اقدام دولت رنگ و بوی لج بازی دارد

کیهان در مقاله افشاگرانه اش می نویسد:«آقای دكتراحمدی نژاد از جلسه چند روز قبل از آن باخبر نبود. جلسه 15نفره در منزل ... در آن جلسه كه بعد از رأی مثبت مجلس به استیضاح و دور از چشم ریاست محترم جمهوری تشكیل شده بود، خبر رسید آقای ... توانسته است موافقت آقای ... را برای مخالفت با اعزام معاونان پارلمانی وزرا و مدیران كل آنها به مجلس كسب كند! به بیان دیگر...»

کد خبر : 66326
کیهان در سرمقاله امروز خود می نویسد:«پس از استیضاح علی کردان توسط نمایندگان مجلس هشتم، دولت آقای احمدی‌نژاد در یك اقدام غیرمنتظره كه رنگ و بوی خدای نخواسته «لجبازی» دارد، معاونان پارلمانی وزرا و مدیران كل مربوطه را از حضور در مجلس و تعامل با نمایندگان منع كرده است.» به گزارش «فردا»، حسین شریعتمداری، مدیر مسئول کیهان می نویسد:«ستم همه در این اندیشه بود كه فرزند گمشده خویش «سهراب» را بیابد و با این دغدغه كه پدر را آرام نمی گذاشت، كوه و دشت را زیر پا می گذاشت. آن سوی دیگر، سهراب نیز در فراق پدر بی تاب بود و در جستجوی او كه به چهره نمی شناخت، این سوی و آن سوی می رفت و به هرجا كه اندك امیدی به یافتن پدر داشت با پای سر می شتافت. سرانجام، پدر و پسر به هم رسیدند و با نقطه وصل فاصله ای كمتر از یك تار مو داشتند. اما در این میان، افراسیاب كه بدخواه هر دو بود، سهراب را گفت؛ آن پهلوان سپیدموی مانع دیدار تو با پدر است، آن یل سپیدموی رستم بود و در دیگرسوی، رستم را نهیب زد كه آن پهلوان جوان، رخصت دیدار تو با پسر نمی دهد، آن پهلوان جوان سهراب بود. هر یك را جداگانه وسوسه كرد كه مانع دیدار از میان بردارد و چنین بود كه رستم و سهراب به هم آویختند بی آنكه بدانند هر یك گمشده دیگری است و آمده اند تا بهم آمیزند و دمار از تورانیان برآورند. افراسیاب از توران بود. ماجرا زیاد به درازا نكشید و پدر و پسر یكدیگر را شناختند. رستم بازوبند سهراب را دید كه مادرش تهمینه بر بازوی او بسته بود. اما دیگر دیر شده بود و این شناسایی هنگامی دست داد كه خنجر رستم پهلوی سهراب را شكافته بود. سراسیمه نوشدارو طلبید، ولی نوشداروی بعد از مرگ سهراب را چه سود؟! دیگر، كار از كار گذشته بود.» وی با اشاره به جلسه روز گذشته فراکسیون اصول گرایان مجلس برای بررسی وزارت صادق محصولی می افزاید:« گزارش‌های رسیده حاكی از آن است كه در این نشست، نمایندگان موافق و مخالف بیشتر از آن كه درباره صلاحیت وزیر پیشنهادی بحث و تبادل نظر كنند از گلایه‌ها و دغدغه‌های خود نسبت به برخی از عملكردهای دولت سخن گفته‌اند كه شماری از این گلایه‌ها نه فقط قابل ملامت نیست بلكه از سر دلسوزی برای نظام و برخاسته از دغدغه و نگرانی نمایندگان محترم برای جبهه اصولگرایان و تداوم خدمت آنان به مردم بوده و هست. گلایه‌هایی نظیر آن كه چرا علی رغم مواضع و عملكرد ناپسند و پر آسیب فلان معاون رئیس جمهور و در حالی كه بسیاری از دلسوزان با ارائه دلایل منطقی بركناری او را به مصلحت دولت و نظام می دانند، آقای احمدی‌نژاد حاضر به عزل وی نیست. و یا چرا بعد از رأی اكثریت اصولگرایان مجلس به استیضاح آقای كردان، دولت در یك اقدام غیرمنتظره كه رنگ و بوی - خدای