حق با اوباماست: مذاکره با ایران
تهران از توسعه طلبی مسکو نگرانی دارد و با سهم بیشتر روسیه از دریای خزر مخالفت کرده است. با توجه به سخنان احمدی نژاد در نیویورک، گرجستان میتواند وجه اشتراک خوبی برای ایران و آمریکا باشد. آمریکا میتواند به بهانه مذاکرات امنیتی منطقه و توافقات صادرات انرژی باب گفتگو با ایران را بگشاید.
این روزها با داغتر شدن رقابت انتخاباتی در واشنگتون، رقابت بر سر معرفی ایران یا روسیه به عنوان بزرگترین مساله سیاست خارجی آمریکا نیز بالا گرفته است. به گزارش سرویس بین الملل «فردا» پایگاه خبری تحلیلی وال استریت ژورنال در مطلب تحلیلی خود نگاه متفاوتی به مساله آمریکا، ایران و روسیه انداخته است. این مطلب که به قلم سید ولی نصر، مشاور ایرانی شورای روابط خارجی آمریکا، نگاشته شده است مینویسد همه گمان میکنند روسیه میتواند به حل مساله ایران کمک نماید، اما کمتر کسی به عکس این قضیه نیز اندیشیده است. ایران نقش مهمی در طراحی بازی روسها دارد و مسکو حساب ویژهای بر روی ایران باز کرده است. بنابر این مذاکره با ایران بخش ضروری برنامه آمریکا در مقابل روسیه است. بنابراین گزارش وال استریت مینویسد ایران منزوی و در مناقشه با غرب، برای روسیه یک عطیه به شمار میآید؛ زیرا با دور شدن منابع گازی ایران از دسترس اروپا، روسیه میتواند با باجگیری بر سر ذخایر گازی خود از اروپا، ناتو را در خصوص مساله ایران و گرجستان بر سر دوراهی قرار دهد. به اعتقاد ولی نصر، تنها راه مقاومت آمریکا در برابر حکمرانی وسیع روسها که از کوههای آرال تا دریای سیاه گسترده شده، بازی با کارت ایران است. برای دستیابی به این مهم، آمریکا باید مخالفت خود با صادرات گاز ایران به اروپا را متوقف نموده و ایران را در مذاکرات صلح و امنیت قفقاز وارد نماید. اگر چه چنی در سفر اخیر خود به گرجستان قول خط لوله گازی از غرب به این کشور را داد، اما بدون پشتوانه ذخایر گازی ایران و روسیه، ذخایر منطقه کافی نخواهند بود. تا قبل از جنگ پنج روزه روسیه و گرجستان، آمریکا تنها به دنبال حذف ایران از بازار سوحت اروپا بود؛ اما اکنون حذف روسیه نیز به اهداف آمریکا افزوده شده است. بنابر این آمریکا باید تنبیه روسیه و خلاص کردن اروپا از دست این کشور را به تنبیه ایران برای برنامه هستهایش ترجیح دهد و راهاندازی خط لوله گاز با پشتوانه ذخایر ایران را بپذیرد. وی مینویسد این تدبیر میتواند بازی را تغییر دهد و روسیه کاملا به آن آگاه است. پوتین در سفر سال گذشته خود به ایران، در حالی که سران غرب انتظار داشتند وی جامل پیام تندی در خصوص برنامه اتمی ایران باشد، در قبال پشتیبانی از ایران در مقابل فشارهای آمریکا،از تهران قول گرفت تا وارد خط لوله غرب نشود. اندکی پس از سفر وی، گازپروم قول 200 میلیون دلار برای ساخت خط لوله جدید ایران و ارمنستان را داد. نصر در ادامه میافزاید از زمان حمله روسیه به گرجستان، محاسبات ایران تغییر کرده است. تهران از توسعه طلبی مسکو نگرانی دارد و با سهم بیشتر روسیه از دریای خزر مخالفت کرده است. علاوه بر این، جدایی آبخازیا و اوستیای جنوبی از گرجستان برای بسیاری از ایرانیان یادآور اقدام مشابه جوزف استالین با دو استان ایران در سال 1946 میلادی است. «این موقعیت فرصت مناسبی برای آمریکا است. واشنگتون به اهمیت ایران در دستیابی آمریکا به اهداف خود در عراق و افغانستان واقف است. تهران در سال 2001 در مورد افغانستان و در سال 2007 در مورد عراق همکاریهای سازندهای با آمریکا داشته است. بازی مهم قفقاز نیز مذاکره آمریکا با ایران را میطلبد. با توجه به سخنان احمدی نژاد در نیویورک، گرجستان میتواند وجه اشتراک خوبی برای ایران و آمریکا باشد. آمریکا میتواند به بهانه مذاکرات امنیتی منطقه و توافقات صادرات انرژی باب گفتگو با ایران را بگشاید.» نصر در انتها مینویسد تنها با دخیل نمودن ایران است که آمریکا میتواند بین تهران و مسکو فاصله بیاندازد. گفتگو با ایران سیاست موفق روسیه بوده است. حق با باراک اوباما بوده است که معتقد است آمریکا باید وارد مذاکره با ایران شود. سیاست خارجی آمریکا تنها در صورتی موفق خواهد بود که راه حل دیپلماتیک را جدی بگیرد؛ و تاثیر بسزای آن هیچ کجا بهتر از مساله ایران و روسیه نمایان نخواهد شد.