آیا ترافیک تهران به دام سیاست دچار شده است؟!
موضوع مورد بحث سال آخر دولت نهم
با دیدار شهردار تهران، قالیباف و رئیس جمهور احمدی نژاد در نشستی مشترک بر سر ترافیک تهران، بار دیگر این بحث به موضوع داغ محافل خبری، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. در حالی که قالیباف معضل ترافیک تهران را حل شدنی می داند و تصریح می کند که برای آن طرح دارد، رئیس جمهور نیز معتقد است که باید از مناقشات سیاسی در ترافیک پرهیز کرد. شهردار سابق تهران که اکنون ریاست جمهوری اسلامی ایران را بر عهده دارد، آن روزها عدم کمک دولت خاتمی به شهرداری تهران را «عمدی» می دانست و به شدت به دنبال طلب شهرداری تهران از دولت بود؛ وضعیتی که این روزها قالیباف به سخت تر از آن دچار شده است. برخی شنیده ها نیز حاکی از اختلاف نظر جدی این دو در جلسه اخیر و مشاجره لفظی آنها بوده است و ظاهرا رئیس جمهور مجددا بر احداث مونوریل در تهران تاکید ورزیده که با مخالفت شدید قالیباف مواجه شده است. قالیباف در آن نشست گفته: حاضر نیستم به خاطر مسائل سیاسی از منافع مردم بگذرم و شما هم موظفید به جای طرح پیشنهادات غیر کارشناسی ، وظایف خود را انجام دهید . الآن هم برای معامله اینجا نیامده ام . آمده ام پول مردم را بگیرم. انتظار می رفت که این گونه نشست ها برای حل مشکلات مردم تهران ادامه یابد، اما اکنون از سرنوشت آن اطلاعی در دست نیست و در عین حال همگان بر این باور بودند که با حضور شهردار سابق تهران بر مسند ریاست جمهوری، وی مشکلات تهران را درک کرده و موجب رفع آنها شود، امری که هنوز حاصل نگردیده... معاون قالیباف در امور حمل و نقل و ترافیک نیز معتقد است که مشارکت دولت برای حل ترافیک تهران، حلقه مفقوده است. سردار رویانیان نیز اظهار داشته که کمک های دولت نهم در بخش حمل و نقل بسیار بیش تر از دولت های قبل بوده است؛ غلام حسین الهام نیز اخیرا از افزایش کمک های دولت به مترو خبر داده بود که بلافاصله با واکنش دفتر هاشمی، رئیس متروی تهران مواجه شد. به نظر شما مشکل ترافیک تهران به اراده دولت برای حل آن نیاز دارد؟ چرا دولت از دادن بودجه لازم و مصوب به شهرداری تهران بویژه در حمل و نقل عمومی (مترو) امتناع می ورزد؟ به نظر شما راه حل ترافیک و آلودگی هوا را می توان با اقدامات مقطعی حل کرد؟ چه باید کرد؟