قهرمان جدید

کفش هایی که بیش از یک کفش اند

کد خبر : 70256

هفته گذشته، منتظر الزیدی، یک خبرنگار عراقی با پرتاب لنگه کفش خود به سوی جورج بوش در کنفرانس مطبوعاتی و ی در بغداد، بمب خبری را منفجر کرد که بیانگر اوج فاجعه و نارضایتی در عراق است. با کنار گذاشتن محتوای پرتاب لنگه کفش از سوی زیدی به سوی بوش، سرعت «منتظر» در پرتاب دو کفش خود به سوی بوش در آن لحظات کوتاه و جرات وی برای این اقدام و واکنش سریع بوش و «جاخالی» دادن وی یکی از صحنه های جذاب و اصطلاحا خوراک خبری برای نمایش همزمان و چندباره در شبکه های تلویزیونی و سایت های اینترنتی را داشت. کافی است تا عبارت «منتظر الزیدی» را در موتور جست و جوی گوگل وارد کنید؛ حدود 4000 سایت یافت می کنید! خبرنگاری که تا ساعتی قبل از کنفرانس مطبوعاتی بوش در بغداد، یک خبرنگار ساده بود، با اتکا به شجاعتش اکنون به قهرمان جدید دنیای عرب تبدیل شده است. همه جا از الزیدی نام می برند. الزیدی در هنگام پرتاب کفش اش گفت:«ای سگ، این بوسه‌ی وداع با تواست. این از طرف بیوه‌ها، یتیمان و آن‌هایی است که در عراق کشته شدند.»؛ عبارتی که حرف دل تمام عراقی ها بود. عراقی هایی که با اطلاع از اقدام الزیدی به خیابان ها ریختند، شادی کردند، در محکومیت بازداشت و شکنجه وی تظاهرات کردند. البغدادیه، شبکه ای که الزیدی کارمند آن است در حمایت از خبرنگارش می گوید:« : منتظر الزیدی باید هر چه سریعتر آزاد شود تا شاید گوشه‌ای از آن آْزادی بیان و دموکراسی که مقامات آمریکایی مدتها است به مردم عراق قول داده‌اند، محقق شود.» افتخار جدید دنیای عرب، اکنون کفش اش به مزایده ای به ارزش 500 هزار دلار گذاشته شده است؛ مردم دنیا با اتکا به وی به عکس بوش کفش پرتاب می کنند، پرتاب می کنند تا اقدامات نابخردانه جورج کوچک را یادآور شوند. بوشی که حتی سعی می کرد با ساده انگاری از پرتاب کفش «منتظر» بگذرد:« نها چیزی که می‌توانم بگویم این است که شماره کفش این مرد 10 بود.» پرتاب کفش و عبارت سگ در دنیای عرب بدترین الفاظ و اقدام نسبت به یک فرد است؛ سال 2003، مردم عراق هنگام پایین آوردن مجسمه صدام به آن کفش زدند. مردم فلسطین هنگام ورود شارون به مسجد الاقصی برای ممانعت از ورود وی، به شارون کفش پرت کردند... آن طور که منابع خبری می گویند: اقدام متهوارنه این خبرنگار شیعی، بار دیگر مدعیان دموکراسی را مجبور کرده است که اقدامات امنیتی جدیدی را اتخاذ کنند! ورود پابرهنه به کنفرانس های خبری! اما نکته ای که در این جا قابل اشاره است، آن است که جلوی نفرت را نمی توان با اقدامات امنیتی گرفت. «منتظر» احتمالا کسی بود که در زمان کودکی و نوجوانی اش را در رنج دیکتاتوری صدام، بمباران های آمریکا و تحریم ها سپری کرد و اکنون برای آن که گوشه ای از رنجش را بیان کند، به سمت «بوش» کفش پرت کرد. امروز غربی ها باید ظهور «منتظر الزیدی» های فراوان در غزه، بغداد، کابل و ... باشند.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: