غم غمناك غزه

مرتضی طلایی

کد خبر : 70514
نيم قرن زمان زيادي است،زماني كه در آن نسل ها نو مي شوند ، انسان ها و وقايع خاطره، غم ها كم رنگ، شادي ها فراموش و... اما عدد سال ها در منطقه ما كه عار دارم به سبك غربيان آن را خاور ميانه بخوانم گويا خوابيده است . بيش از پنجاه سال است كه غده سرطاني خطرناكي در بدن اين منطقه نضج گرفته، غده اي كه دقيقا مانند يك بافت سرطاني در صدد تكثير است و مي خواهد تمام اين پيكره را از كار بيندازد ، تك تك انسان هايش خواه پاسپورت سوري دارد يا مصري ، لبناني، فلسطيني ،عربستاني و ايراني را نابود سازد چرا كه عقربه هاي زمان در منطقه هنوز بر لحظه فرياد مبارزان زير دست شكنجه گران آموزش ديده موساد در سياهچاله هاي ساواك ، بمباران قانا و كشتار صبرا، در بلندي هاي جولان و در صحراي سينا ايستاده است و چه ساده انديش اند برخي حكام عرب كه ننگ از رويشان و از اسم شان شرم مي كند و منتظرند تا از پس كراوات هاي خوش رنگ سياسان صهيون و كت و شلوار هاي خوش دوخت ديپلمات هاي آمريكايي براي خود اعتبار بخرند و غافلند كه اين دولت برساخته توافقات زورمندان و زرمداران تاريخ در چارچوب غزه متوقف نخواهد شد و اين را شن هاي داغ سرزمين هاي اسلامي كه طعم تلخ شني تانك هاي يهود داغ ديده اند شهادت مي دهند. غزه امروز چون كودكي تنها و يتيم زير شلاق داغ كينه هزار ساله اولاد بني قريظه و خيبر مي سوزد ، هولوكاست بهانه اي امروزي است، خاك غزه را به دنبال كين ستاندن از محمد (ص) و علي (ع) با بمب و موشك مي كاوند و ترسو هايي كه عمري موش وار از ترس گريز را فرارو داشتند امروز در توافق شوم دو سوي اقيانوس ، تا دندان مسلح شده اند تا جسارت شان را در غيبت هيبت محمدي و صفوت حيدري به زن و كودك غزه نشان دهند چرا كه حتي كوماندو هاي نام آورشان آن گاه كه در برابر شير بچه هاي حيدر كرار در جنوب لبنان قرار گرفتند نشان دادند در فرار چيزي از اجداد گريز پايشان كم ندارند! امروز مسلمين عزادارند ، عزادر برادر ، خواهر،فرزند، پدر و مادر اند. غزه مي سوزد و به همراهش دل هاي ما و غم غزه آن گاه غمناك تر است كه لبختد هاي نفرت انگيز حاكمان به ظاهر مسلمان را ، همان هاي كه در محاصره غزه و بستن گذرگاه هاي مجاورش از اولمرت و ليوني با همت تر هستند را هم شاهديم و مفتي هايي كه خود را بيشتر در جنگ با شيعه مي بينند تا با صهيونيست ها! اين هاست كه غم غزه را غم ناك تر مي كند . اول محرم الحرام است و بال سرخ پرنده اسلام "شهادت" امروز از خاك هاي هرات و مزار شريف تا كربلا و نجف و تا غزه گشوده شده ، دل ها به تعبير پرچم دار انقلاب اسلامي و رهبري معظم از سكوت سازمان ها و دولت هاي مدعي و دولت هاي اسلامي در اين جنايات ، لبالب از خون است ، و سال گويا 61 هجري است ، شايد جنگ احزاب و همراهي بني قريظه با كفار ، يا شايد خيبر و يا جنگ شش روزه، اصلا لحظه قتل هابيل است شايد! اما هر چه هست مي توان از لابه لاي صفوف حمله وران به غزه چهره كريه شمر و عمر سعد ، مرحب و ابوسفيان ، موشه دايان و سادات و تمام قابيليان تاريخ را ديد . در غزه تاريخ مرور مي شود و هر كه مي خواهد به كاروان سيد الشهدا برسد ، بانگ جرس آن از غزه به گوش مي رسد و مگر حكم كافر حربي را نمي دانيم ؟ مگر سالياني نخوانديم : " يا ليتنا كنا معكم فافوز فوزا عظيما " و مگر ايستادن در صفوف شهداي بدر و احد غايت هر مسلماني نيست؟ غم غمناك غزه را چاره فقط مقاومت است در هر حال و هر لباس.
يا علي
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: