توصيه مينو فرشچي به فيلمسازان جوان
درميان اين فيلمها گاه شاهد فيلمهايي بوديم كه عليرغم آنكه از نظر ساختاري و تكنيكي هيچ ايرادي به آنها وارد نبود، اما آنقدر نگاه حاكم برآنها سياه و مروج افسردگي بود كه من به شخصه نميتوانستم راي خاصي به آنها بدهم.
ایسنا: يك عضو هيات انتخاب سومين جشنوارهي فيلم دانشجويي معتقد است: اگرچه فيلمهاي اين جشنواره از سطح بالايي برخوردار هستند؛ اما نگاه حاكم برآنها به شدت افسرده، سرخورده و مايوس است. مينو فرشچي فيلمنامهنويس دربارهي فيلمهاي ارسالشده به اين جشنواره گفت: فيلمهاي اين جشنواره از سطح بسيار خوبي برخوردار بود و برخلاف آنكه گاه احساس ميشود، فيلمهاي دانشجويي فيلمهاي غيرحرفهاي هستند، دراين جشنواره فيلمهاي مستند و داستاني خيلي خوبي ديديم. او در عين حال خاطرنشان كرد: برخي از اين فيلمها نيز به واسطهي كارمندان صداوسيما و كساني ساخته شده بود كه عليرغم آنكه مدتها سابقهي كاري داشتند، براي دريافت مدرك راهي دانشگاه شدهاند و بههمين دليل فيلمهاي آنها بهنوعي حرفهاي محسوب ميشد. البته از ميان فيلمهاي افرادي كه رشته آنها مرتبط نبود نيز فيلمهاي بسيار خوبي مشاهده كرديم. اين فيلمنامهنويس در مورد ساير فيلمهاي ارسالشده به اين جشنواره نيز عنوان كرد: درميان اين فيلمها، برخي را در جشنوارههاي ديگر ديده بودم و درميان بقيه اين فيلمها نيز آنهايي كه ازچنگ قاب صداوسيما رها شده بودند، فيلمهاي خوبي بودند. اما آنهايي كه سعي كرده بودند اين قالبها را حفظ كنند گاه دچار افت كيفيت شده بودند. فرشچي دربارهي موضوعات اين فيلمها هم گفت: موضوع اكثر فيلمهاي ارسالي اين جشنواره اجتماعي بود و احساس ميكنم جا دارد از منظر جامعهشناسانه و روانشناسانه بر روي اين فيلمها بررسيهايي صورت گيرد، چراكه درميان اين فيلمها گاه شاهد فيلمهايي بوديم كه عليرغم آنكه از نظر ساختاري و تكنيكي هيچ ايرادي به آنها وارد نبود، اما آنقدر نگاه حاكم برآنها سياه و مروج افسردگي بود كه من به شخصه نميتوانستم راي خاصي به آنها بدهم. او با بيان اينكه به شخصه دلش نميخواهد جوانان را با روحيهاي غمگين و افسرده ببيند، تصريح كرد: ممكن است غم و اندوهي كه درميان اين قشر بهچشم ميخورد بهدليل بيتجربگي آنها باشد، چرا كه هنگامي كه سن افراد بالاتر ميرود، تازه متوجه ميشوند كه مشكلات زندگي به مراتب بزرگتر است و روزهاي خوب زندگي همان روزهاي جواني بوده است. فرشچي همچنين عنوان كرد: متاسفانه در برخي از اين فيلمها حالت ياس و دلخوردگي و افسردگي فراواني به چشم ميخورد و من اميدوارم مسوولان كشور به اين مساله توجه داشته باشند. چرا كه اگر سينما نداشته باشيم هيچ اتفاقي نميافتد و بخش وسيعي از اروپا نيز فاقد سينماست، اما وجود جوانان افسرده در كشور بسيار بد است چرا كه اين جوانان آيندهسازان اين كشورند و با افسردگي اميدي به آينده نيست. اين عضو هيات انتخاب در پايان به جوانان توصيه كرد: در سطح جهاني فكر كنند و خود را محدود به يك نقطه نكنند و سعي كنند بهگونهاي فيلم بسازند كه مخاطب آنها درهر نقطه از دنيا و با هرسليقهاي بتواند با فيلم آنها ارتباط برقرار كند.