روایتی از یک خودسوزی مقابل مجلس
یک دفعه دیدم تعدادی از کارمندان مجلس آمدند و به رامین دارند تبریک می گویند. رامین هم با همان حالت معمولی و با آرامش همیشگی اش گفت: کاری نکردم؟!
دكتر اسفنديار اختياري (سایت برساد) :هر از چندی اتفاق ناخوشایندی می افتد که در کنار آن درسها و یادآوری های زیبایی دارد که تلنگری به ما خواهد بود که فراموش نکنیم در کنار چه عزیزانی زندگی می کنیم و یادمان نرود که باید به آنها افتخار کنیم. دوستانی که هر از چندی به ما انرژی دوباره می دهند . بیایيم از این حوداث به آسانی نگذریم چون چراغ راه آینده ما خواهند بود. امروز صبح درطبقه چهارم مجلس و در دفتر کارم نشسته بودم و سخت درگیر کارهای روزمره. صدهایی از پشت پنجره می آمد . این صداها در اینجا امری طبیعی است و روزی نیست که گروهی به دلایل مختلف روبروی درب اصلی مجلس جمع نشوند بنابراین زیاد اهمیت ندادم و به کارهایم رسیدم که دیدم رامین بامسی، همکار خوبم، از در آمد تو. دیدم سرو وضع بهم ریخته دارد و کاپشن سوخته. با شوخی گفتم چکار کردی؟ با کسی دعوا کردی؟ بردی یا باختی؟ رامین گفت نشنیدید که چه اتفاقی افتاد؟ گفتم: نه گفت: یک جوانی دم درب ورودی خودش را آتش زد گفتم: خوب بعدش گفت: من همان موقع رسیدم و دیدم همه دارند نگاه می کنند. کاپشنم را در آوردم و و جوان را خاموش کردم تا آمبولانس آمد و ایشان را برد بیمارستان! گفتم: این همه نگهبان داشتند نگاه می کردند. گفت: بله. تمام کاپشن رامین سوخته بود، حتی شلوار و ابروهایش هم از حرارت بدور نمانده بود. وسایل داخل کاپشن نیز تعدادیش غیر قابل استفاده گردیده بود و ... یک دفعه دیدم تعدادی از کارمندان مجلس آمدند و به رامین دارند تبریک می گویند. رامین هم با همان حالت معمولی و با آرامش همیشگی اش گفت: کاری نکردم؟! حالا سوال من این است ما باید به این جوانانمان افتخار کنیم یا نه؟ یا باز می گوییم اینها مسئولیت پذیر نیستند و هزارتا حرف دیگر که نمی دانم چی بگم. آیا هنگامیکه رامین این کار را داشت انجام می داد اصلا فکر می کرد که این جوان چه دین و آیینی دارد یا فقط با نیت انسانیت این کار را کرد؟ رامین و رامین ها هستند که آینده این کشور را می سازند پس باید به آنها افتخار بکنیم. رامین جان آفرین.