چهل سپيده سوگ

سيد مسعود علوي

کد خبر : 75971
در اندوه اربعين عاشورائيان، اسپند روي آتشيم و در بي قراري مان «حسين» را زمزمه مي كنيم. اقيانوس عشق، شرمنده يك قطره خون حسين است. دردا و دريغا كه معماي عشق شيعه را شرح و بيان نتوان كرد و اين راز سر به مهر بر دل هاي دلدادگان، بسيار سنگين و فرساينده است. هر شبنم اشكي كه بر ديدگان ما مي نشيند، نماينده امواج خروشان غم در وجود بي تاب مان است. در بارگاه غم حسين است كه عزت يافته و شيعه گشته ايم. اشك ديدگان در عزاي اربعين امير حماسه، التهاب زلال دل است و گلاب گل هاي نينوا.اينك اربعين آلاله ها در منشور اشك پاك ديدگان باراني ما تكثير شد. در نگاه آسماني شيعه، تصوير ايثار اصحاب عشق را نظاره گريم. ياس هاي سرشك غمگنانه ما، شميم دلجوي كربلا دارد. اي ابرهاي اندوه! همپاي ديده آسمانيان، در اربعين هجران حسين با حسرت و حيرت بباريد. امروز بر كدام غم بگرييم و در فرقت كدامين يار، مويه كنيم؟ الهي! شكايت به درگاه تو آوريم از سنگيني مصيبت فقدان سبط حبيبت. امروز آبشار اشك پاك ملائك از ملكوت بر خاك عطرآگين كربلا، ريزان است. امروز نينوا، غوغاي كائنات است و مصلاي قدسيان و غمزدگان. امروز مرغ دل از اندوه فرقت حسين در آشيانه سينه، چاووش زيارت مي‌ خواند. كبوتر بي تاب دل، همپاي جان بي تاب مان امروز عزم سفر به زيارت عاشورائيان دارد. مقتل سومين ياس خونين بهار ولايت، برترين بهشت آرزومندان اهل نياز است. اي مزار مولاي قائمين! تو رواق عرش و صحن مصفاي ملكوت در گستره خاكي مايي؛ درد عاشقان و دواي دلخستگاني؛ مطاف ملائك و مزار زائران باراني؛ هر روز وعده‌ اي و امروز به دل هزاران وعده ديدار تو داديم. يا سيد الشهدا! شفيع و شافي تويي و شفا و شفاعت از تو مي ‌جوييم. عطوف و رئوف، تويي و عطوفت و رافت از تو مي ‌خواهيم. كريم و سخي تويي و سخا و كرامت از تو مي ‌بينيم. تو حسيني و لطيفي و باران لطيف احسانت هماره روشنا بخش لحظه لحظه‌ هاست. نياز و عهد و نذر و آرزوي ما، يك لحظه ديدن ضريح زيباي توست. اي نور مبين آفرينش! هلال ابروي تو بارز ترين بينه شيعه است. چهل سپيده است كه سپيدار غم در دل شيدائيان ريشه كرده و فراق ياران عاشورا، اشك شيعه در فرات ارادت روان كرده است يا حسين! «و واعدنا موسي ثلاثين ليله و اتممناها بعشر فتم ميقات اربعين ليله.» با عشق لقاي يار، ماه محرم را سپري كرديم و در عاشورا ديده در خون نشانديم و اينك اربعين آمد و وعده ديدار حاصل شد. امروز جابر دل با عطيه شوق به سوي كربلا راهي است و در اربعين، مزار شهيدان نينوا بوسه گاه خاكساران و دل نثاران امير حماسه و نور است. امروز هستي، حسين را زمزمه مي كند و عطشناكان ولايت، عباس بن علي را مي خوانند. اربعين، بيعت دوباره با عاشوراست. بعثت جان هاي ملتهب است و تكرار پيمان پايدار شيعه در غدير. اربعين، روز برائت از سلطه ستم و هنگامه عهد عاشقان شهادت است. يادمان روزهايي است كه خورشيد را فراز نيزه هاي جهل ديديم و بر مظلوميت فضايل، گريستيم. اربعين، تذكار آناني است كه حق نمايان، سلاح باطل گرفتند و بر روشناي حقيقت شوريدند. اينك ما عاشقان هدايت حسيني با تاسي به شاهدان عاشورا كه رقص شمشير بلا را به هيچ انگاشتند، شمشير غم به جان خريده و «بلي» گويان اهل ولا گشته ايم و سرانجام سرخ سيدالشهدا مي جوييم؛ زير شمشير غمش رقص كنان بايد رفت زان كه شد كشته او، نيك سرانجام افتاد اربعين، فرصت مجدد فرياد رساي ستم سوزي است، فرصت هم آوا شدن با سيد الساجدين (ع) و زينب كبري (س) كه احياگر امر به معروف و نهي از منكر و اصلاح ناب حسيني بودند و حراست از ارزش هاي علوي، آموزه شكر و شكيبايي و رشادت شان است. ما درس استمرار ايثار ناب حسيني و عدل بي بديل علي از خروش زهرايي زينب آموخته ايم و بسان آن اسوه استقامت سرخ، تمامت هستي مان را فداي ساحت ولايت كنيم. زينب، صحيفه مصائب اولياء خدا، وارث فضايل صديقين، ثمره رنج انبياء، عصير خصايل صالحين و عصاره بذل مهجه قلب شهيدان است. زينب، آيينه تمام نماي درد جراحت سينه ام ابيها و انشقاق تارك مولا و شرنگ تنهايي مجتبي و حماسه سرخ عاشوراست. زينب، يادگار لحظه هاي نينوا و ملجا سالار شهيدان در هجوم بي نهايت شمشير بليه است. خدايا! آفتاب پگاه اربعين، نمكپاش دل چاك چاك ماست. اينك در چهلمين سپيده شهادت غمگنانه و مظلومانه حسين، همصدا با سلاله امير عاشورا و مولاي نينوا خواهان، خامنه اي عزيز، با دلي سرشار از غم مي گرييم و اشك خويش را با تاسي به سيره آسماني مهدي آل هدايت، به خون عاشقان عاشورايي پيوند مي دهيم؛ «فاسئل الله الذي اكرم مقامك و اكرمني بك ان يرزقني طلب ثارك مع امام (مهدي عليه السلام) منصور من اهل بيت محمد صلي الله عليه و آله. اللهم اجعلني عندك وجيها بالحسين عليه السلام في الدنيا و الآخره.»
منبع: رسالت
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: