موافقت‌نامه عراق‌ـ‌آمریکا: معاهده با شیطان

در مقام تئوری، همه نظامیان آمریکا باید در 1 ژانویه 2012 عراق را ترک کرده باشند. این اولین تعیین زمان عملی برای خروج است که با وعده 16 ماهه اوباما بسیار فاصله دارد.

کد خبر : 66656

«حادثه بزرگ» این نیست که نوری‌المالکی و 37 نفر اعضای کابینه‌اش به پیش‌نویس توافق‌نامه امنیتی با جرج بوش و اوباما برای ماندن نظامیان آمریکایی تا سه سال دیگر رای مثبت دادند، بلکه اتفاق بزرگ این است که صدری‌ها برای ممانعت از رای مجلس ملی عراق به این توافقنامه آسمان و زمین را به هم خواهند بافت. به گزارش سرویس بین‌الملل «فردا»، پایگاه تحلیلی - خبری «مطالعات جهانی» در مقاله‌ای به قلم پیپ اسکوبار به بررسی و تحلیل موافقتنامه امنیتی عراق و آمریکا پرداخت. این مقاله می‌نویسد در این توافق نامه علاوه بر تعیین سال 2011 برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق، محدودیت‌های جدیدی را برای عملیات نظامی نیروهای آمریکایی از اول ژانویه اعمال می‌کند که مستلزم عقب نشینی نیروهای نظامی از مناطق شهری تا 30 ژوئن است. این معاهده این هفته در مجلس مورد بررسی قرار می‌گیرد. سخن‌گوی صدری‌ها "احمدالمسعودی" روز دوشنبه اعلام کرد «این معاهده هیچ معنایی ندارد و فقط عراق را برای مدت نامعلومی در سینی طلا به آمریکا تقدیم می‌کند.» این مقاله گفته وی را تایید می‌کند که بیشتر افکار عمومی بر ضد این معاهده است و صدری‌ها و بسیاری از گروه‌های سنی معتقدند که برای تصویب این توافق‌نامه باید رفراندوم برگزار شود. موضع مقتدا صدر شیعه، همیشه «پایان فوری اشغال» بوده و هست؛ این رویکرد همان موضع تهران است که اعلام کرده‌اند: ادامه دادن به این معاهده مساوی است با افزایش رنج مردم عراق به عنوان مستعمره آمریکایی‌ها. البته این در حالی است که تلویزیون ایران این توافق‌نامه را پیروزی دولت مالکی معرفی کرد؛ زیرا آمریکا مجبور به دادن امتیازهایی به دولت عراق شده است، ولی مالکی در رسیدن به همه خواسته‌هایش، برای پیگیری جرائم نظامیان آمریکایی، موفق نبود. این منبع با اشاره به اظهارات سخنگوی آیت‌الله سیستانی که هفته گذشته در عراق گفته بود: "اگر ایشان احساس کنند که این توافق‌نامه بر ضد استقلال عراق است مستقیماً مداخله خواهند کرد." ادامه داد، در این صورت بهتر است وی در این هفته که مباحثات در مورد این معاهده آغاز و در 24 نوامبر به رای گیری گذاشته می‌شود، اقدام کند. بررسی این موضوع که چه تعداد از 275 نفر از اعضای پارلمان عراق به این توافق‌نامه رای خواهند داد به این امر بستگی دارد که بدانیم چه تعداد از آنها، مانند وزیر کشور و وزیر دفاع مالکی در انحصار آمریکا هستند. چندان که ژنرال آمریکایی "ری اودیرنو" فرمانده نیروهای نظامی در عراق اظهار داشت که ایران به نمایندگان مجلس عراق برای رد توافق‌نامه رشوه می‌دهد! که البته عکس آن هم می‌تواند صادق باشد. مقتدا، وارد شو! این معاهده توسط وزیر دفاع، کشور، امور خارجه و دارایی مالکی و هم‌پیمانان کرد و سنیان عراقی به رهبری نخست‌وزیر سابق عیاد علاوی، که ای متحدان آمریکاست، حمایت می‌شود. پس پشتیبان اصلی آن کردها و شیعیان طرفدار «ثبات» هستند. رهبر قاطع مجلس اسلامی اعلای عراق، عبدالعزیز الحکیم، که بسیار به ایران نزدیک است، و اخیرا انتقاداتش به این معاهده کاهش یافته در این میان نیست. در مقام تئوری، همه نظامیان آمریکا باید در 1 ژانویه 2012 عراق را ترک کرده باشند. این اولین تعیین زمان عملی برای خروج است که با وعده 16 ماهه اوباما بسیار فاصله دارد. نویسنده کتاب «جهانی سازی» و «آبی‌های منطقه سرخ: بغداد در دوران اشغال» در ادامه می‌نویسد، اگرچه این توافق‌نامه به طور محدود به عراق اجازه می‌دهد سربازان آمریکایی و شرکتهای تحت قرارداد با آمریکا را (در موارد خارج از ماموریت و یا حارج از پایگاه) محاکمه نماید و رسماً اجازه استفاده از خاک عراق به عنوان پایگاهی برای حمله به سوریه یا ایران را به پنتاگون نمی‌دهد، ولی باز هم این معاهده به سخره گرفتن حاکمیت عراق است. برای اولین بار بعد از تهاجم به عراق توسط دولت بوش در سال 2003، نظامیان اشغالگر آمریکایی به جای شورای امنیت سازمان ملل، از دولت منتخب عراق دستور مستقیم خواهد گرفت. ارتش امریکا باید گشت‌زنی‌ها در خیابان‌های عراق را تا ژوئن 2009 به پایان برساند که فقط شامل 5 ماه از دوران ریاست جمهوری اوباما می‌شود. و تا سال 2011 به طور کامل از عراق خارج شود، مگر این‌که حکومت عراق به طرز معجزه‌آسایی از آمریکا بخواهد که در خاک عراق بماند! از زاویه نگاه ضدامپریالیستی، تنها مورد خوب این معاهده این است که اجازه استقرار دائمی به نظامیان امریکایی نداده است؛ نکته‌ای که توسط وزیر امور خارجه "هوشیار زیباری" بسیار تاکید شده است. «گرت پورتر»، گزارشگر سرویس رسانه‌ها، تاکید کرده است که این آخرین میخ به تابوت نومحافظه‌کاران و نوامپریالیستها است که رویای عراق را به عنوان پایگاهی در خاورمیانه و مرکز سلطه، در سر می‌پروراندند. در یک حرکت تاریخی مالکی توانست "دیک چنی"، معاون رئیس‌جمهور آمریکا را از دور خارج کند. ولی باز هم صدری‌ها متقاعد نشده‌اند. ماه گذشته، مقتدا صدر گفت: «اگر آنها گفتند در توافق‌نامه به اشغال پایان می‌دهند اجازه دهید به شما بگویم اشغالگران، به ذات اشغالگری خود برخواهند گشت و هرکس گفت این معاهده حاکمیت را به ما داده است، یک دروغگو است.» پس صدری‌ها می‌خواهند چه‌کار کنند؟ قبل از امضای پیش نویس، مقتدا صدر، در بیانیه‌ای که توسط سخنگوی وی "صلاح العبیدی" در مسجد کوفه خوانده شد گفت: اگر نیروهای امریکایی بمانند من نیز گروه‌های مخالف، به ویژه تشکیلات رده بندی شده تحت عنوان "روز قیامت"، را تقویت خواهم کرد. این گروه خاص از دسته صدر، ویژه نیروهایی است که به نیروهای آمریکایی حمله می‌کنند، نه به نیروهای عراقی که تحت کنترل دولت مالکی هستند. مقتدا در شرایط سختی‌است. او با این مشکل روبرو است که ایران با استراتژی مقابله نظامی به عنوان بهترین راه خروج آمریکا از عراق موافق نیست. و اکنون مقتدا صدر در قم مشغول تحصیل است، و به سختی می‌تواند با میزبانانش مخالفت کند. در مجموع صدری‌ها در حال اتخاذ رویکردی مشابه حزب‌‌الله هستند و از فعالیت‌های شبه نظامی به ایفای نقش در دورنمای سیاسی عراق روی آورده‌اند. مالکی حرکت خود را انجام داده است؛ اکنون نوبت مقتدا صدر است.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: