لبخند ملیح خاتمی کارایی دارد؟!

مقاومت، ایستادگی و پایداری بر حرف درست ماست که دشمن را به مواضع فعلی کشانده و این شیوه در زمان آقای احمدی‌نژاد اتفاق افتاد.چرا کسی به بوش که مدام دم از الهامات غیبی می‌زند و به استناد خدا و پیغمبر جنگ راه انداخته، کاری ندارد.

کد خبر : 65125
روزنامه وطن امروز بر روی دکه‌های روزنامه‌ فروشی‌ها ظاهر شد. به گزارش «فردا» این روزنامه که به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی مهرداد بذرپاش منتشر می‌شود در اولین شماره خود علاوه بر یادداشت‌های اختصاصی از برخی افراد شناخته شده مصاحبه‌ای با احسان نراقی انجام داده است. بنابراین گزارش برخی سوالات این روزنامه از نراقی به شرح ذیل است: ـ شما اشاره کردید که با قهرمان بازی و فقط با کوبیدن بر طبل جنگ نمی‌شود کار را پیش برد و حال آنکه قدرت‌های مسلط، به ویژه احکام آمریکا، در هشت ساله اخیر روی تمام یاغی‌های معاصر را سفید کرده‌اند. وقتی قدرت‌های بزرگ جز یاغی‌گری شیوه‌ای ندارند، کشوری که می‌خواهد هویت و موجودیت خود را حفظ کند، جز رفتار متقابل چه شیوه‌ای را می‌تواند در پیش بگیرد؟ چرا خودتان را با آمریکا مقایسه می‌کنید؟ آمریکا یک کشور استثنایی دنیاست! چرا خودتان را با او مقایسه می‌کنید؟! ـ ما می‌دانیم که شما از آقای خاتمی خیلی خوشتان می‌آید و هیج اشکالی هم ندارد، اما سخن اینجاست که «گفت‌وگوی تمدن‌ها» در شرایطی جواب می‌دهد که مناسبات دنیا مبتنی بر گفت‌وگو و تفاهم باشد. الان روحیه حاکم بر «نومحافظه‌کاران» آمریکا که براساس آن این جنگ ها را راه انداخته‌اند،‌ «برخورد تمدن‌ها» است. در مقابل این نظریه، وقتی ما «گفت‌وگوی تمدن‌ها» را مطرح می‌کنیم، ممکن است پنج نفر اندیشمند ما را تحسین کنند، اما مناسبات سیاسی دنیا براساس روحیه تجاوزگری قدرت‌های بزرگ تعریف می‌شوند. ـ اگر ما پنج، شش سال پیش می‌گفتیم که ایران تبدیل به قدرت اول خاورمیانه شده یا خواهد شد، انتلکتوئل‌های ما به ما می‌خندیدند، ولی الان نشانه‌های این موضوع به سرعت آشکار می‌شوند. به نظر می‌رسد رفقای شما ترجیح داده‌اند استراحت کنند. به گزارش «فردا»، خبرنگار این روزنامه نوپا در ادامه سئوالات خود می آورد: ـ ما اگر می‌خواستیم منتظر رای و تایید دیگران بمانیم که باید در همان شرایط 8 سال پیش خودمان می‌ماندیم، چون دیگران همگی مقهور جولان آمریکا در منطقه شده بودند و می‌ترسیدند آمریکا به آنها حمله کند. در زمان آقای خاتمی ما مدام تهدید به حمله نظامی می‌شدیم. آقای احمدی‌نژاد آمد و محکم ایستاد و گفت ما تعلیق را قبول نداریم و به حرف‌های خارج از محدوده قانونی آژانس هم وقعی نمی‌گذاریم و این آشکارا باعث شده که آنها عقب‌نشینی کنند. این مقاومت است که باعث شده ما به این قدرت برسیم، اگرنه اگر در همان سیاست و گل و بلبل و لبخند هشت سال پیش بودیم که در همان نقطه تعلیق در جا می‌زدیم. ـ سوال من بسیار روشن است. اینکه آقای خاتمی ظاهر و رفتار برازنده‌ای دارد و در محافل فرهنگی شرکت می‌کند و لفظ قلم حرف می‌زند، به جای خود و قطعاً عده‌ای هم از این رفتار خوششان می‌آید، اما مناسبات قدرت ... ـ این نوع معنویتی که شما می‌گویید، آقای خاتمی 8 سال در فضای روابط ما با جهان پراکنده، ولی هر روز به حمله نظامی تهدید می‌شدیم. ـ حرف من به طور مشخص این است، آنچه که در تغییر سیاست زورمندان دنیا از جمله آمریکا و انگلیس تاثیر دارد، لزوماً لبخند ملیح و شرکت در مجامع فرهنگی ـ بین‌المللی نیست. این هم در جای خود می‌تواند مفید و موثر باشد. اما مقاومت، ایستادگی و پایداری بر حرف درست ماست که آنها را به مواضع فعلی کشانده و این شیوه در زمان آقای احمدی‌نژاد اتفاق افتاد. ـ موجی که در این باره علیه احمدی‌نژاد، در سطح ایران و جهان به راه افتاده، بی‌تردید سیاسی است، چون آقای بوش، بزرگ‌ترین و پرهزینه‌ترین جنگ‌ها را تحت عنوان تمایلات دینی راه انداخته است. کسی او را مسخره نمی‌کند، ولی آقای احمدی‌نژاد را مسخره می‌کنند که درباره امام زمان (عج) صحبت کرده است. ـ قصد پاسخگویی به شما را ندارم هرچند حرف بسیار است و می‌گذرم. اما سوال اینجاست که این موج، یک حرکت سیاسی است، چون کسی به بوش که مدام دم از الهامات غیبی می‌زند و به استناد خدا و پیغمبر جنگ راه انداخته، کاری ندارد. ـ انصافاً الان ادبیات من خشونت‌طلبانه است یا نسبت‌هایی که شما به من می‌دهید؟
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: