باز هم موعد انتخاباتی دیگر فرا رسیده و باز هم نامی آشنا بر سر زبان ها افتاده؛ اما این بار حکایت این نام، حکایتی جدید و متفاوت است. مهندس میرحسین موسوی، آخرین نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران همواره چهره ای بوده است که در برهه های زمانی نزدیک به انتخابات (بویژه انتخابات ریاست جمهوری) سرخط مهمترین خبرها می شود تا بلکه برای کاندید شدن تحریک شود؛ اما عاقل تر از این حرف ها بوده است که محبوبیت اش را به همین راحتی خرج کند. این بار نیز در سر خط خبرها قرار گرفته است، اما این بار این در دید بودن بیش از همیشه طول کشیده و این
خواست خود مهندس است. دیدار نیمه اردیبهشت ماه مهندس با آیت الله صانعی کافی بود تا بار دیگر نامش بر سر زبان ها بیفتد، زیرا که این اقدام غیرمنتظره یک مانور سیاسی - تبلیغاتی دانسته شد تا مهندس کاندیدای احتمالی اجماع اصلاحاتی بشود. بنابر شنیده ها، وارث مهدی بازرگان، محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و محمدرضا مهدوی کنی اکنون در مقابل تحرکات دوستانش برای ترغیب وی جهت شرکت در انتخابات به مانند همیشه، مخالفتی نشان نمی دهد. یاران مهندس نیز با فعال تر کردن تشکل خود، جمعیت توحید و تعاون، در حال خروج از سایه هستند و در تلاش اند تا نتایج مطالعات و تحقیقات فشرده خود که در
مورد آن از مهندس موسوی نیز نظرخواهی شده است را به زودی منتشر کنند؛ افراد تشکل مزبور، اشخاصی هستند که در انتخابات نهم ریاستجمهوری و تا آخرین ساعات مانده به مهلت ثبتنام، در پی راضی کردن مهندس موسوی به نامزدی بودند. تلاشی را انجام دادند که به مانند اولین تلاش این چنینی از سوی علیاکبر محتشمیپور، بهزاد نبوی و موسوی خوئینیها برای نامزدی مهندس در انتخابات ریاست جمهوری هفتم شکست خورد. در آن روزها، شورای هماهنگی گروه های خط امام، متشکل از 7 گروه مسلمان پیرو خط امام، یعنی انجمن های اسلامی معلمان، مهندسین، مدرسین و جامعه پزشکی، دفتر تحکیم، اقلیت مجلس پنجم و
سازمان مجاهدین انقلاب از اوایل تابستان سال 75 لابی برای نامزدی مهندس را شروع کردند که با عدم موافقت وی، با شوک عظیمی مواجه گردیدند. این بار نیز، سومین فصل کتاب «دعوت از آخرین نخست وزیر» با تلاش های فزاینده جناحین سیاست کشور برای نامزدی وی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران آغاز می شود؛ فصلی که معلوم نیست پایانش چیست. تحرکات حاکی از تمایل نسبی شخص مهندس موسوی بر خلاف دفعات گذشته است؛ احتمال نامزدی اش را تا کنون رد نکرده است، اطرافیانش در حال راه ندازی پایگاهی خبری - تحلیلی هستند و همه حضورش را یک نیاز می دانند. «محبوب امام» که در این سالها از
سیاست و حتی اظهار نظرات عادی هم دوری جسته بود، در دومین سالگرد پیروزی احمدی نژاد با وجود اینکه تاکید می کرد که «بحث دولت ها مطرح نیست»، گفت:« رشد کشور در گرو اقتصاد و سیاست اخلاقی است. افق فکری ما با مولفان قانون اساسی فاصله گرفته است ». این سخنان موسوی که گفت:« اگر میخواهیم استقلال داشته باشیم، اگر میخواهیم رشد واقعی داشته باشیم، اگر میخواهیم به جلو حرکت کنیم بایستی اقتصاد اخلاقی داشته باشیم»، به این تعبیر شد که او به وضعیت رفتارهای مبتنی بر جهت گیری های اقتصادی کشور در سومین سالگرد دولت نهم انتقاد دارد و آن را مغایر با مبانی اخلاقی انقلاب می داند. وی
افزود: در مقطعی من این مباحث را مطرح میکردم بعضی از دوستان که آن موقع چپ میزدند و بعداً به یک قاعده دیگری غلتیدند، مصاحبه کردند که فلانی توصیه میکند: «بروید حافظ و مولوی بخوانید.» بله توصیههای ما در چارچوب برقراری یک اقتصاد اخلاقی بوده و هست من اعتقاد دارم رشد کشور ما در گرو یک اقتصاد اخلاقی و یک سیاست اخلاقی است و جز این با مردم خودمان نمیتوانیم ارتباط برقرار کنیم. برخی متعقدند آنگونه که درباره مهندس موسوی مطرح می شود، مهمترین انگیزه وی برای حضور در عرصه مدیریت سیاسی کشور، رفع تهدید خارجی، حفظ جریان اصلاحطلب در قدرت و تداوم بخشیدن به روند
اصلاحات است؛ شاخصه هایی که تا کنون خود وی درباره آن سخن صریحی نگفته است. میرحسین موسوی به عنوان یک نیروی انقلابی مدافع ارزشهای خط امام(ره)، با همه دلسوزان کشور همنواست و معتقد است که مشارکت حداکثری مردم، توطئههای خارجی را بیاثر میکند. از سوی دیگر، وی با تکیه بر تجارب دولتهای پیشین و شناختی که از فضای سیاسی و فرهنگی کشور و جامعه دارد، میتواند در مسیر تکامل حرکت اصلاحطلبانه موجود حرکت کند. البته به نظر می رسد که با توجه به رویکرد اقتصادی موسوی در گذشته و تأکیدش بر عدالت اجتماعی، وی میتواند با نگاه اصلاحطلبانه رهبری نیزهمراه شود و به تقویت
جایگاه اصلاحطلبان انقلابی در درون جبهه انقلاب بپردازد. با وجود اینکه آخرین نخست وزیر ایران برای اکثر مردم این سرزمین شناخته شده است، اما نسل سوم و جوان تر های انقلاب که نقش موثری در انتخابات آتی خواهند داشت، هنوز مهندس را درست نمی شناسند. هنوز تابلوهای این نقاش را ندیده اند...