کريستين امانپور و "قتل خونين را فرياد بزن"

گالبري گفت برق از چشمم پريد.

کد خبر : 68044

واحد مرکزی خبر: کريستين امانپور خبرنگار ارشد شبکه تلويزيوني سي ان ان در برنامه اي با عنوان"قتل بي رحمانه را فرياد بزن" به بررسي نسل کشي هاي تاريخ معاصر مي پردازد که معمولا حکومتهاي وقت رقم زننده آن بوده اند. در اين برنامه امانپور اين سوال را مطرح مي کند که چرا با وقوع هر قتل عام رهبران جهان که بيشتر منظور امريکاست قول مي دهند جلوي تکرار اين قتل عامل را بگيرند اما اين قتل عامها دوباره تکرار مي شود. در اين برنامه امانپور از جمله به ماجراي کشتار ارامنه بدست ترکها، قتل عام رواندا، قتل عام مردم توسط خمرهاي سرخ در کامبوج ، قتل عام در دارفور و استفاده صدام از سلاحهاي شيميايي عليه رزمندگان ايران و عليه مردم عراق در حلبچه مي پردازد که بخش مربوط به صدام و ايران در ادامه اورده شده است: پيتر گالبري درباره کشتار شيميايي مردم عراق گفت: بيشتر سياستمداران در واشنگتن هميشه به اين جنايتها به عنوان وقايعي جديد يا گزارش دستگاههاي اطلاعاتي مي نگرند. انها اين وقايع را روي نقشه نگاه مي کنند اما هرگز با مردمي که در منطقه جنايت قرباني شده اند ارتباط نمي گيرند. امانپور در ادامه گفت پيتر گالبري تلاش کرد تا مانع نسل کشي در عراق شود. سال هزار ونهصد و هشتاد و هشت و دو سال پيش از جنگ اول خليج(فارس) بود. گالبري به نظر خود يکي از کارمندان ارمانگرا در کميته روابط خارجي سنا بود که به منظور جلوگيري از فجايع سال ان سال از دولت امريکا خواست تا مداخله کند اما هماننده هلوکاست و فجايع کامبوج ، امريکا بار ديگر بهانه ها و دلايلي را مطرح کرد که نبايد در اين مسئله نيز مداخله کند. گالبري در گفتگو با امانپور در پاسخ به اين سوال که ايا او خيلي ارمانگرا بوده است گفت خير. اگر شما ارمانگرا باشيد در زندگي نااميد مي شويد اما اين مسئله دليل نمي شود که تفکري ايدئاليستي و ارمانگرايانه را رها کرد. امانپور ادامه مي دهد: داستان در اوايل دهه هزار و نهصدو هشتاد شروع شد. در ان زمان عراق تحت رژيم صدام حسين وارد جنگ با همسايه خود ايران شد. واشنگتن از اين اتفاق بيمناک بود زيرا نتيجه جنگ مي توانست در اين خصوص که چه کسي اينده نفت خاورميانه را در دست خواهد داشت تعيين کننده باشد. رژيم هاي ايران و عراق هر دو در ديد سياستگذاران امريکايي دردسر ساز بودند اما امريکايي ها بيشتر با ايران مشکل داشتند زيرا در ايران انقلاب اسلامي رخ داده بود و سياستهاي ضد امريکايي در ان دنبال مي شد و بلاخره اينکه ايراني ها ديپلماتهاي امريکايي را در سفارت امريکا در تهران چهارصد و چهل و چهار روز گروگان نگه داشتند. از اين رو دولت ريگان به سمت صدام گرايش پيدا کرد و به عراق کمکهاي مالي فراواني کرد و صادرات محصولات کشاورزي خود را به عراق سرازير کرد و صدها ميليون دلار وام به دولت عراق داد. گالبري گفت انها به تدريج به اين باور مي رسيدند که صدام حسين مي تواند شريکي قابل تکيه باشد و مسئولانه رفتار خواهد کرد. امانپور گفت اما صدام چنين نبود. عراق چندين بار از گازهاي شيميايي و سمي در حملات خود استفاده کرد که اولين انها در سال هزار و نهصد و هشتاد و سه عليه نظاميان ايران بود. باوجود اينکه استفاده از سلاحهاي کشتار جمعي ناقض قوانين بين المللي بود مقامات امريکايي از جمله دونالد رامسفلد فرستاده رياست جمهوري وقت امريکا همچنان از عراق دفاع مي کردند و تلاش مي کردند تا صدام را جذب خود کنند. گالبري گفت حقيقت اين است که هر گاه عراق قوانين بين المللي را نقض مي کرد و از سلاحهاي کشتار جمعي استفاده مي کرد بيش از پيش کمکها و حمايت هاي مالي و سياسي از امريکا دريافت مي کرد. امانپور ادامه داد پس از ان اتفاق ديگري افتاد که باعث شد امريکا بيش از پيش به حکومت عراق محبت کند. اين ماجرا رسوايي موسوم به امور ضد ايران بود که گفته مي شد امريکا مخفيانه به دشمن خوني عراق يعني ايران تسليحات مي فروشد. در واقع کاخ سفيد به صدام از پشت خنجر زده و خيانت کرده بود اما قرار بود که وزارت خارجه چيز زيادي در اين باره نداند. ريچارد مورفي که در ان زمان دستيار وزير خارجه امريکا بود خواست تا به نحوي اين مسئله را با عراق حل کند و به اين منظور قول وامهاي بيشتر را به صدام داد. مورفي گفت وقتي به عقب نگاه مي کنم احساس مي کنم از خود بيش از حد مايه گذاشته بودم زيرا احساس مي کردم من خود مقصر هستم زيرا اول اينکه من از اين ماجرا مطلع نبودم و دوم اينکه کاري که دولت متبوع من مي کرد برخلاف همه تلاشهايي بود که من داشتم تا نفوذ امريکا را روي حکومت بغداد افزايش دهم. گالبري گفت البته که ما بر رفتار صدام تاثير داشتيم زيرا ما او را به اين باور رسانده بوديم که بسيار مهم است که او به علت قتلهايي که داخل کشور خود انجام مي دهد تحت تعقيب قرار نگيرد. امانپور ادامه داد : جنايات صدام فقط قتل نبود بلکه نسل کشي عليه مردم خود بود. پيتر گالبري يکي از اولين غربي هايي بود که شاهد کشتار حلبچه بود. گالبري در سال هزار و نهصد و هشتاد و هفت در قالب سفر حقيقت يابي براي سنا به شمال عراق رفت کرد. اينجا سرزمين کردها بود،گروه اقليتي قومي که نسلها براي تشکيل کشور مستقل براي خود جنگ مي کرده است و در ان هنگام با دشمن عراق يعني ايران متحد شده بود. گالبري هنگام عبور از جاده اي در منطقه شاهد وضع عجيبي بود. منطقه به سرزميني خالي از انسان و موجود زنده تبديل شده بود. گالبري گفت وقتي ما از بخش عرب عراق به بخش کرد ان وارد شديم روستاها و شهرها که روي نقشه ما وجود داشت ديگر وجود خارجي نداشت. امانپور ادامه داد : پس از انکه صدام پسر عموي خود را مسئول اين کار کرد ماجرا جديت پيدا کرد و کشتار حلبچه به حقيقت پيوست. کردها او را علي شيميايي ناميده بودند. علي شيميايي در اظهاراتي گفت من به انها حمله خواهم کرد. من به انها شيميايي مي زنم و همه انها را مي کشم. چه کسي مي خواهد حرف بزند؟ جامعه بين الملل؟ امانپور ادامه داد : علي شيميايي کار خود را با شهرهايي نظير حلبچه شروع کرد که در انجا رزمندگان کرد به ايراني ها کمک کرده بودند تا شهر را به تصرف خود دربياورند. در قالب جنگي منظم عراق از سلاحهاي شيميايي استفاده کرد و هزاران غير نظامي کرد بهاي ان را پرداختند. اين اولين حمله از حملات بسيار دولت عراق با گازهاي شيميايي عليه کردها بود. در حالي که امريکا استفاده از سلاحهاي شيميايي را محکوم مي کرد ،هيچ کاري براي تنبيه متحد خود يعني عراق نکرد. جرج شولتز که وزير خارجه وقت ريگان رئيس جمهور امريکا بود مي گويد ما در مخالفت خود با استفاده از سلاحهاي شيميايي صريح و روشن بوديم. امانپور از شولتز پرسيد چرا امريکا کمکهاي مالي و تضمينهاي پرداخت وام را به عراق قطع نکرد و چرا جز محکوم کردن اين مسئله عراق را واقعا تحت فشار قرار نداد؟ شولتز گفت زيرا ما نمي خواستيم ايران ، عراق را فتح کند. امانپور در ادامه گفت پس از هشت سال جنگ خونين و وحشيانه ، ايران و عراق به نتيجه اي نرسيدند و پذيرفتند تا درباره اتش بس مذاکره کنند. پنج روز بعد صدام حسين بار ديگر دست به انتقام ديگري از کردها زد و چهل و نه روستا و شهرک کردها را هدف حملات شيميايي قرار داد. گالبري گفت در انها حملات هزاران و شايد دهها هزار نفر کشته شدند و سپس ارتش عراق به ان روستاها و شهرها رفت و بازماندگان را هم کشت. پيتر گالبري تلاش مي کرد تا به کنوانسيون رافائل لامپکين در رابطه با نسل کشي متوسل شود و مفاد ان را در خصوص جنايات عليه کردها اعمال کند. گالبري گفت ما نمي توانستيم کنار بايستيم و اجازه دهيم صدام حسين عليه کردهاي عراق نسل کشي به راه اندازد. امانپور ادامه داد : گالبري هم درباره اين قتل وحشيانه فرياد زد اما کاخ سفيد نظرات ديگري داشت. هيچ کس نمي تواند اين تصاوير را فراموش کند. در سال هزار و نهصد و هشتاد وهشت صدام حسين کردهاي عراق را با بمب و گلوله و گازهاي شيميايي قتل عام کرد. کاخ سفيد تحت رهبري ريگان اين اقدام صدام را تلاشي بي رحمانه براي