نخواسته- لجبازی دارد، معاونان پارلمانی وزرا و مدیران كل مربوطه را از حضور در مجلس و تعامل با نمایندگان منع كرده است؟» شریعتمداری در ادامه در مورد گلایه های مجلس و دولت می نویسد:«البته دولت نیز در سوی دیگر این ماجرا، گلایه‌هایی از مجلس دارد كه نمی توان تمامی آنها را بی مورد تلقی كرد. اما، فارغ از قضاوت نهایی درباره این گلایه‌ها و میزان صحت و سقم آنها، باید گفت كه فرصت برای گله گذاری از دست نرفته و امروزه مسئله بسیار بااهمیت تری در میان است و آن، مصالح نظام و جبهه اصولگرایان است. یعنی جبهه ای به وسعت توده‌های عظیم مردم و ترجمان دیگری از خط امام و رهبری كه ملت طی چند سال اخیر طعم شیرین خدمتگزاری، مردم دوستی، پاكدستی و اقتدار و عزتمندی آن را در چهره دولت نهم و اكثریت دو مجلس هفتم و هشتم چشیده اند.بنابراین اگر این گلایه‌ها ملاك و معیار تعیین كننده در رأی نمایندگان مجلس به وزیر پیشنهادی باشد- كه نیست ولی بیم آن می‌رود- نتیجه به یقین با مصلحت نظام، دولت، مجلس و مردم فاصله خواهد داشت. چرا كه روال قانونی و پسندیده آن است كه ملاك و معیار موافقت و مخالفت نمایندگان با وزیر پیشنهادی دولت، صلاحیت شخص پیشنهاد شده باشد. در این حالت نتیجه هر چه باشد به یقین مصلحت نظام و مردم در آن جای دارد.» به گزارش «فردا»، وی با «افراسیاب» نامیدن « كسانی كه در جبهه اصول گرایان كارشان نه فقط به دلسوزی نمی‌ماند، بلكه به نفوذی‌ها شبیه ترند و در خوشبینانه ترین احتمال، منافع شخصی خود را بر منافع نظام، مردم و اصولگرایان ترجیح می دهند» هشدار داده است و با اشاره به نامه امام خمینی (ره)ه نامه آقای محمدعلی انصاری می افزاید:«مأموریت این افراسیاب یا افراسیاب‌ها، دشمن نمایی دوستان و دوست نمایی دشمنان است.امام نیز از این عده با عنوان «واسطه‌ها» یاد می كرده و می فرمودند؛ «باید از واسطه‌هایی كه فقط كارشان القای بدبینی نسبت به جناح مقابل- در اینجا بخوانید طرف مقابل از یك جناح-است، پرهیز نمود. شما آنقدر دشمنان مشترك دارید كه باید با همه توان در برابر آنان بایستید.» «به عنوان مثال، چند هفته قبل مدیركل پارلمانی دولت در مقابل تحویل چك 5 میلیون تومانی كمك ریاست محترم جمهوری به نمایندگان كه به آبادانی مساجد اختصاص داشت از آنان با ترفند- و در پوشش نسخه دوم رسید چك- نامه‌ای با مضمون انصراف از استیضاح وزیركشور می‌گرفت! در پی این ماجرا، آقای احمدی‌نژاد كه از این رخداد به شدت برآشفته بود برای پیشگیری از اینگونه سوءاستفاده‌ها، در جلسه هیئت دولت اعلام می‌دارد كه از این پس تعامل دولت و نمایندگان فقط در روال قانونی آن صورت بپذیرد تا اگر مثلاً كمكی به مساجد می شود، كسانی آن را دستاویز سوءاستفاده قرار ندهند.» به گزارش «فردا»، شریعتمداری در این سرمقاله افشاگرانه خود می نویسد:«این پیشنهاد رئیس جمهور محترم ریشه در قانونگرایی ایشان دارد. اما، آقای دكتراحمدی نژاد از جلسه چند روز قبل از آن باخبر نبود. جلسه 15نفره در منزل ... در آن جلسه كه بعد از رأی مثبت مجلس به استیضاح و دور از چشم ریاست محترم جمهوری تشكیل شده بود، خبر رسید آقای ... توانسته است موافقت آقای ... را برای مخالفت با اعزام معاونان پارلمانی وزرا و مدیران كل آنها به مجلس كسب كند! به بیان دیگر، یك واسطه كه از مسئولان رده پائین هم نیست برای آن كه از مجلس به خاطر استیضاح یار غار خود انتقام بگیرد، از یكسو طرح مخالفت با اعزام معاونان پارلمانی وزرا به مجلس را در جلسه 15نفره مورد اشاره كلید می‌زند و از سوی دیگر همین اقدام را برای رئیس جمهور محترم با عنوان یك حركت قانون گرایانه و با هدف پیشگیری از رخدادهایی نظیر آنچه مدیركل پارلمانی دولت انجام داده بود، قلمداد كرده و جا می‌زند! این در حالی است كه رد پای «واسطه» یاد شده در ماجرای چك‌های 5 میلیون تومانی و گرفتن امضای انصراف از استیضاح به وضوع دیده می شود.» وی با انتقاد از مقالات جوانفکر می نویسد:«یا هنگامی كه فلان مشاور رئیس جمهور بدون اطلاع وی یادداشتی علیه استیضاح كنندگان می نویسد و آنان را با بی نزاكتی مخاطب قرار می دهد، بدیهی است كه نمی توان از نمایندگان مردم انتظار سكوت و تماشا داشت. » کیهان در مورد گلایه های نمایندگان اصول گرای مجلس می نویسد:«اظهارات نمایندگان اصولگرای مجلس و سوابق آنان كمترین تردیدی باقی نمی گذارد كه در گلایه‌های گاه و بیگاه خود از دولت، مصلحت نظام و حفظ اقتدار و كارآمدی دولت را در دل دارند و از سوی دیگر دولت نیز بارها نشان داده است كه شیفته خدمت است نه تشنه قدرت. این سخن از روی تعارف نیست، همه شواهد و قرائن و اسناد غیرقابل تردید بر آن گواه است. آیا تركیب اصولگرای مجلس هشتم شور و نشاط مردم و شكر و سپاس آنان به خدای سبحان را درپی نداشت؟ داشت. آیا دولت نهم، گفتمان امام و انقلاب را از سال‌های اولیه انقلاب به دهه سوم نیاورد؟ آورد. آیا مصوبات مجلس‌های هفتم و هشتم، ناامیدی همراه با خشم دشمنان را رقم نزد؟ و آیا امروزه تمامی دشمنان بیرونی و دنباله‌های داخلی آنها در حذف احمدی نژاد و تضعیف دولتی كه با اقتدار و با تاكید بر آموزه‌های اصیل اسلام و انقلاب در مقابل قدرت‌های استكباری ایستاده است و مجلسی كه بر همین آموزه‌ها تكیه دارد، اتفاق نظر ندارند؟ اگر چنین است كه چنین است حمایت دولت از مجلس و پشتیبانی مجلس از دولت نه فقط یك توصیه اخلاقی- كه در قد و قواره نگارنده نیست- بلكه یك واجب عینی و ضروری است و خواست قطعی و بی تردید همه اصولگرایان.» بدیهی است كه قبول یا رد وزیر پیشنهادی دولت از اختیارات مجلس است و این اختیار با مصلحت اندیشی برای مردم و نظام به نمایندگان ملت واگذار شده است. اما در شرایط كنونی دو نكته با اهمیت نیز در میان است اول؛ موقعیت حساس دولت و ضرورت تقویت آن كه مورد هجوم بی امان همه دشمنان است و دوم؛ تعیین نقطه ایده آل با محاسبه شرایط زمانی و مصلحت‌های كنونی، توضیح آن كه به مصداق یك اصل عقلایی، اگر همه آنچه می خواهیم را به دست نمی آوریم نباید آنچه را كه می توانیم به دست آوریم نیز از دست بدهیم. شریعتمداری در پایان می نویسد:« و بالاخره امید است، دولت محترم و همه مسئولان مراقب افراسیاب‌ها باشند تا رستم و سهراب به جای آن كه به هم آمیزند و به قول امام راحل(ره) «ید واحده» باشند، درهم نیاویزند و باز هم به قول حضرت امام- به نقل از كلام خدا- فشل نشوند و ابهت و اقتدار آنان آسیب نبیند.»
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: