برگی‌‌از ‌پرونده ‌يك‌‌جنايت‌

کد خبر : 73956

جام جم آنلاين: رفيق سمعوني، زارع 39 ساله فلسطيني روي تلي از خاك كه زماني خانه‌اش بوده، نشسته و در حال خوردن پرتقالي ترش است. او به بقاياي درخت پرتقالي كه از زير ديوار سيماني فرو ريخته‌اي بيرون زده است، اشاره مي‌كند و مي‌گويد: نه خانه داريم و نه غذايي براي خوردن. او با گفتن اين كه 29 عضو فاميل او كه در محله زيتون غزه زندگي مي‌كردند توسط صهيونيست‌ها به قتل رسيده‌اند، مي‌افزايد: ديگر قوم و خويشي هم براي ما باقي نمانده است. تقريبا همه اين افراد در اولين روز عمليات زميني اسرائيلي يعني 4 ژانويه كشته شدند و خانه‌هايشان توسط تيم‌هاي انفجار ارتش صهيونيستي منفجر شد و اكثرشان با خاك يكسان شدند. علاوه بر اين 29 نفر، 19 تن ديگر از ساكنان زيتون هم در حملات صهيونيست‌ها جان باختند و آخرين جنازه‌ها پنجشنبه هفته گذشته در عمليات شناسايي پيكر شهدا از زير خاك خارج شدند. همه جاي بوي مرگ گرفته بود. خانواده‌هايي كه از حملات اسرائيل جان سالم به در برده‌اند داستان‌هاي دلهره‌آوري از آنچه توسط اعضاي تيپ گيواتي، از يگان‌هاي ويژه ارتش اسرائيل در زيتون انجام شد، نقل مي‌كنند. اسرائيلي‌ها به بيش از صد تن از محلي‌ها دستور دادند در يك خانه تجمع كنند و روز بعد آن خانه را به گلوله بستند و با هواپيما بمبارانش كردند. بخش اعظم بستگان سمعوني در همين خانه از زير آوار بيرون كشيده شدند. محلي‌ها مي‌گويند چند خانه آنسوتر، مردي كه به همراه 2 همسر و تقريبا تمامي 20 فرزندش در ساختماني پناه گرفته بود توسط سربازان كه علاوه بر او، كودك 4 ساله‌اش را هم كشتند هدف گلوله قرار گرفت. يك كوچه آنسوتر سربازان دست و پاي يكي ديگر از بستگان سمعوني را كه مجروح بود با بندهاي پلاستيكي بستند و بي‌آن‌كه به سايرين اجازه كمك به او را بدهند، كنار كوچه رهايش كردند تا از شدت خونريزي جان سپرد. اسرائيلي‌ها پس از حوادث 4 ژانويه صليب سرخ بين‌المللي را از زخمي‌شدن 3 تن ديگر مطلع ساختند اما مانع از دسترسي كاركنان اين سازمان به مجروحان شدند. صليب سرخ بين‌المللي روز 8 ژانويه در اقدامي بي‌سابقه آشكارا از اين‌كه نيروهاي اسرائيلي مانع از دسترسي به زخمي‌ها مي‌شدند ابراز نارضايتي كرد. نيروهاي هلال‌احمر غزه شرايطي را توصيف مي‌كنند كه كودكان را در حالي مي‌يافتند كه به والدين مجروح يا درگذشته خود چسبيده بودند. آويتال ليبوويچ، ‌سخنگوي ارتش اسرائيل مدعي است هيچ اطلاعي از حوادثي كه در روزهاي آغازين عمليات زميني عليه غزه به وقوع پيوسته بود، ندارد. او ادعا دارد هيچ قصدي براي هدف قرار دادن شهروندان غيرنظامي نداشته‌ و روايت‌هايي كه از قتل يك كودك به همراه پدرش حكايت دارد، غير‌واقعي است. با اين حال اكنون هيچ اثري از آن بخش از منطقه زيتون كه سمعوني‌ها در آن زندگي مي‌كردند به چشم نمي‌خورد و اين محله ديگر قابل شناسايي نيست. مسجد محله به مخروبه تبديل شده است. لانه‌هاي آلومينيومي براي نگهداري مرغ‌ و خروس‌‌ها به چارچوب‌هايي درهم پيچيده تبديل شده‌اند و ماكيان مرده روي زمين افتاده‌اند. باغ‌‌هاي ميوه هم با بولدوزر از بين رفته‌اند. در تمامي محله 2 خانه دست نخورده باقي مانده است كه در ميان ساختمان‌هاي مخروبه به بناهايي پرت و دورافتاده مي‌مانند. به ظاهر اسرائيلي‌ها از اين دو خانه به عنوان استراحتگاه استفاده مي‌كرده‌اند. تصاويري كه روي ديوارهاي اتاق‌ها كشيده‌اند تا حدود زيادي گوياي وضعيت روحي آنها در زمان انجام عمليات است: يك نشان بزرگ صلح يا جملاتي شعارگونه چون «عرب خوب، عرب مرده است»، «مرگ بر عرب‌ها» و «جنگ با عرب‌ها لذتبخش است» به زبان عبري نوشته شده‌ است. بازماندگان خانواده‌هاي ساكن زيتون اصرار دارند كشاورزاني هستند كه هيچ رابطه‌اي با حماس ندارند و از منطقه آنها براي شليك راكت استفاده نمي‌شد. با اين حال نيروهاي ارتش اسرائيل بامداد اولين روز عمليات زميني عليه غزه محله زيتون را با تانك‌ها و بولدوزرها به محاصره خود درآوردند و آنچنان كه بازماندگان مي‌گويند با دميدن آفتاب به سوي ساختمان‌ها شليك كردند. صليب سرخ بين‌المللي روز 8 ژانويه از اين‌كه نيروهاي اسرائيلي مانع از دسترسي به زخمي‌ها مي‌شدند ابراز نارضايتي كرد آتيلا سمعوني، همسر‌و فرزندانش را در امن‌ترين اتاق خانه جمع كرده بود. ضحي ، همسر و فرج، پسر 22 ساله سمعوني مي‌‌گويند حدود ساعت 6:30 صبح چهارم ژانويه بود كه سربازان شروع به كوبيدن در كردند و به زبان عبري صاحبخانه را به جلوي در فراخواندند. آتيلاي 45‌ساله كه قادر به تكلم به عربي بود پس از باز كردن در حالي كه دستانش را بالا گرفته بود از خانه خارج شد و خود را معرفي كرد. هنوز حرف‌هايش تمام نشده بود كه سربازان شروع به شليك كردند. 20 تا 30 گلوله به سمت او شليك كردند و سپس وارد خانه شده و به داخل اتاق كه زن‌ها و كودكان جمع شده بودند، شليك كردند و همه خود را روي زمين انداختند. پس از شليك چند گلوله به داخل اتاق از آنها خواستند با حالت سينه‌خيز از آنجا خارج شوند. سربازان در حالي كه مسلسل‌هاي خود را به سمت صورت بچه‌ها هدف گرفته بودند، مي‌خنديدند و آب دهان‌شان را روي صورت آنها مي‌ريختند. احمد، پسر 4 ساله ضحي مجروح شده بود. ضحي مي‌‌گويد: من گفتم در خانه هيچ عضوي از حماس حضور دارد بلكه همه كودكان كوچك و بي‌گناه هستند. او مي‌افزايد: پس از چند دقيقه به همه ما گفتند بايد خانه را ترك كنيم. ضحي در حالي كه احمد 4 ساله را كه از ناحيه سينه هدف گلوله قرار گرفته بود روي دست حمل مي‌كرد به همراه ساير بچه‌ها به خانه‌ يكي از عموزاده‌هاي‌ آتيلا كه همان نزديكي ‌بود، رفتند. آنها قادر به ترك خانه و رفتن به مراكز پزشكي نبودند. احمد روز بعد جان سپرد. وقتي عاقبت توانستند خانه را ترك كنند، متوجه شدند تقريبا تمامي اعضاي فاميل سمعوني در حملات جان باخته‌اند. آنچنان كه رفيق سمعوني، از معدود بازمانده‌هاي فاميل سمعوني مي‌گويد سربازان خانه به خانه را براي يافتن اسلحه و مهمات جستجو مي‌كردند. چند خانوار از سمعوني‌ها كه در خانه‌هايي مجاور هم زندگي مي‌كردند را به يك خانه در همان محله كه اكنون به تلي از خاك تبديل شده است، هدايت كردند. تنها چند ساعت بعد تانك‌ها به سوي اين خانه آتش گشودند، آن را تقريبا به طور كامل تخريب كرده و ده‌ها تن را به خاك و خون كشيدند. اسرائيلي‌ها به عوامل صليب‌سرخ اجازه تردد در منطقه را نمي‌دادند. پس از چند روز 9 تن را از زير آوار خارج كردند در حالي كه اجساد بيشتر كشته‌ها همانجا ماندند. وزارت جنگ اسرائيل نتوانست به طور كامل منكر اين حوادث شود. مقامات اين وزارتخانه ادعا دارند شواهدي در دست داشته‌اند كه مويد حضور نيروهاي حماس در خانه بمباران شده بوده است. منبع: ‌independent

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: