم خطيرش كاري سهل نبوده است. اما نميتوان بر اين فضاي غبارآلود و تنگنفسي، گرد يأس و سكوت و حيرت پاشيد، انگشت ندامت به دندان گزيد و تنها شرط گذاشت. بايد آستينها را بالا زد، همت را جزم و سهم خويش را به وطن ادا كرد. حزب اعتماد ملي و مهدي كروبي براي اين مهم ميآيند؛ تغيير شرايط موجود، برهم زدن قواعد نامناسب و ناشايستي كه بر سپهر سياست چنبره انداخته است. نظام جمهوري اسلامي شايسته چنين تدبير و مديريتي نيست. بايد با استفاده از ظرفيتهاي نهفته و آشكار، معتقدان به راه و طريق امام راحل را به صحنه بازگرداند و سكوتكنندگان و خردهگيران بر نهضت امام خميني(ره) و فريادزنان و معركهگيران دروغين امروزي را از صحنه كنار زد. بايد برپا خاست و شرايط را تغيير داد. بايد افاضل را به صحنه برگرداند و بايد همراه شد. ايران به هواي تازهاي نيازمند است. منبع: اعتماد ملی