امیر دل ها

به مناسبت شهادت صیاد شیرازی

کد خبر : 79578

امير سپهبد علي صياد شيرازي در سال 1323 در كبود گنبد مشهد در خانواده اي مذهبي به دنيا آمد. پدرش كه از عشاير فارس بود، به استخدام ژاندارمري در آمد و سپس به ارتش منتقل شد. او از جاذبه اي خاص برخودار بود، از اين رو علي تحت تاثير پدر از كودكي به ارتش علاقه مند شد. او به همراه پدر و خانواده، مانند ديگر خانواده هاي نظاميان، از شهري به شهري مهاجرت مي كرد. شهرهاي مشهد، گرگان، شاهرود، آمل، گنبد و سرانجام گرگان، محل پرورش وي شدند. او سال ششم متوسطه را در تهران گذراند و در سال 1342 موفق به اخذ ديپلم گرديد. او در سال 1343 در كنكور دانشكده افسري شركت كرد و پذيرفته شد. علي از بدو ورود به دانشكده به جديت در درس و پاي بندي به مذهب شهرت يافت و سرانجام در مهر ماه 1346 در رسته توپخانه، دانش آموخته شد و با درجه ستوان دومي وارد ارتش گرديد. او پس از طي دوره آموزشي در شيراز و اصفهان به لشكر تبريز و سپس لشكر زرهي كرمانشاه منتقل شد. او در سال 1350 براي گذراندن دوره آموزش زبان انگليسي به تهران آمد و پس از پايان كلاس و جديت در تحصيل، سرانجام، خود از استادان زبان انگليسي شد. ستوان يك علي صياد شيرازي تصميم گرفت با دختر عمويش، خانم عفت شجاع، ازدواج كند اما به دليل اينكه محمود، عموي علي، از مخالفان شاه بود، ساواك با اين ازدواج موافقت نكرد، اما سرانجام در اثر اصرار علي، ارتش با اين وصلت مبارك، موافقت كرد. علي در سال 1352 به دليل لياقت ها و دقت هايش در كار، براي تكميل تخصص هاي توپخانه از طرف ارتش به آمريكا اعزام شد تا دوره هواسنجي بالستيك را بگذراند. او اين دوره آموزشي را در شهر فورت سيل از ايالت اوكلاهما، در منطقه اي نظامي، با موفقيت طي كرد. در اين دوره فشرده ستوان همچون مبلغي مذهبي، به دعوت نمودن آمريكاييان به اسلام مي پرداخت و در مجالس بحث و مناظره آنان شركت مي كرد. او در بين آشنايان جديدش به مرد مذهبي مشهور شد. او پس از گذراندن دوره، با تخصصي جديد و روحيه اي با نشاط به ايران مراجعت كرد. ارتش براي استفاده از دانش نظامي ستوان، او را در سال 1353 به اصفهان - مركز توپخانه - منتقل كرد. علي در اصفهان با يافتن دوستان جديد، مطالعات مذهبي خود را پي گرفت و شخصيت سياسي خويش را در اين دوره قوام بخشيد. او در نامه اي كه براي سرگرد محمد مهدي كتيبه، يكي از افسران مذهبي، ارسال كرد اين جمله را نوشت: «در مورد برنامه هاي مذهبي بحمدالله پيش مي رويم مخصوصا در آن قسمت كه مي دانيد.» اين جمله حساسيت ضد اطلاعات را برانگيخت و از آن پس وي تحت مراقبت قرار گرفت. آنها پس از تحقيق و مراقبت متوالي، او را «متعصب مذهبي» معرفي كردند و مراقبت از وي را شدت بخشيدند. جالب اين است كه هر كس از افسران را به مراقبت وي مي گماردند يا تحت تاثير روحيه او قرار مي گرفت و گزارش مثبت براي او رد مي كرد يا صياد را از مراقبت و ماموريت خود خبر مي داد و يا از اول با چنين ماموريتي مخالفت مي كرد. سروان صياد، همزمان با اوج گيري مبارزات ملت مسلمان ايران به رهبري امام خميني(ره)، تقيه را كنار گذاشت و در ارتش علنا به دفاع از علماي اسلام و حكومت اسلامي پرداخت و سرانجام به دليل اينكه در بين افسران، تبليغات ضد رژيم مي كرد، ضد اطلاعات از قرار دادن جنگ افزار در اختيار وي ممانعت كرد و اعلام نمود كه از واگذاري مشاغل حساس به او خودداري شود. سرانجام سروان در 19 بهمن دستگير و زنداني شد اما ديري نپاييد كه انقلاب به پيروزي رسيد و او هم مانند همه مردم ايران آزاد شد. دوره دوم زندگي سرهنگ صياد بعد از پيروزي انقلاب اسلامي آغاز مي شود؛ او پس از پيروزي انقلاب اسلامي با رحيم صفوي و حجت الاسلام سالك آشنا مي شود و با يكديگر پيمان مي بندند كه از پادگان هاي اصفهان حفاطت نمايند. اختلاف سروان با فرماندهان ارتش موجب آشنايي وي با حضرت آيت الله خامنه اي مي گردد و از اينجا سرنوشت صياد به كلي تغيير پيدا كرد. پس از حوادث كردستان، صياد با درجه سرگردي به همراه سردار صفوي به غرب اعزام مي گردد و با هماهنگي ارتش و سپاه، سنندج را آزاد مي كنند. لياقت هاي سرگرد در كردستان موجب مي گردد تا با درجه سرهنگي به فرماندهي عمليات غرب منصوب شود. اختلافات سرهنگ با بني صدر، اولين رئيس جمهوري اسلامي، موجب بركناري وي و خلع دو درجه مي گردد. اما ديري نپاييد كه بني صدر سقوط كرد و شهيد رجايي به رياست جمهوري رسيد و سروان مجددا با دو درجه به غرب كشور اعزام مي شود. در هفتم مهرماه 1360 به خاطر رشادت ها و لياقت هايش توسط رهبر كبير انقلاب، حضرت امام خميني (ره)، به فرماندهي نيروي زميني منصوب شد. او با هماهنگي با سپاه قهرمان پاسداران انقلاب اسلامي، در عمليات طريق القدس، فتح المبين، بيت المقدس، رمضان، مسلم بن عقيل، مطلع الفجر، محرم، والفجر 1، 2، 3، 4، 8، 9، عمليات خيبر و بدر و قادر، شركت نمود و پيروزي هاي بزرگي را براي ايران اسلامي به ارمغان آورد كه بي شك در تاريخ امت اسلامي به عظمت خواهد ماند. سرهنگ در مرداد سال 1365 از فرماندهي نيروي زميني استعفا داد و با پيشنهاد حضرت آيت الله خامنه اي و تصويب رهبر انقلاب به سمت نمايندگي امام در شوراي عالي دفاع منصوب شد. در سال 66 به درجه سرتيپي نايل آمد. سرتيپ صياد شيرازي در سال 67 در عمليات مرصاد كه مرزهاي غرب ايران مورد هجوم منافقين قرار گرفته بود شركت نمود و با روحيه اي بسيجي، ضربات محكمي را بر پيكر مزدوران منافق وارد كرد. سرانجام صياد شيرازي در مقام جانشيني رياست ستاد كل به خدمت مشغول شد. تيمسار سرتيپ صياد شيرازي در 16 فروردين 1378 همزمان با عيد خجسته غدير با حكم مقام معظم فرماندهي كل قوا به درجه سرلشكري نايل آمد. فرزند برومند شهيد صياد شيرازي در مورد نحوه شهادت پدر بزرگوارش مي گويد؛ بيست و يكم فروردين ماه بود. نسيم ملايم بهاري، برگ هاي درختان را نوازش مي‌ كرد. پدر مطابق هميشه ساعت 6:30 آماده رفتن شد. من و برادر كوچكترم محمد همراه ايشان به مدرسه مي رفتيم. پدر كنار ماشين در خيابان ايستاد. ناگهان مردي با لباس كارگران شهرداري جلو آمد و نامه ‌اي به پدرم داد، او هيچگاه راننده و محافظ نداشت. پدر نامه را باز كرد. در همين لحظه آن شخص اسلحه‌ اش را بيرون آورد و چهار گلوله به سر پدرم شليك نمود. با ناباوري به صحنه نگاه كردم. نمي‌دانستم چه كار كنم، باورم نمي ‌شد. در خيابان هيچ ‌كس نبود كه مرا درك كند، به سمت منزل همسايگان دويدم و با يكديگر او را به بيمارستان فرهنگيان رسانديم. اما ديگر دير شده و او به آسمان پر كشيده بود. با نگاهي به قامت غرق در خون او خاطره سال‌ها جهاد و دلاوري ‌اش در ذهنم مرور شد. پدر قهرمانم آرام گرفته بود، صداي بال ملائك در گوش جانم پيچيد و عطري بهشتي در فضا طنين افكند.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: