حبیبی: نگران سلامت انتخابات نيستم
اصولا مكانيزم نظارتي و اجرايي به گونهاي طراحي شده كه از داخل آن در مجموع سلامت انتخابات تضمين شده است.
ایلنا: محمد نبي حبيبي معتقد است اگر اصولگرايان بر روي يك نفر به توافق برسند ما امضا ميكنيم حتي اگر شخص مورد نظر از قبل نامزد ما هم نبوده باشد. دبير كل حزب موتلفه، حزبي كه به گفته خود با سابقه 40 ساله مورد اعتماد اصولگرايان است به اجماع در بدنه اصولگرايان خوشبين است به همين دليل با اطمينان مي گويد كه احمدي نژاد در انتخابات آينده كانديدا خواهد شد. متن اين مصاحبه در ادامه ميآيد: *تحليل جنابعالي از آرايش نيروي سياسي اصولگرا و اصلاحطلب در آستانه انتخابات چيست ؟ معتقدم با آمدن آقاي خاتمي، تغييري كه در آرايش سياسي كشور براي انتخابات پيشآمده، حركت به طرف نامزد واحد است. نظر شخصي من از چند ماه قبل هم اين بوده كه اصولگرايان بايد بنا را بر اين بگذارند كه با وجود تفاوت نظرها در اردوگاه اصلاحطلبان، نهايتا با توجه به اينكه وحدت نيروي مختلف يك جبهه، توجيه عقلي و منطقي دارد، اصولگرايان با اين فرض كه اصلاحطلبان وارد ميدان انتخابات ميشوند آرايش خود را شكل دهند .شخصا معتقدم كه اصولگرايان با هدف وحدت نهايتا يك نفر از بين خود راكه موردنظر اكثريت گروهها است به عنوان كانديداي نهائي انتخاب كنند. در شرايط فعلي بيشترين حركت به طرف يكيشدن نامزدها هم در اردوگاه اصولگرايان و هم در اصلاحطلبان است . شرايط تا قبل از آمدن آقاي خاتمي متفاوت بود و آمدن ايشان به نظر من اين تفاوت را فراهم كرد. *در ميان اصولگرايان علاوه بر طيفهاي سنتي در مجموعه به نام جبهه پيروان جمع شدند گروههاي ديگري هم داعيه اصولگرايان دارند، كما اينكه در انتخابات قبل اسم خود را اصولگرايان مستقل گذاشته بودند, فكر ميكنيد در انتخابات آينده هم شاهد چنين تقسيمبنديهايي خواهيم بود؟ به نظرم تفاوت سليقهها در اشخاص و تشكلها يك موضوع غيرعادي نيست، تحليل كلي من اين است كه اشتراكات بين اصولگرايان از اشتراكات بين اصلاحطلبان به اين دليل بيشتر است كه هنوز هم پس از سالها تعريف مشخصي از اصلاحطلبي از طرف آنها ارائه نشده است. در حالي كه اصولگرايان از سالهاي پيش برچهار موضوع مشترك توافق كامل دارند، يكي اصل اسلام, نظام اسلامي, خط و سيره امام(ره) و موضوع ولايتفقيه و رهبري است.اين مسائل كلياتي است كه مورد باور همه تشكلها و افراد اصولگرا است و در اين ميان هيچ اختلافي بين اصولگرايان وجود ندارد . به همين دليل احتمال كاهش سليقهها بين اصولگرايان و رسيدن به وحدت بيشتر از ميان اصلاحطلبان است. بسياري از کساني که خود را منتسب به اصلاحطلبي مي دانند ، با موضوع ولايتفقيه مساله دارند. اين موضوع يك مسالهمحوري است که از قماش سليقه نيست. اگر همين موضوع و برخي موضوعات ديگر را ملاك بگيريم و خواسته باشيم به اين نتيجه برسيم در شرايط فعلي در ميان فكري اصولگرايان اختلاف بيشتر وجود دارد يا در مباني فكري اصلاحطلبان؟ معتقدم اصلاحطلبان در مواردي در مباني با هم اختلاف دارند. البته اتفاق ميافتد همين اصلاحطلبان كه ممكن است در مباني با هم اختلاف داشته باشند در يك مصلحت منطقي به فهرست يا فرد واحد برسند واين احتمال را صد در صد منتفي نميدانم، اما معتقدم كه رسيدن به وحدت بين اصولگرايان خيلي آسانتر است تا رسيدن به وحدت بين اصلاحطلبان و برخي از عقلاي اصلاحطلب هم اين حرفي كه من ميگويم را قبول دارند. اگر مصلحت مهم كلي براي اصولگرايان پيش بيايد احتمال دست كشيدن از سلايق متنوع بين اصولگرايان بيشتر از اصلاح طلبان است، بنابراين اين تفاوت سليقهها را مانع رسيدن به وحدت نميدانم. *در بين صحبت هاي خودتان به مصلحت كلي اصولگرايان كه عامل وحدت آنها در انتخابات آينده خواهد بود اشاره كرديد مصلحت كلي تا اين مقطع زماني براي اصولگرايان چيست؟ به يك مقولهاي كه كمتر از يك سال پيش اتفاق افتاده يعني انتخابات مجلس هشتم اشاره ميكنم. تفاوت سليقههايي كه به آن اشاره كرديد قاعدتا بين اصولگرايان وجود داشت و الان هم وجود دارد. اما نهايتا مجلس با بيش از 230 نفر اصولگرا از 290 نفر تشكيل شد. اين مويد اين مسئله است که امکان دست برداشتن از سليقهها بين اصولگرايان در مصلحتهاي كلي بيشتر است. اينكه مجلس را طيف اصولگرا ادارهكند يا اصلاحطلب يك مقوله اساسي است؛ هم براي ما هم براي اصلاحطلبان . مسئله رياستجمهوري همين طور است. اصولگرايان قطعا شخصي اصولگرا را انتخاب ميكنند که لازمه اين انتخاب؛ دست كشيدن از تعصب سلايق است به همين دليل معتقدم كه اين اتفاق با وجود تنوع سليقهها بين اصولگرايان وقوعش مشكل است اما غيرممكن نيست. *خبري به نقل از آقاي عسگراولادي منتشر شد ؛ مبني بر اينکه نظر رهبري بر اين است كه رئيسجمهور آينده با پشتوانه قويتر نسبت به رئيس دولت نهم داشته باشد. اصولگرايان براي اينكه گفته تحقق عيني پيدا كند چه راهكارهايي مدنظر دارند و فكر ميكنيد چهقدر امكان عملياتي شدن آن وجود دارد؟ مقام معظم رهبري انتخاباتي با شركت گسترده مردم را ميخواهند و تمايل دارند كه رئيسجمهور آينده با راي حتي بيشتر از روساي جمهور گذشته انتخاب شود . استنباط آقاي عسگراولادي يك استنباط درست است، مقام معظم رهبري در سطحي قرار دارند كه فراي جناحها و گروهها هستند آن چه كه مدنظر ايشان است اين است كه اتفاقاتي که در کشور اتفاق مي افتد به نفع انقلاب تمام شود. مسلما شركت گسترده مردم به نفع مصلحت انقلاب است. بنابراين طبيعي است رهبري نظام که حفظ نظام را بر عهده دارند اين مسئله را متذکر شوند .طبيعتا ميتوان كه از فرمايشات و رفتار مقام معظم رهبري اين گونه استنباط کرد كه انتخاباتي گستردهتر از انتخاباتهاي قبل را ميخواهند. رئيسجمهوري هم كه ميخواهد مسووليت امور اجرايي كشور را بر عهده بگيرد هر چهقدر تعداد آراي وي نسبت به روساي جمهور گذشته بيشتر باشد ، اين بيشتر به مطلوب رهبري نزديك است. بنابراين آقاي عسگراولادي يك موضوع ويژه استثنايي را مطرح نكردند كه يك استنباطي داشتند. قطعا مقام معظم رهبري اين موضع را داشتند، اما اينكه كسي استنباط كند كه اين موضوع در مورد شخص خاصي محصور ميشود نادرست است. *درآخرين ديدار مقام معظم رهبري با دولت،ايشان به اين نكته تاكيد داشتند كه به گونهاي كار كنيد كه گويي سال اول خدمتان است در پي ارائه اين صحبتها تفسيرهاي متفاوتي از آن به وجود آمد به هر حال طرفداران دولت نهم اينگونه برداشت كردند كه قرار است مقام معظم رهبري از آقاي احمدينژاد حمايت كنند، بنابراين تعبير جنابعالي ميتواند در اين مورد هم مصداق پيدا كند؟ گفته شد كه برداشت بعضي از طرفداران دولت فعلي از ديدار دولت با مقام معظم رهبري اين بوده که آقاي احمدينژاد را به عنوان رئيسجمهور آينده اعلام كردند،جستوجو كردم, هيچ طرفدار دولتي پيدا نكردم كه چنين حرفي زده باشد وهيچ دليلي هم براي آن ندارم و معتقد هم نيستم كه فرمايشات مقام معظم رهبري يعني تعيين رئيسجمهور. به نظرم سخنان ايشان يك نكته مديريتي است. بعضي از افراد متاسفانه اين نقطه ضعف را دارند كه وقتي از زمان خدمت خود مدت كوتاهي باقي مانده آن طور كه بايد و شايد و با قدرت ابتداي كار ، ادامه نميدهند. نميخواهم بگويم اين اتهام به دولتمردان فعلي وارد است، اما به هر صورت چنين اتفاقي در روحيه بعضي از افراد ممكن است بيافتد. نكتهاي كه مقام معظم رهبري فرمودند اين است كه همه مديران كشور بدانند كه روز آخر خدمت با روز اول خدمت آنها، به لحاظ پيگيري امور و اعمال يك مديريت قوي هيچ تفاوتي ندارد استنباط بنده از اين سخنان، استحكام رفتارهاي مديريتي كشور است . *برخي از گروهها اصولگرا اعلام کردند که براي دوره آينده انتخابات چك سفيد امضا به آقاي احمدي نژاد نميدهند و عملكرد دولت نهم در تصميمگيري نهايي ما براي حمايت ازايشان موثر است ، همانطور که جنابعالي و موتلفه هم بارها اعلام كرده که فقط روي آقاي احمدينژاد تمركز نگرفته است و رايزنيها و بررسي عملكرد و برنامههاي آينده وي ميتواند در تصميمگيري ما موثر باشد، تحليل شما در اين ارتباط چيست؟ در رسانهها مطالب گوناگوني راجع به موضع موتلفه در مورد آقاي احمدينژاد مطرح شده است. مطالبي كه مي گويم نظر موتلفه اسلامي است. ما تا به حال برخلاف آنچه كه عبور از احمدينژاد را در حزب موتلفه شايعه كردند در هيچ جلسه خصوصي و غيرخصوصي ،اين بحث را نداشتيم كه بعد تصميم بگيريم. بنابراين مقوله عبور از احمدينژاد اگر هم در جايي مطرح شده, آنجا موتلفه اسلامي نبوده است. كساني كه با آقاي احمدي نژاد در ارتباط دارند معمولا دو دستهاند ، يكي طرفداران جدي و متعصبي كه معتقدند در انتخابات دهم رياستجمهوري مگر كسي هم غير از احمدي نژاد هست؟! و دسته دوم کساني هستند كه ميگويند هركس غير از احمدينژاد. حزب موتلفه اسلامي نه از احمدينژاد عبور كرده است، نه جزء دسته اول است نه جزء دسته دوم و سياست ما براي انتخابات دهم اين است که عزم داشتيم تا اين تاريخ از مصداق ويژهاي دم نزنيم و نام كسي را نبريم. ممكن است از ما سوال شود؛ همين معناي عبور از احمدينژاد است که اين استنباط نادرستي است آقاي احمدينژاد هم مثل بقيه اصولگرايان حق نامزدي دارد اينطور كه استنباط ميشود قطعا نامزد هم خواهد شد. بنابراين ممكن است از ما سوال شود كه چرا مصداق را اعلام نميكنيم؟ ما در سياست انتخاباتي خود از قبل به اين نتيجه رسيديم كه نفس تعدد نامزدهاي اصولگرا موجب شكستن راي ميشود که اين موضوعي عقلي است. حزب موتلفه اسلامي در موضع كاهش نامزدهاي اصولگرا است .ضمن اينکه نميخواهد بين اصولگرايان رقابت وجود داشته باشد، قطعا نميخواهد يك طرف رقيب تلقي شود. اگر ما تا به حال نامزد اعلام كرده بوديم 2 اتفاق ميافتد؛ يكي اينكه به تعدد دامن زده بوديم ،دوم اينكه يك رقابت بين خود و بقيه اصولگرايان فراهم كرده بوديم که بنا داريم از اين دو مقوله پرهيز كنيم. يك كار سومي كه ميخواهيم انجام دهيم اين است كه با توجه به سابقه40 ساله که از فعاليت موتلفه ميگذرد و بسياري از اصولگرايان ما را به عنوان يك تشكل اصيل قديمي قبول دارند و و قصد داريم از اين حس ظن كه نسبت به موتلفه هست به عنوان يك وزنه استفاده كنيم و در آن زمان كه تعدد و تفرقي بين اصولگرايان وجود دارد اين مسئله را مديدرت کنيم . به همين دليل حرف آخر ما در اين رابطه اين است كه معتقديم سران اصولگرايان چه در شكل تشكلها و چه افراد رايزني بين خود را ادامه دهند هر تشكلي اصولگرا هم حق دارد كه نامزد داشته باشد، ولي در آن جمعي كه بين اصولگرايان تصميم نهايي اتفاق ميافتد، هر تشكل اصولگرا حق دارد از نامزد خود دفاع كند و تبيين كند كه به نامزد خاصي رسيده است تا اينجا هيچ اشكالي نيست، وقتي موضوع خطرناك ميشود كه هر تشكل يا شخصيت اصولگرا نامزد خود را نسبت به تمام نامزدهاي اصولگرا ارجح بداند. افراد و تشكلهاي اصولگرا بايد دور هم جمع شوند تا از نامزدي كه به آن رسيدند دفاع كنند. معتقدم كه با وجود اينكه وحدت اصولگرايان كاري مشكل است ، ولي غيرممكن نيست به شرطي كه اين مقدمات را اصولگرايان طي كرده باشند. از الان اعلام ميكنيم اصولگرايان اگر با توافق به يك نفر رسيدند ما امضا ميكنيم حتي اگر شخص موردنظر از قبل نامزد ما هم نبوده باشد و اگر با اكثريت هم به يك نفر برسند باز براي ما اكثريت را امضا خواهيم كرد كه حتي اگر آن شخص نامزد مورد توافق ما در موتلفه هم نبوده باشد. *نگرانيها و دغدغههائي در مورد سلامت انتخابات از سوي بزرگان نظام مطرح ميشود و موضع گيريهائي در واكنش نسبت به آن وجود دارد ،نظر شما در اين ارتباط چيست؟ معتقدم مكانيزم نظارتي و اجرايي كه در قانون اساسي و قوانين عادي براي ضمانت سلامت انتخابات پيشبيني شده است يك مكانيزم پاسخگو كارساز است. دليل من براي اين ادعا اين است که مثلا در مجلس سوم، اكثريت مجلس مربوط به گروههاي مشهور چپ بودند. دولت در دست نيروهاي متمايل به چپ بود، اما انتخابات مجلس چهارم طيف اصولگرا وارد مجلس شدند، يعني شرايط دوره مجلس سوم و دولت وقت و حتي قسمتي از قوه قضاييه داشت كه همه اطلاع داريم اما از بطن و متن همين شرايط سياسي مجلس چهارم با اكثريت اصولگرايان تشكيل شد . در مجلس پنجم مجلسي تقريبا با اكثريت نسبي اصولگرايان بود . اما در انتخابات مجلس ششم دولت در دست اصلاحطلبان بود ومجلس ششم هم اكثريت قاطع از اصلاحطلبان شدند در مجلس هفتم دستگاه اجرايي در دست اصلاحطلبان بود، اما مجلس هفتم با اكثريت قاطع اصولگرا انتخاب شد. منظورم از اين توضيح اين است كه به نظر من مكانيزم كه در بعد نظارت و اجرايي در كشور در قانون اساسي و قوانين عادي پيشبيني شده يك مكانيزم مطمئن استكه اين مكانيزم مانع خيلي از خلافها ميشود. نميخواهم بگويم كه امكان هيچ تخلفي در هيچ انتخابات نيست در هيچ جاي دنيا كه اين گونه نيست، اما اينكه بگوييم كه ما به دليل ضعف اين مكانيزم نگران سلامت انتخابات هستيم، بنده به هيچ وجه نگران سلامت انتخابات نيستم و اصلاحطلبان در مقاطعي شوراي نگهبان را متهم ميكنند به مسائل جناحي اما در مقابل اين سوال ما هم پاسخ قانع کننده ندارند. يكي اينكه انتخابات دوم شوراي شهر نظارتش از طرف مجلس ششم انجام شد كه با اكثريت قاطع اصلاحطلبان بود ، اما يك اصلاحطلب نتوانست وارد شوراي دوم شهر تهران شود در دوره آنها شوراي شهري تشكيل شد درست از جناح مقابل آنها اينجا ديگر شوراي نگهبان هم در كار نبود. نگراني از سلامت انتخابات برخي مواقع رنگ سياسي دارد. مجلس ششم با اكثريت اصلاحطلبان تشكيل شد سوال ما اين است كه اين نامزدها را چه كسي از فيلتر گذراند؟ همين شوراي نگهبان. چهطور زماني كه مجلس ششم تشكيل ميشود شوراي نگهبان خوب است اما اگر خلاف نظر شما باشد ميگويند شوراي نگهبان جناحي عمل ميكند. اين استدلال به نظرم بيپايه است و بنده جزء كساني هستم كه معتقدم ضمن اينكه مساله سلامت يا عدم سلامت انتخابات بسيار مهم است از دو جهت نبايد خيلي نگران بود يكي اينكه رهبري در عين حال كه در انتخابات دخالت نميكنند ، اما همواره مراقب اوضاع بوده و هستند و دوم اينكه اصولا مكانيزم نظارتي و اجرايي به گونهاي طراحي شده كه از داخل آن در مجموع سلامت انتخابات تضمين شده است.