یک توقیف یک تحلیل دو افسوس
وبلاگ: جعفر گلابی
خبر توقیف روزنامه کارگزاران واقعا تاسف برانگیز است ، درخطا بودن این کار شک نیست چرا که اگر قدری تسامح به خرج داده می شد درج بیانیه دفتر تحکیم وحدت وانتقاد آنها از حماس ازچنین اهمیتی برخوردار نبودکه مثلا حمایت ایران از مردم غزه را تحت الشعاع خود قراردهد ، ضمن اینکه بایداز دستندرکاران این روزنامه هم تعجب کرد که چرا حساسیتهای موجود در این زمینه را در نیافته بخاطر این دستمال قیصریه خویش را در معرض آتش قرار دادند ، کاش حوصله و شرح صدر بیشتری وجود داشت تا به این سادگی مرگ یک روزنامه رقم نخورد وکاش بعداز این همه تجربه های توقیف روی دایره حساسیتها راه نمی رفتیم . در این زمینه گفتنی بسیار است ولی موقعیت و زبان گفتن نیست، در شرایط حساس کنونی توقیف روزنامه کارگزاران آن هم بااین دلیل بازتاب خوبی در جهان نخواهدداشت ، انتصاب این روزنامه به آقای هاشمی رفسنجانی اتفاقادرست در روزی که خبر دیدار اعضاء هیات تحریریه اش با رئیس مجمع تشخیص مصلحت در صفحه اول روزنامه چاپ شده بود تعابیر مختلفی را به همراه خواهد داشت و این توقیف را فراتر از توقیفهای معمول جلوه خواهدداد ، ناگفته پیدااست که این موضوع برای رئیس خبرگان رهبری وجهه خوبی ندارد وبایددر این مسایل به حواشیی که بعضااز متن یک خبر مهمتر می شوند توجه می شد ، البته آقای هاشمی رفسنجانی دارای مواضع طولانی ومستمر در مخالفت با صهیونیسم است وشاید خود او هم در جریان درج خبر دفتر تحکیم وحدت نبوده است به هر حال کشورما بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش ، ثبات ، تدبیر واحساس مسوولیت از جانبه همه موثران جامعه است.