غزه نبايد تنها بماند

کد خبر : 70443

حميد اميدي: روز گذشته رهبرمعظم انقلاب در پيام قاطع و دردمندانه خود درباره مصيبت هولناک قتل عام مردم مظلوم غزه، ضمن آنکه گرگهاي صهيونيست را کافر حربي مي خوانند، همه مجاهدان فلسطين و مومنان دنياي اسلام را موظف به دفاع از زنان و کودکان و مردم بي دفاع غزه کرده و مي فرمايند؛ هر کس در اين دفاع مقدس کشته شود، شهيد است و در صف شهداي بدر و احد در محضر رسول الله(ص) محشور خواهد شد. حمله وحشيانه رژيم اشغالگر قدس به منطقه غزه همچنان ادامه دارد و صدها فلسطيني بي پناه که تا چند روز پيش در محاصره ظالمانه صهيونيست ها و سکوت ذلت بار دولت هاي منطقه و سران عرب گرفتار آمده بودند، اکنون زير آتش دشمن به خاک و خون کشيده شده اند. جنايات رژيم غاصب اسرائيل که با تشديد حملات خود عليه مردم بي دفاع غزه رقم مي خورد، نشانه آن است که اين رژيم در پي ايجاد يک فاجعه انساني وحشيانه و نسل کشي در اراضي اشغالي فلسطين است. حضرت آيت الله خامنه اي ولي امر و رهبر دنياي اسلام وقتي درباره رژيم صهيونيستي تعبير فقهي «کافر حربي» بکار مي برند، به آن معنا است که بر همه مسلمانان فرض است تا در صفوفي متحد و چون «يد واحده» عليه اسرائيل جنايتکار قيام کنند. پيام معظم له به مثابه «حکم جهاد»ي است که همه مجاهدان و مومنان دنياي اسلام را به دفاع از مردم مظلوم فلسطين و انتقام سخت از اين جرثومه فساد و ويرانگري فرا مي خواند. «سران عرب مرده اند؟!» تيتر ديروز روزنامه بود. آيا کساني که حيات و ادامه زندگي نفرت انگيزشان را در گرو مزدوري گرگ خونخواري مي دانند که در کشتار زنان، کودکان و مردم مظلوم و بي پناه غزه، آن هم پس از 18 ماه اسارت در محاصره غذايي و دارويي از هيچ فرومايگي کم نمي گذارد، زنده اند؟! و يا مرده اي هستند که بزودي و به دست انتقام الهي که از آستين مومنان و مجاهدان برخواهد آمد بوي تعفنشان زباله دان تاريخ را پر خواهد کرد. «مبارکي» که ميراث دار فرعونيان و از تبار ظالمان بوده و بدون ترديد هم پياله اشغالگراني است که نان حاکميت دو روزه دنيا را در کاسه خون و اشک و آه فرزندان و مادران مظلوم سرزمين غزه و فلسطين بي پناه مي زنند؛ «ابومازن» و آن سران عربي که روز حمله و قبل از شروع عمليات وحشيانه ارتش رژيم صهيونيستي، در رام الله گردهم مي آيند و همراه جنايات و سفاکي هاي اسرائيل غاصب مي شوند؛ «آل سعودي» که کنفرانس اديان را در مهد کفر و الحاد، علم مي کند و سران کشورهاي عربي را با مسئولان رژيم اشغالگر و شيطان بزرگ، آمريکا دور يک ميز مي نشاند و باده مي نوشد و نرد سرسپردگي به آنان مي بازد؛ «سران عربي» که در نشست انحرافي با 1+5 گردهم مي آيند تا مشکل اصلي منطقه را ايران(!) معرفي کنند و فضاي سياسي لازم و فرصت فراخ تري براي جنايات بيشتر رژيم صهيونيستي فراهم کرده و چراغ سبزي براي حمله گسترده به مردمي که براي آرمانهاي خود 60 سال مبارزه کرده و تسمه ستم بر گرده خويش تحمل کرده اند نشان دهند، آيا زنده اند؟ بدون شک روزي آه مادران مظلوم فلسطين دامان آنان را خواهد گرفت و در دوزخ انتقام مردم سخت گرفتار خواهند آمد. آن روز خيلي دور نيست. مردم مظلوم غزه و فرزندان معصوم سرزمين زيتون، پدراني که استضعاف و حرمان صبحشان را شام مي کند و مادران دل شکسته اي که اشک و آه، سوداي شان شده، مردماني که هيچ فريادرس و پناهگاهي جز خدا ندارند و مصداق مسلم «مضطر»ند، حتماً دعايشان به اجابت معبودي که انتقامش بسيار سخت خواهد بود، مي رسد.به يقين حساب ملت هاي مسلمان را بايد از حکمرانان بي غيرت و مزدورشان جدا کرد. اگر ملت هاي مسلمان، خصوصاً در کشورهاي عربي، مردم غزه را مسلمان و عرب مي دانستند و هر کدام در حمايت از آنان فرياد مي زدند و حکام کشورهايشان را تحت فشار مي گذاشتند، قطعاً رژيم صهيونيستي امروز قادر نبود با آخرين و جديدترين موشک هاي ساخت آمريکا نوار غزه را از هوا و دريا به آتش بکشد.شايد وقت آن رسيده که ملت هاي مسلمان عليه حکمرانان مزدورشان قيام کنند. «انتفاضه» هايي در همه کشورهاي عربي تا زمينه براي نجات باقيمانده وجدان کشورهاي عربي که هر چه جنايت و ظلم در غزه مي بينند، دم برنمي آورند و کاري نمي کنند، فراهم آيد. مردم فلسطين و جنبش مقاومت حماس راهي جز «مقاومت» در برابر دشمن ندارند. اگر در حلقه تنگ محاصره اقتصادي غزه، آنان از حماسه مقاومت در مقابل لقمه ناني چشم پوشي مي کردند - که نکردند- و تسليم اراده صهيونيست ها مي شدند - که نشدند- باز هم رژيم اشغالگر دنبال بهانه اي براي نابودي و حذف آنان از جغرافياي سرزمين مادري فلسطيني ها بود.در برابر ملت فلسطين يک گزينه بيشتر وجود ندارد و آن گزينه «مقاومت» و دفاع از خويش در برابر وحشي گري هاي دشمن صهيونيستي است و تا زماني که سرزمين فلسطين در اشغال غاصبان است، ادامه خواهد يافت. مجامع بين المللي حقوق بشر چرا در برابر اين همه جنايت و خون، سکوت مرگ گرفته اند؟ حمله به مناطق مسکوني و به خاک و خون کشيدن صدها مرد و زن و کودک آن هم در فجيع ترين شکل ممکن چرا حساسيت آنان را برنمي انگيزد؟ آيا مردم بي دفاع غزه جزيي از «بشر» نيستند؟! اين جنايات صهيونيست ها در قتل عام غزه، جنايت عليه بشريت به حساب نمي آيد؟ و آيا بايد منتظر ماند تا ببينيم سازمان هاي حقوق بشر و مدعيان دموکراسي و حقوق انساني چه واکنشي از خود نشان مي دهند؟ امروز روز تحمل و مماشات نيست. امروز روز مقاومت و عرصه دفاع از کيان مسلماني است.امروز غزه تنهاست. دير ياسيني جديد با گستره اي به مراتب وسيع تر برپا شده است. فرزندان فلسطين در خون خود دست و پا مي زنند و چشمه اشک مادران غزه خشک شده است. امروز مردم فلسطين و غزه در راه «مقاومت» تا پيروزي» يا «شهادت» حرکت مي کنند. بايد بپا خاست و مردم غزه را تنها نگذاشت. امروز اول محرم و ماه پاسداشت حماسه عاشورا و ماتم در سوگ حضرت سيدالشهدا(ع) و ياران ابي عبدالله است. بايد در کنار ماتمي که از مظلوميت طفلان و کودکان حضرت حسين(ع) بر دل مي نشانيم، روضه فرزندان غزه را هم بخوانيم. منبع: كيهان

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: