لغت نامه ملی قبل از دولت وحدت ملی
در دو سـال گـذشـته، تعدادي از اصولگرايان سـرشناس، نارضايتي خود را از عملكرد بخشي از حاميان دولت به صورتهاي گوناگون ابراز داشتهاند. اين نارضايتي، گاه در قالب اعتراض به تكروي در تنظيم ليستهاي انتخاباتي اعلام شده و گاه در انتقاد از عدم مشورت دولت با نمايندگان مجلس و صاحبنظران مستقل براي تنظيم سياستهاي اقتصادي. اما در اين دو سال هرچه بر اعتراضات درون جناحي اصولگرايان نسبت به دولت و حاميان ويژه آن افزوده شد اصرار دولتيها بر تعقيب راهبردها و راهكارهاي خويش كاهش نيافت. همين وضعيت، شرايطي فراهم كرد كه در بالاترين سطوح جبهه اصولگرايان، تشكيل دولت وحدت ملي يا دولت ائتلافي مورد توجه قرار گرفت. ناطق نوري به عنوان يكي از اركان بخش سنتي و مـحـسـن رضايي از نوگرايان جناح اصولگرايان، با تاكيدهاي مكرر بر ضرورت پيگيري اين ايده، نشان دادند كه از نظر آنان دستاورد تشكيل چنين دولتي آنـقـدر زياد است كه حاضر هستند به خاطر آن، حملات سازمان يافته و غيرمنصفانه بخش كوچك اما پر سر و صداي اصولگرايان را تحمل كنند. به هر صورت بـه نـظـر مـي رسـد هم اكـنـون تـعـداد زيـادي از فراكسيونهاي جبهه اصولگرايي بر سر اين موضوع با اصلاح طلبـان بـه »تفـاهـم نانوشته« رسيدهاند كه وضعيت موجود بايد تغيير كند. البته اصولگرايان به دنبال آن هستند كه با انحصارشكني، شرايطي فراهم نمايند تا قدرت در جناح متبوع آنها باقي بماند و تغيير شرايط، تنها با حذف بعضي افراد يا تعديل برخي سياستها صورت گيرد. جناح مقابل هم با استناد به روابط همراه با رودربايستي اصولگرايان نسبت به سران دولت نهم، هرگونه تغيير موثر را مشروط به انتقال كامل قدرت از اصولگرايان به اصلاحطلبان ميداند. اما به نظر ميرسد تحقق هر يك از دو فرضيه فوق، تنها در صورتي قادر به ايجاد تغيير واقعي خواهد بود كه پيش از هر كار، يك »لغتنامه ملي« تدوين و صاحب نفوذان حكومتي و غيرحكومتي نـسـبت به آن به تفاهم قابل قبـول بـرسنـد. ايـن لغتنـامـه بـايستـي براي مردم آشكـارسـازد كه چگونه ميتوان ادعا كرد »بحران جهاني، هيچ تاثيري بر اقـتصاد ايران ندارد« در حالي كه بعضي مسئولان اقـتـصادي مدعي هستند »به خاطر بحران اقتصاد جهاني، بورس ايران دچار خسارت 20 ميليارد دلاري شد.« واژگان موجود در اين لغتنامه، براي مردم مشخص خواهد كرد كه چگونه ميتوان »تحريمها را فاقد هرگونه تاثير بر كشور دانست و حتي از آنها استقبال كرد« و در عين حال از زبان سخنگوي وزارت خارجه، از ايرانيان درخواست كرد كه »براي مقابله با تحريم هوايي كشور، كمپين75 ميليون امضا تشكيل دهند. « با مراجعه به همين »لغتنامه ملي« بايد اين ابـهـام را برطرف كرد كه ادعاي گسترش روابط با كشورهاي منطقه و افزايش اقتدار دولت در عرصههاي خـارجـي، چگـونـه منجـر بـه جسـارت كشـورهـاي بندانگشتي منطقه و افزايش ادعاهاي مسخره آنها نسبت به ايران شده است؟ چـگـونه ميتوان سفرهاي بعضي مقامات ايران به مناطقي كه هنوز بسياري از ايرانيان، آن را پاره خاك خود ميدانند را نشانهاي از سياست تهاجمي دولت نهم دانست و اندكي بعد از اين سفرها، شاهد ادعاهاي فزاينده شيوخ قطور و تو خالي هـمان كشورها و تبادل تعارفات ضدايراني آنها با يكديگر بود؟ اقدام بي سابقه آذربايجان، اظهارنظر رئيس مجلسك بحرين، همراهي گاه و بيگاه عـراقـيهـا بـا دشمنان ايران، جسارت يك شبكه تلويزيوني نمك گير ايران و ... ابهاماتي است كه تنها با تدوين يك لـغتنامه ملي و مشخص كردن ميزان اعتبار برخي ادعاهاي حاميان دولت قابل رفع ميباشد. اين لغتنامه بايستي مشخص كند »بهتر شدن معيشت مردم« يعني چه؟ اگر اين كار انجام شود ادعاي بعضي مسئولان دولتي در مورد »بهبود سرجمع وضعيت اقـتصادي مردم« با سهولت بيشتري قابل ارزيابي خواهد بود. ايـن لـغـتنامه، بايد معني دوست و دشمن را مشخص كند تا مردم بدانند »دشمنان ملت ايران از سهم 50 درصدي ايران در درياي خزر سخن ميگويند« به چه معني است و »به دوستان روس خود اعتماد داريم« به چه مفهوم؟ »تعامل« ديگر كلمهاي است كـه لــغت نــامــه ملــي بـايستي آن را براي مردم و سياستمداران تفسير كند. در آن صورت مشخص خـواهـد شد كه برخي حملات مسئولان دولتي به مجلس و قوه قضائيه، چه نوع از تعامل است و كوتاه آمـدنهـاي مـجلـس در بـرابـر بـعـضي اقدامات و اظهارنظرهاي مسئولان دولتي چه مفهومي دارد؟ و آخرين واژهاي هم كه تعريف مجدد آن در »لغتنامه ملي« ضـرورت دارد، »اصـولـگـرايـي« است. اين لغتنامه مشخص خواهد كرد كه آيا تنها نشانه اصولگرايي، تسليم و سكوت در برابر اقدامات و اظهارات »دولت نهم و رئيس آن« است يا افرادي مانند ناطق نوري، محسن رضايي، علي لاريجاني، قاليباف، باهنر و ... نيز ميتوانند براي خود نام اصولگرا را انتخاب نمايند؟ منبع: آفتاب يزد