از عقب نشينى پلکانى تا گدايى آتش بس

کد خبر : 72738

بعدازظهر روز جمعه 6ديماه 1387-27دسامبر 2008-هنگامي که ژنرال «ايدو نهوشتان» فرمانده نيروي هوايي رژيم صهيونيستي در کابين جنگنده اف16 جاي گرفته و رهبري عمليات هوايي اسرائيل عليه مردم بي پناه و بي دفاع غزه را آغاز کرد، نه فقط ژنرال نهوشتان و ساير خلباناني که او را در اين حمله وحشيانه و ناجوانمردانه همراهي مي کردند، بلکه هيچيک از سران رژيم کودک کش اسرائيل هم تصور نمي کردند اين به اصطلاح عمليات نظامي! بيش از سه روز به طول انجامد چرا که؛ الف: نوار 350کيلومتر مربعي غزه 18 ماه در محاصره کامل اسرائيل و دولت خودفروخته و تحقيرشده مصر قرار داشت و ماجراي شهادت ناشي از گرسنگي و بي دارويي ساکنان مظلوم غزه همه جا ورد زبان ها بود. ب: طي سال هاي متمادي و مخصوصاً از سال 2005 به بعد دستگاه اطلاعاتي و امنيتي رژيم صهيونيستي اين منطقه کم وسعت و فاقد موانع جغرافيايي-نظير پستي و بلندي هاي طبيعي- را زير نگاه خود داشتند و آنگونه که ژنرال اليعازر ادعا مي کرد؛ حرکت هيچ جنبنده اي بيرون از رصد پيوسته مأموران و تجهيزات فوق مدرن اسرائيل نبوده و بانک اطلاعاتي کاملي از اين باريکه در اختيار رژيم صهيونيستي بود. ج: به گفته گابي اشکنازي رئيس ستاد ارتش اسرائيل که از برجسته ترين فرماندهان نظامي اين رژيم وحشي و کودک کش است، نظاميان رژيم صهيونيستي در فاصله جنگ 33 روزه -تابستان2006- تا هنگام حمله به غزه، در مانورهاي فراواني شرکت جسته ضعف هاي جنگ 33 روزه را برطرف کرده و آموزش هاي پيچيده اي ديده بودند. د:در حمله به غزه، برخلاف حمله به لبنان، ژنرال هاي کار کشته اسرائيلي فرماندهي را برعهده داشتند. ايهود باراک وزيرجنگ و گابي اشکنازي رئيس ستاد و فرمانده کل ارتش بود. «ليوني» جاسوسه بدنام اسرائيلي که امروزه سمت وزير امور خارجه اين رژيم را برعهده دارد، دراين باره به کنايه اي -همراه با تمسخر- گفته بود، ايهود باراک مانند «امير پرز» وزير جنگ اسرائيل در جنگ 33 روزه، هرگز دوربين را با درپوش هاي لنز آن به چشم نمي گذارد- اشاره به عکس مفتضح و مضحکي که از امير پرز به هنگام بازديد از منطقه جنگي لبنان در خبرگزاري ها منتشر شده بود- و تأکيد کرده بود که او يکي از کار کشته ترين ژنرال هاي اسرائيل است! هـ: رژيم صهيونيستي قبل از حمله وحشيانه به مردم مظلوم غزه، سران کشورهاي مصر، اردن و عربستان را در جريان اين حمله و اهداف آن قرار داده و نه فقط نظر موافق آنها را جلب کرده بود، بلکه آنگونه که اولمرت اعلام کرد- و هيچيک از سران خودفروخته سه کشور ياد شده انکار نکردند- سران سه کشور ياد شده بر سرکوبي مردم غزه اصرار ورزيده و شايد باورکردني نباشد ولي واقعيت دارد که ملک عبدالله و حسني مبارک تنها راه به زانو درآوردن حماس را قتل عام مردم عادي غزه دانسته بودند! لطفاً ترديد را کنار بگذاريد، حسني مبارک با هماهنگي ملک عبدالله سعودي و سفارش-بخوانيد دستور- شيمون پرز و بوش، گذرگاه رفح را حتي براي عبور زنان و کودکان غزه نيز باز نکرد. و:.. با توجه به شرايط ياد شده، سران رژيم صهيونيستي حق داشتند! که قبل از شروع حمله به مردم بي دفاع غزه، خود را پيروز اين حمله وحشيانه قلمداد کنند و حداکثر زمان لازم براي محو کامل حماس و تحويل غزه به محمود عباس رئيس خودخوانده دولت خودگردان - و مهره صدها برابر کثيف تر و پليدتر از اراذل اسرائيلي - را 3 روز بدانند! و در دومين روز حمله، کاندوليزا رايس وزيرخارجه آمريکا در کنفرانس خبري اعلام کند؛ «سخن از آتش بس را تا نابودي کامل حماس و انتقال قدرت به محمود عباس، کنار بگذاريد»! اما، مقاومت جانانه و ايستادگي سرخ و عاشورايي حماس و مردم غزه که دو روي يک سکه اند، خيلي زودتر از آنچه انتظار مي رفت محاسبات رژيم وحشي و کودک کش اسرائيل را برهم زد و روياي صهيونيست ها و حاميان عرب و آمريکايي آنها را به کابوسي وحشتناک بدل کرد. بعد از 9 روز بمباران و موشک پراني پياپي و قتل عام مردم مظلوم غزه نه فقط نشانه اي از تسليم در آنان ديده نمي شد، بلکه برانگيختگي افکارعمومي جهانيان، رژيم صهيونيستي و سران جنايتکار آن را به منفورترين موجودات روي زمين تبديل کرده بود. در اين نقطه، صهيونيست ها که آرزوي پيروزي 3 روزه را برباد رفته مي ديدند، حمله زميني را با استعداد چندتيپ زرهي و 3 لشگر آغاز کردند. در اين حمله بيش از 600 تانک در مزارع کم عرض و طول اطراف غزه پرسه مي زدند و در همان حال بمباران هوايي و پرتاب موشک هاي اسرائيلي به غزه ادامه داشت. و اما... نتيجه؟! رژيم صهيونيستي که با روياي پيروزي 3 روزه و با هدف اعلام شده محو کامل حماس دست به حمله وحشيانه و سنگين زده بود، 22 روز بعد با ناکامي و رسوايي به دريوزگي آتش بس آمده و حماس از پذيرش آتش بس دائم خودداري کرده و بر ضرورت مقاومت تا آزادي کامل فلسطين تاکيد مي ورزد. صهيونيست ها همزمان با احساس شکست و براي سرپوش نهادن بر اين رسوايي و افتضاح بزرگ، به تدريج و به صورت پلکاني از اهداف قبلاً و رسماً اعلام شده خود عقب نشيني کردند. اسرائيل که ابتدا محو کامل حماس و تحويل غزه به محمود عباس- مسلمان نما و اسرائيلي نهاد- را به عنوان هدف از اين حمله وحشيانه اعلام کرده بود، چند روز بعد از شروع جنگ و مشاهده اولين نشانه هاي شکست، هدف از حمله به غزه را پيشگيري از شليک موشک هاي حماس و ايجاد امنيت براي مراکز نظامي اسرائيل و شهرک هاي صهيونيست نشين اعلام کرد! و چند روز بعد، در حالي که نظاميان اسرائيلي در مزارع غزه و اطراف خان يونس زمين گير شده بودند، شوراي امنيت سازمان ملل به دستور آمريکا قطعنامه 1860 را صادر کرد که در آن، به گونه اي آبرومندانه! بر آتش بس تکيه شده و ضمناً آنچه را اسرائيل در ميدان جنگ به دست نياورده بود، روي کاغذ قطعنامه براي رژيم اشغالگر رقم زده بود! در اين قطعنامه ناکامي اسرائيل در محو حماس با خودداري از گنجاندن نام حماس به اصطلاح ترميم شده بود! يعني به جاي محو مقاومت در غزه، نام آن را در قطعنامه محو کرده بودند! اما، ادامه مقاومت از يکسو و ناتواني رسوايي برانگيز نظاميان اسرائيلي از سوي ديگر، رژيم صهيونيستي را به عقب نشيني بعدي واداشت و «تزيپي ليوني» وزيرخارجه اسرائيل اعلام کرد هدف از حمله به غزه، تضعيف حماس بوده است!! اين پله از عقب نشيني هم نمي توانست شکست قطعي اسرائيل را از نگاه همگان مخفي کند چرا که حماس همچنان به مقاومت ادامه مي داد پس محو نشده بود! مردم غزه علي رغم تحمل شهادت ها و زخمي شدن ها به حمايت از حماس ادامه مي دادند، پس خواسته اسرائيل و حسني مبارک و ملک عبدالله براي جدايي مردم از حماس و رويکرد آنان به محمود عباس اسرائيلي به دست نيامده بود. حماس همچنان شليک موشک به مراکز نظامي و شهرک هاي صهيونيست نشين را ادامه مي داد، پس پايگاه ها و مراکز شليک موشک حماس از کار نيفتاده بود. حماس دست به استفاده از موشک هايي با برد بيش از 50 کيلومتر زده بود، بنابراين، تضعيف نشده بود و... ديروز رژيم اشغالگر قدس در حالي که نه فقط به هيچ يک از اهداف بارها کاهش داده خود نرسيده بود، آتش بس يکطرفه - و فعلاً 72 ساعته- اعلام کرد!... يعني شکست قطعي در جنگ 22 روزه بعد از شکست مفتضحانه قبلي در جنگ 33 روزه ... و برگ زرين - اگرچه خونين- ديگري از پيروزي اسلام بر کفر جهاني. پيام مقاومت آقا 2 روز بعد از آغاز حمله وحشيانه صهيونيست ها و پيام پيروزي ايشان 2 روز قبل از پيروزي نهايي، ملکوتي است. فاعتبروا يا اولي الالباب... بديهي است که آتش بس نمي تواند و نبايد پايان ماجرا باشد. صهيونيست هاي غاصب دست به جنايات وحشيانه زده اند و کمترين مجازات آنها، مرگ است. هر جا که باشند و در هر نقطه اي از دنيا که پيدا شوند. مگر مي توان اين جرثومه هاي فساد و تباهي را به حال خود رها کرد و از خون هاي به ناحق ريخته مردان و زنان و کودکان غزه چشم پوشي کرد؟ به قول ولي امر مسلمين، دوران بزن و در رو گذشته است بنابراين، جنايتکار هر جا و در هر جايگاهي که باشد واجب القتل است. راستي! روي ديوارهاي شهر غزه از قول شهداي مظلوم و به ياد آنها اين جمله نوشته شده است: «فزت و رب الکعبه... به خداي کعبه که رستگار شدم»... اين جمله آشناست، نيست؟... کلام حضرت امير عليه السلام است، بلافاصله بعد از ضربت ناجوانمردانه ابن ملجم مرادي؛ يعني جد سياسي و عقيدتي برخي از سران کنوني عرب. حسين شريعتمداري كيهان

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: