از غوغای فوتبال تا فراموشی وکبره تکبيرای سیما ...!

رضا مهدوی

کد خبر : 81277

غروب آفتاب و زمانی که حمره مشرقیه از نیمه آسمان می گذرد حتی اگر مسافر ماشین های خطی هم باشی، باز منتظر می مانی که به جای گوش دادن به انواع و اقسام ترانه ها، راننده، ضبط صوت ماشین را خاموش و با گشتی در موج های رادیویی، خود را همنوای صوت دلنش و محزونی آشنا سازد. توکلت علي الحي الذي لا يموت ... و الحمد لله الذي لم يتخذ صاحبة و لا ولدا ... و لم يکن له شريک في الملک و لم يکن له ولي من الذل و کبره تکبيرا.... الله اکبر و الله اکبر... *** این روزها که اذان مغرب هم زمان با اخبار ساعت 20 است، داخل منزل باید "شانس" یارمان باشد تا تلویزوین در شبکه ای باشد که خبر از بی خبری بوده تا صوت "اذان" را "بشنویم". گو اینکه پیش از این ها مرسوم بود "صدای اذان" در هر حالی از صداو سیما پخش شود. اما این سنت با دوره ای که "مد" شده تا به دنبال بهانه ای برای "زیرنویس" دادن اذان باشیم، در حال جدال است. سیر رشد تکاملی(!) مد صدا و سیما برای تبدیل صوت روح انگیر اذان به زیرنویسی کردن آن برای رفع تکلیف و حتی سانسور آن در رادیو که طبیعتا زیر نویس هم ندارد سیر قابل توجهی است. گام اول: گویا تا بازی های جام جهانی فوتبال 1994 آمریکا در کشوراسلامی ما "خیرعمل" را در صدا و سیما نماز می دانستند و هنوز از "تفسیرهای جدید" از عملی که باید به سوی آن شتاف خبری نبوده است. حتی در چند بازی ابتدایی آن جام جهانی وقتی ساعت پخش اذان مغرب فرامی‌رسید، مسابقه قطع و ادامه پخش آن به بعد از اذان و نیایش موکول می‌شد. این رویه فقط تا چند روز ادامه داشت تا اینکه یک ابتکار جالب باعث شد مسابقه فوتبال قطع نشود و اذان هم پخش شود. پخش صدای اذان روی بازی در چند مسابقه انجام شد. گام دوم: در قدم بعدی تنها به اعلام زمان اذان و سکوت چند ثانیه‌ای گزارشگران بسنده شد و اتفاق آن سال موجب شد تا پایه های یک سنت حسنه در اعلام زمان "اذان" در کشور اسلامی که خود را در تمام جهان به عنوان ام القرای جهان اسلام معرفی می کند فرو ریخته شود. البته قطع یا همان پخش نکردن اذان از سوی صدا و سیمای جمهوری اسلامی منحصر در بازی های جام جهانی فوتبال نماند و بازی های پخش مستقمیم داخلی راهم شامل شد. در کنار این مسئله عدم پخش اذان هنگام تداخل با اخبار را نیز می بایست اضافه کرد که در مورد اخیر زمان شروع آن مشخص نیست.( اطلاعات مربوط به سیر پخش و قطع اذان هنگام تداخل با فوتبال نیز مربوط به یک خبرگزاری رسمی داخلی است که سال پیش منتشر شده بود) گام آخر: اما داستان قطع اذان فقط در جریان تداخل با اخبار یا پخش مستقیم فوتبال خلاصه نشد. چرا که برای اولین سال گذشته در راه پیمایی 22بهمن ماه هنگامی که رئیس جمهوری کشور 70 میلیون مسلمانی ایران حاضر نشد سخرانی خود را هنگام اذان قطع کند و یا سهوی نسبت به این موضوع از سوی وی رخ داد، صدا و سیمای ما نیز در همین راستا حاضر به قطع سخنرانی نشد و بار دیگر این "اذان" بود که مظلوم ماند. *** شاید عده ای "ان قلت" کنند و این موضوع را حاشیه ای "غیرمهم" عنوان کنند اما در پاسخ باید گفت: •"اذان" در فرهنگ مسلمانان هیچگاه تنها صدایی برای خبررسانی و اعلام زمان فرارسیدن نماز نبوده است. بلکه همیشه در افقی فراتر به آن نگاه شده و نماد شاخصی از "شعائر اسلامی" به حساب اورده می شود. پاسخ این شبهه که در زمان معاصر بخاطر وجود ساعت، نیازی به "پخش عمومی" اذان نیست هم روشن می شود. چرا که خود این "پخش اذان" در کنار اعلام اوقات شرعی برای مسلمانان جایگاه رفیعی دارد •در این کشور آن پیرزنی که فارغ از تمام این جنجال ها و مسائل از ساعت ها قبل از اذان "دست نماز" می گیرد و از تلویزیون تنها صدای "اذان" را انتظار می کشد حقی، حقوقی و طلبی ندارد؟ و بالاخره چه کسی و چه صنفی باید "حق مسلم" این مسلمان را در کشور اسلامی از مسئولین طلب کند؟ بی اعتنایی به نظر مردم اگر به آرشیو مرکز تحقیقات صدا و سیما نیز مراجعه شود، با نظرسنجی جالبی روبه رو می شویم. نتیجه نظرسنجی این مرکز به شرح ذیل است که متاسفانه گویا در آرشیو صدا سیما به فراموشی سپرده شده است. « هنگام پخش اذان بايد برنامه ها قطع و اذان پخش شود» مطابق نتايج به دست آمده از نظرسنجي از مردم تهران درباره نحوه پخش اذان از تلويزيون، در مجموع 90 درصد پاسخگويان به نحوي اذان تلويزيون را تماشا مي كنند كه در اين ميان 66 درصد معمولاً سعي مي كنند به صورت انتخابي و همراه با توجه، اذان تلويزيون را ببينند و 24 درصد نيز اتفاقي تماشا مي كنند. از ميان بينندگان اذان، 7 درصد اذان صبح، 63 درصد اذان ظهر و 72 درصد اذان مغرب تلويزيون را «اكثر اوقات» تماشا مي كنند. همچنين 39 درصد افراد بيننده به دليل موذن خاص «شبكه پنج» بيشتر دوست دارند اذان این شبکه را تماشا كنند. 74 درصد افراد، اذان مرحوم «موذن زاده اردبيلي» را بيشتر مي پسندند. گفتني است، 76 درصد افراد بيننده اذان، با پخش ويژه برنامه‌هاي قبل يا بعد از اذان در حد « خيلي زياد و زياد» موافقند و 29 درصد از آنان، يك تا ده دقيقه را براي پخش اين برنامه‌ها مناسب مي دانند. نتايج نشان مي دهد «دعا» (90 درصد) از برنامه‌هايي است كه بينندگان بيش از ساير برنامه ها در حد «زياد» علاقه‌مند به پخش آن قبل يا بعد از اذان هستند. از نظر 61 درصد پاسخگويان نيز هنگام تداخل برنامه‌هاي تلويزيون با زمان اذان بايد «برنامه قطع و اذان پخش شود». شايان ذكر است به نظر 84 درصد افرا پاسخگو شنيدن اذان در حد « خيلي زياد و زياد» در ترغيب آنان به خواندن نماز اول وقت موثر است.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: