پس از تكذيب وعده انتخاباتی نوبت به توجيه شد
انتشار مقالات و مطالب روزنامههای کثیرالانتشار به معنای تایید محتوای آنها از سوی «فردا» نیست..
کد خبر :
68637
ابتداي تابستان 84 انتخاباتي در ايران برگزار شد كه مراحل مختلف و حواشي آن بينظير بود. پايان انتخابات هم از دو جهت با تمامي دورههاي گذشته، تفاوت داشت. اين تفاوت، هم در منتخب انتخابات خود را به نمايش گذاشت و هم در اعتراضهاي بيسابقهاي كه توسط شخصيتهاي سرشناس نظام بيان گرديد. اين بار هم متاسفانه كمتر كسي به ريشهيابي واقعي انتخابات پرداخت و كمتر كسي حاضر به عبرتگيري از آن شد. طرفداران كانديداي پيروز با فراموش كردن ناگهاني شعارهاي تبليغاتي كه قطعاً بر ميزان راي دكتر احمدينژاد موثر بود تلاش كردند در آسمانها به دنبال عوامل پيروزي او بگردند. حاميان كانديداهاي شكست خورده نيز تنها به اين موضوع اكتفا نمودند كه «تظلم رفسنجاني به درگاه الهي» و «تاثير خواب كروبي بر نتايج انتخابات» را بزرگنمايي كنند. در آن ايام، نه طرفداران كانديداي پيروز به مخلوقات زميني و اميدهاي ايجاد شده در آنها نگاه ميكردند و نه حاميان كانديداهاي حذف شده، حاضر بودند كه عواملي غير از دستهاي غيبي يا اقدامات سامان يافته و هدايت شده را بر افزايش آراي احمدينژاد بپذيرند. درحالي كه بدون ترديد، افزايش آراي احمدينژاد از كمتر از 6 ميليون راي در
مرحله اول به 17 ميليون در مرحله دوم، ناشي از تفاوت وعدهها و شعارهاي او نسبت به رقيب قدرتمند بود. عدهاي از مردم به روزنامه كيهان و تراكتهاي توزيع شده در خيابانهاي شهر اعتماد كردند كه نشان ميداد در صورت پيروزي احمدينژاد، تغيير قيمت نفت بر سر سفرههاي آنها مشاهده خواهد شد. عدهاي ديگر نيز به احمدينژاد روي آوردند زيرا او دغدغه سالهاي طولاني مردم در خصوص رانتخواريها و مافياپروريها را با زباني ساده و عامه پسند بيان ميكرد و حتي به مردم وعده ميداد كه در مقابله با مافياي نفت، تا پاي جان خواهد ايستاد. عدهاي نيز با سخنان تبليغاتي احمدينژاد مطمئن شدند كه در دوره رياست جمهوري او، مدل موي جوانان و لباس آنها به هيچوجه اولويت حاكميت نخواهد بود. كسان ديگري هم بودند كه دغدغههاي سياسي و مديريتي داشتند و از حذف گسترده مديران با تغيير رئيسجمهور- كه به معناي حذف تجربههاي پرهزينه از عرصه مديريت كشور ميباشد -احساس نگراني ميكردند. اما ديري نپاييد كه شعار آوردن نفت بر سر سفرههاي مردم تكذيب شد. با تكذيب اين شعار، ديگر كسي حق نداشت اين سخن رئيس جمهور منتخب را يادآوري كند كه «چرا با افزايش قيمت نفت، تغييري در
زندگي مردم ايجاد نميشود؟» زيرا بنابرگفته رئيسجمهور، افزايش قيمت نفت، عامل تورم خارجي و داخلي بود و نه تنها مردم نميبايست از اين افزايش، احساس آرامش كنند، بلكه بايد منتظر افزايش قيمت كالاها و خدمات و تحميل هزينههاي اضافي بر زندگي خود ميبودند! پس از تكذيب برخي وعدههاي انتخاباتي، نوبت به توجيه و تعديل تعدادي از وعدهها فرا رسيد. از جمله وعده معرفي مفسدان قلدر اقتصادي با اين توجيه منتفي شد كه «معرفي مفسدان، وظيفه و شأن دولت نيست». يك خبرگزاري حامي دولت هم توقعات مردم در خصوص «معرفي مافياي نفتي» را با انتشار اين اظهارنظر معاون وزير نفت تعديل كرد كه «شعارهاي اوليه در مورد مافياي نفتي، ناشي از كم اطلاعي احمدينژاد بود». به هر حال، آخرين سال رياست جمهوري احمدينژاددرحالي سپري ميشود كه تكذيب، توجيه و تعديل بعضي وعدههاي انتخاباتي تيم تبليغاتي او، براي مردم عادي شده است. اما در ماههاي پاياني از دوره رياست كانديداي سال 84 و رئيسجمهور فعلي، يك رويه جديد در ميان برخي حاميان دكتر احمدينژاد رايج شده است. اين رويه جديد، تقبيح بعضي وعدههاي انتخاباتي رئيسجمهور است! روزنامه كيهان در تاريخ 31 خرداد 84 ضمن
انعكاس اين شعار احمدينژاد كه «پول نفت بايد سر سفرههاي مردم ديده شود» مشروح سخنان او در جمع140 نماينده مجلس را منعكس نمود. احمدي نژاد در اين ديدار در خصوص برخورد با رقبا و حاميان آنها گفت: «اگر همه دست به دست هم دهيم و به مردم خدمت كنيم باز هم كم ميآوريم. بنابراين، معنا ندارد در صورت راي آوردن در انتخابات، دوستانمان را زمين بزنيم.» البته معرفي كابينه اول احمدينژاد، اعتراضاتي را برانگيخت كه نشان داد حتي بسياري از حاميان دولت، كابينه معرفي شده را تجلي «دست به دست دادن همه براي خدمت به مردم» نميدانند. پس از آن، حذف حدود نيمي از اعضاي كابينه - كه نسبت به برخي برنامهها انتقاد داشتند- موفقيت دولت در تحقق اين وعده را با ترديدهاي بيشتر مواجه كرد. اما با نزديك شدن انتخابات رياست جمهوري، علي اكبر ناطق نوري كه از سرشناسترين عناصر اصولگرا است «وعده راي آور احمدينژاد» يعني «دست به دست دادن همه براي خدمت به مردم و خودداري از حذف نيروهاي فعال كشور» را در قالب ايده «طرح دولت وحدت ملي» مطرح كرد تا بتوان با استفاده از همه نيروهاي مفيد، كشور را از بحرانهاي داخلي و جهاني به سلامت عبور داد. قطعا كسي هم ترديد ندارد
كه دولت موردنظرناطق نوري، تنها كساني را با هم متحد خواهد كرد كه مباني اصولگرايي را زير پا نخواهند گذاشت. عليرغم وجود اين اطمينان، ناگهان حاميان دو آتشه احمدينژاد به ميدان آمدهاند و اين ايده را تقبيح ميكنند؛ بدون آنكه شباهت غيرقابل انكار آن با وعده رئيسجمهور محبوب خويش را مورد توجه قرار دهند. البته نگارنده از رفتار همراه با دستپاچگي برخي حاميان ظاهري رئيسجمهور تعجب نميكند. زيرا به نظر ميرسد امروز محور اصلي براي آنها، احمدينژاد است. پس هر ايدهاي كه بتواند موجب اقبال اصولگرايان و ساير فعالان سياسي به شخصي غير از احمدينژاد شود را »قبيح« ميشمارند؛ حتي اگر اين ايده، موجب تقويت عرصه مديريت كشورو افزايش سربلندي براي نظام و مردم شود. آنها ميدانند كه پذيرش ايده «دولت وحدت ملي حتي با قرائت اصولگرايانه» شانس احمدينژاد را براي رياست جمهوري بسيار پايين ميآورد زيرا رفتار مديريتي او در سه سال و نيم اخير، تناسبي با اين ايده نداشته است. به همين جهت به «تقبيح» ايده «دولت وحدت ملي» ميپردازند و حتي هر نوع اهانت به طراحان آن را مجاز ميشمارند. اين گروه قبلا نيز نشان دادهاند كه محور براي آنها احمدينژاد
است. به همين جهت اگر او در اقدامي بي سابقه، همسر يكي از بنيانگذاران مليگرايي را به حضور بپذيرد، چشمها و زبانها بسته ميشود اما اگر يكي دو نفر از كساني كه جرم آنها ارتباط با مليگرايان است به همايشي در مجلس دعوت شوند، ناگهان فريادهاي فرو خفته اين مدعيان بر ميخيزد كه چرا اين دو نفر هم در يك جمع پانصد ششصد نفره دعوت شدهاند؟! شيفتگي اين گروه نسبت به دكتر احمدينژاد و تبديل او از «رئيس دولت» به «محور تشخيص و اقدام» باعث شده است كه هر كس خود را به اين محور نزديك كند و از او تجليل نمايد، باعث ذوقزدگي رسانههاي اين طيف ميشود؛ حتي اگر اين فرد، يك خواننده لسآنجلسي باشد! همين شيفتگي باعث شده است كه اين مدعيان، به راحتي از كنار اهانت به پيامبر (ص) در آزمون رسمي دولتي، سبك شمردن كتاب آسماني در يك مراسم رسمي دولتي، بي اعتنايي به مراجع تقليد توسط عاليترين مقامات دولتي و ابراز دلسوزي براي »مردم بدبخت اسرائيل« عبور كنند مبادا كه اعتراضات، اين محور محبوب و شخصيت مظلوم مورد علاقه او - تئوريپرداز دوستي با مردم اسرائيل - را نگران سازد. به هر حال دولتيها حق دارند باز هم به تكذيب، تعديل، توجيه يا تقبيح وعدههايي
بپردازند كه قطعاً بر ميزان آراي رئيس جمهور فعلي تاثيرداشته است. اما آيا همين وضعيت، نشانه حقانيتكساني نيست كه به هر طريق به دنبال عبور از وضعيت فعلي و تغيير شرايط كشور هستند؟!
منبع: آفتابیزد