فرونشاندن و سرکوب شورشيان مي ديد اما پيتر گالبري که براي کميته روابط خارجي سنا کار مي کرد بر اين باور بود که اين اقدام صدام بدتر از انچيزي بود که کاخ سفيد فکر مي کرد. گالبري گفت برق از چشمم پريد. به خودم گفتم صدام حسين مرتکب نسل کشي شده است. امانپور ادامه داد گالبري با حمايت رئيس خود کليبون پيل سناتور دموکرات اهل رود ايلند پيش نويس طرحي را تنظيم کرد که امريکا را مجبور مي کرد تا روابط اقتصادي خود را باعراق قطع کند. اين طرح به قانون جلوگيري از نسل کشي مشهور شد. گالبري گفت به نظر من اقدام صدام نسل کشي بود و فکر کردم با انتخاب اين نام براي اقدامات صدام مي توانم حمايتهاي زيادي را جلب کنم. امانپور ادامه داد اما حتي انتخاب اين نام براي اقدامات صدام هم کافي نبود از اين رو گالبري دوباره به منطقه بازگشت تا شواهد و مدارک بيشتري گرداوري کند. شصت و پنج هزار کرد به ترکيه فرارکرده بودند. نجات يافتگان از ان حملات ،گازهاي سمي را کورکننده و سوزاننده توصيف مي کردند که هر کسي را نقش زمين مي کرد. گالبري گفت اين مردم از خود داستان نمي بافتند بلکه اينها واقعيت داشت. اگر با انها حرف بزنيد متوجه مي شويد که انها واقعا راست مي گويند. امانپور ادامه داد گزارش گالبري هنوز کافي نبود تا کاخ سفيد را متقاعد کند که بايد صدام را تنبيه کند. با وجود اين شولتز وزير خارجه امريکا به وزير خارجه عراق هشدار داد که روابط نوپاي انها در خطر است.دولت ريگان با طرح گالبري براي تحريم عراق مخالف و مدعي بود که در اين طرح از اصطلاحات و واژه هاي نادرستي از جمله نسل کشي استفاده شده است. ريچارد مورفي دستيار سابق وزير خارجه وقت امريکا گفت به نظر من بيشتر ما در ان زمان از واژه نسل کشي براي هلوکاست استفاده مي کرديم که در ان کل مردم نابود مي شدند. امانپور ادامه داد براي گالبري وقتي براي معنا شناسي نبود. گالبري گفت ايا ما بايد منتظر مي مانديم تا صدام دوباره از سلاحهاي شيميايي استفاده مي کرد. ايا بايد منتظر مي مانديم تا به جاي اينکه پنج درصد از جمعيت کردها کشته شوند ده يا پانزده درصد از انها نابود مي شدند؟ امانپور ادامه داد شرکتهاي امريکايي که عراق را بازاري شکوفا مي ديد مي خواست تا براي تجارت خود گشوده باشد، بويژه بخش کشاورزي امريکا ساليانه بيش از يک ميليارد دلار محصولات خود را به عراق مي فروخت. گالبري گفت من همکاري داشتم که براي يکي از سناتورهاي لوئيزيانا کار مي کرد . وقتي با او درباره نسل کشي عليه کردها با او صحبت کردم او ناراحت شد و گفت که اين حرفهاي من همانند نسل کشي عليه کشاورزان لوئيزياناست. امانپور ادامه داد در پايان مجلس نمايندگان امريکا طرح تحريم عراق را با حمايت دولت ريگان از دستور کار خارج کرد و يک بار ديگر سياست بر اصول غلبه کرد. الي ويزل برنده جايزه نوبل گفت وقتي بحراني اخلاقي پيش مي ايد اين مسئله بايد به دغدغه شماره يک امريکا تبديل شود زيرا اگر اين طور نباشد بقيه جهان هم به امريکا نگاه مي کنند و پيش خود مي گويند وقتي امريکا به اين مسئله بي توجه است چرا ما خود را اذيت کنيم. مورفي هم گفت شما انتظار داريد امريکا در اين وضع چه کار کند. انتظار داريد تحريمهايي را اجرا کند که هيچ اثري ندارد و انگاه خشنود شود. امانپور پرسيد اگر در خصوص سياست خارجي امريکا مسئله اخلاق محض وجود داشته باشد ايا باز کار درست را انجام مي دهيد حتي اگر اثري هم نداشته باشد؟ مورفي گفت نبايد خود را از واقعيت هاي موجود جدا کرد. امانپور ادامه داد گالبري سياست امريکا را مسامحه توصيف مي کند. گالبري گفت ايا ما نمي توانستيم رفتار عراق را اصلاح کنيم ؟ امانپور ادامه داد دو سال بعد در اوت هزار و نهصدو نود عراق کويت را اشغال کرد. اين بار امريکا به صدام حسين هتاکي و او را همانند هيتلر توصيف کرد و اين بار چون نفت کويت مطرح بود امريکا بالاخره قتل بي رحمانه و خونين را فرياد زد و تاکيد کرد نبايد اين وضع را تحمل کرد.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: