انتقادات شدید میرحسین به دولت
از اداره یک استان عاجزند و میخواهند دنیا را مدیریت کنند.دوستانی که الان سرکار هستند اساسا نسبت به برنامه حساسیت دارند.کي از دلايلي که امروز ما در چنين وضعيتي هستيم تحقير مردم، کم گرفتن فهم مردم و کوچک کردن آنها ست.
کلمه: در حالي که چندي پيش خبر واژگوني اتوبوس حامل جمعي از دانشآموزان به مراسم استقبال رييس جمهور انتشار يافت، ميرحسين موسوي در همايش ستادهاي مردمي خود، غفلت از اولويتهاي کشور و مشغوليت دولت به استفاده از دانشآموزان براي استقبال از رييس جمهور را خطرناک خواند. مهندس موسوي با طرح اين انتقاد گفت: آن چه شعارهايم اضافه کنم آزادي از ترس و رهايي از نياز است.زيرا فکر ميکنم اين ترس چيزي است که همه مردم و اقشار مختلف با آن مواجه هستند. وی با اشاره به دغدغههاي موجود درفضاي جامعه و نگرانيهايي که براي آينده ايران وجود دارد گفت: آن چه که باعث وحدت اين همه نيرو شده است، همين نگرانيهاست و شايد يکي از خاصيتهاي انتخابات در کشور ما همين است که باعث يکپارچگي نيروهاي نخبه کشور ميشود و آن ها را وادار ميکند که آينده و گذشته کشور را بازنگري کنند و لي امروز شرايط ويژه و خاصي است، به همين دليل من فکر کردم، آن چه ميتوانم در چارچوبهاي کلي به مردم بگويم و به شعارهايم اضافه کنم آزادي از ترس و رهايي از نياز است.زيرا فکر ميکنم اين ترس چيزي است که همه مردم و اقشار مختلف با آن مواجه هستند. وي با بيان اين که وقتي يک شهروند در خيابان راه ميرود، در حالي که قوانين را رعايت ميکند،ديگر نبايد ترس داشته باشد،گفت: يک جوان که به آينده کشورش فکر ميکند چه چيزي ميخواهد جز آن که سفرهاي داشته باشد و خانوادهاي و مسکن و زندگي، در همه اينها ترسي وجود دارد. در اقشار مختلف جوان و روشنفکر و سياستمدار و غيره ترسهاي گوناگون به نوعي وجود دارد، همه ما در شرايط عدم اطمينان نسبت به آينده و مسائلمان قرار داريم. وي در ادامه افزود: به نظر نميرسد شاخصهاي درستي براي رهايي از اين ترسها وجود داشته باشد و منظري روشن براي همه قشرها ترسيم شده باشد. عده زيادي از کشور مهاجرت کردهاند و عده بسيار ديگري در آرزوي اين مهاجرت هستند. و دليل آن نداشتن يک منظر روشن از آينده است. وي با تأکيد بر قانونگريزي و ساختار شکني که در سطوح مختلف جامعه رواج يافته گفت: به هم زدن جريان منطقي برنامه ريزي در کشور که سابقهاي بيش از 60 سال دارد و هر روز يک ابتکار به خرج دادن و با شجاعت و جسارت در مورد اقتصاد کشور حرف زدن و هر روز يک برنامه براي تحول و دگرگونيهاي عجيب و غريب ايجاد کردن، فضاي آشفتهاي را ايجاد کرده و باعث سلب اطمينان مردم از آينده شده است. ميرحسين موسوي که در اولين همايش سراسر ستادهاي مردمي سخن ميگف ادامه داد:يکي از دلايلي که امروز ما در چنين وضعيتي هستيم تحقير مردم، کم گرفتن فهم مردم و کوچک کردن آنها ست. به طور مثال پرتقالي واد شده با آرم اسرائيلي که گفته ميشود اشتباه شده است، اشتباه قبول است، ولي اين که جلسهاي تشکيل بدهند و به مردم بگويند اين پرتقال چيني است و مارک تقلبي اسرائيل دارد، کم گرفتن فهم مردم است. اين که آنقدر فهم مردم را پايين بگيريم که بخواهيم با چند اطلاعيه و بيانيه آن ها به اشتباه بياندازيم و تصور و قضاوت مردم را خدشه دار کنيم خود تحقير مردم است. وي مصداق ديگر رفتار تحقير آميز دولت را حوادث اخير در سوئيس دانست و گفت:اشتباهاتي که در سوييس رخ داد، باعث تحقير ملت شد ولي رسانهها با دگرگون و مخفي کردن اطلاعات آن را حماسه گونه نشان دهيم، ذهن ناخودآگاه و آگاه مردم را عاصي ميکند. وي افزود: درباره هلوکاست که اخيرا جلسهاي ديگر تشکيل شده و در سازمان ملل مهر تأييد ديگري هم خورد در صورتي که قبل از اين مسائل اصلا اجماعي در سطح بينالمللي بر سر اين مسئله نبود. يک کشور با عزت ملت و مردمش ميتواند رشد کند. اگر يک نظامي به سمتي حرکت کند که دائم در حال تحقير ملتش باشد، نتيجهاش ديکتاتوري و فضاي بسته است و ملت کوچک ميشود. به همه اين ها سياستهاي فرهنگي و خارجي را هم اضافه کنيد. همه اين ها اجماعي را در کشور ايجاد کرده براي اين که ميلي به تغيير به وجود بيايد و لي اين فضاي بالقوه را بايد به عينيت تبديل کنيم، گمان نميکنم هيچ ذهن منطقي در جامعه ما وجود داشته باشد که معتقد نباشد که وضع بايد به سوي بهبودي حرکت کند. وي در ادامه افزود: بايد فضايي ايجاد کنيم که به جاي ترس اميد را به وجود بياورد. با توجه به امکاناتي که در کشور داريم که مهمترينش اين نيروهاي عظيم انساني و مردم بيدار شده توسط انقلاب است، اين است که به آن ها بگوييم که ميشود وضع بهتري ايجاد کرد. و روندها عوض کرد، اگر در سخت ترين شرايط مردم فکر کنند که روندها رو به بهبودي است، همه شاداب پشت نظام ميايستند. بسياري از بداخلاقيها و ناهنجاريها از همين مسئله نشأت ميگيرد. با جلب اعتماد مردم، امکان تعميم اين روند هست. وی در ادامه با اشاره به قانون شکنی ها و آسیب هایی که نهادهای تصمیم گیرنده دیده اند، امکان تغییر وضعیت را ممکن دانسته و گفت: مساله بیکاری در کشور بسیار جدی است و تقریبا همه خانواده ها به نوعی با آن مواجهند. گاهی جوانان را در ذهنمان متهم می کنیم به اعتیاد و فساد و... اعتیاد به دلیل نبود یک منظر روشن برای آینده است. استانی که در آن بیکاری کمتر است، اعتیاد و بداخلاقی هم کمتر است و جوان هایش به معیارهای انقلاب و اسلام همسوتر است. هر چقدر در یک فضایی نگاه به آینده، توام با تیرگی و تاریکی و عدم اطمینان است، در آنجا بداخلاقی ها بیشتر است و شاخص ها به سمت منفی پیش می رود. در کنار نقد این اوضاع، باید به مردم بگوییم که در کشور امکانات وسیع برای بهبود وضع وجود دارد که می توان از آن استفاده کرد. مهندس موسوی در بخش دیگری از سخنانش گفت: دوستانی که الان سرکار هستند اساسا نسبت به برنامه حساسیت دارند. در ابتدای انقلاب هم چنین تفکری بین بعضی افراد بود که تقوا پیشه کنید و خدا برکت می دهد به عملتان و با برنامه ریزی مخالف بودند و آن را مخالف قرآن و دین می دانستند. این روحیه ای بود که گذشت و در طول زمان آموختند که باید با برنامه و دید روش مند و هدفمند، کشور را پیش برد و کم کم در جامعه روال می شد. ولی الان اصلا بحث برنامه حساسیت ایجاد می کند. هدر دادن منابع در سفرهای استانی که بدون برنامه ریزی اتفاق می افتد و کاری از پیش نمی برد. اینها همه باید اصلاح شود. البته توجه داشته باشیم که اصلاحات هزینه های زیادی دارند. ما باید عادت کنیم که کم کم قانونمندی را بیاموزیم و در جامعه پیاده کنیم. در این چهل، پنجاه روز باقی مانده، ضمن انتقادهای انجام شده می توانیم به مردم امید بدهیم که تغییر ایجاد خواهد شد و دولت با همیاری مردم می تواند تغیر ایجاد کند. متاسفانه رسانه های ما در این جهت حرکت نمی کنند. وظیفه رسانه ملی باید این باشد که امید ایجاد کند و به مردم تفهیم کند که شرکت در انتخابات می تواند کاری کند که روزنه های جدیدی به کشور باز شود. چه با اصلاح وضع دولت موجود، در صورت تداوم، و چه با تغییر اساسی دولت. موسوی در ادامه با اشاره به سیاست هایی که در گفت و گوها و سخنرانی های پیشین مطرح کرده بود، قانون گریزی را از مشکلات اساسی کشور دانست و گفت: واقعا اگر به قانون برنگردیم، در کل نظام دچار مشکلات اساسی خواهیم شد. در زمان جنگ نهادهایی به اقتضای زمان شکل گرفته بود که بعد از پایان جنگ، ظن آن می رفت که بعضی تصمیم گیری ها در آنجا خارج از مدار قانونی صورت گیرد. نمایندگان مجلس نامه ای نوشتند به حضرت امام و ایشان تایید کردند و جلوی انحراف از قانون گرفته شد. در همان زمان بر اساس نامه ای که برای امام نوشتیم برای واردات مقداری گندم و ایشان نامه را به جلسه سران سه قوه فرستادند، و تایید شد، وارداتی صورت گرفت. مجلس فورا عکس العمل نشان داد و تا وقتی که از قانونی بودن کار مطمئن نشدند دست برنداشتند و البته حق با ایشان بود. در این شرایط فعلی میلیاردها دلار جابه جایی اتفاق افتاده و کسی پاسخگو نیست. اگر همین طور پیش برود، در سال های آینده روزی خواهد رسید که دیگر قانون اهمیتی ندارد و بی ارزش خواهد شد. وی در ادامه افزود: مهم ترین خواست مردم ما در مشروطیت قانون خواهی بود. از آن زمان تاکنون ما همواره دغدغه اجرای قانون داریم. ما باید به سمت جامعه ای حرکت کنیم که فقیر و غنی و هر کس که در آن قانون را رعایت می کند، ترس نداشته باشد. ترس زمانی باشد که قانون شکسته می شود. وقتی در بالاترین قسمت اجرایی کشور قانون گریزی متداول است در جامعه طبیعی است که قانون گریزی باشد. موسوی همچنین با اشاره به ساختارشکنی ها و عدم ثبات در مدیریت و سیاست ها، بزرگترین وظیفه دولت را رسیدگی به مساله بیکاری دانست و گفت: مساله بیکاری و تورم مواردی هستند که همه دولت های دنیا در مقابل ملتشان نمی توانند از پاسخگویی در مورد آن شانه خالی کنند و در هر دولتی جزو اولویت ها قرار دارد. ولی به نظر نمی رسد این اولویت در دولت ما اصلا مطرح باشد. به نظر می رسد برای دولت آوردن دانش آموزان از مدارس و کشاندن جمعیت با اتوبوسها به دنبال خود برای استقبال بیشتر است. به این ترتیب کشور به پیش نمی رود. اگر حکومتی اولویتهای خود را به درستی تشخیص ندهد همه ابعاد ملت به خطر میافتد. وی در مورد مسایل فرهنگی گفت: گمان می کنم الان تنها ابزاری که داریم همین مردم هستند که دور هم جمع شده اند. در ملاقاتی که با هشتاد تن از علمای قم داشتم، نگرانی شدیدی نسبت به وضعیت جامعه وجود داشت. این پدیده ای بود که تاکنون به این شدت در این جمع ندیده بودم. نرسایی ها و ناکارآمدی های دولت به نام دین و به حساب اعتقادات دینی مان گذاشته می شود. دین ما هرگز به تحجر دعوت نکرده و برعکس همواره گفته شده که فرزند زمان خویش باشیم. برخی حرف هایی که می زنیم اعتماد مردم را سلب می کند. ما که از حل مسایل یک استان و روستا بر نمی آییم، می آییم از مدیریت اقتصاد جهان صحبت می کنیم که البته در حد رجز خوانی اگر گفته می شود، دیگر خودمان آن را باور نکنیم. اگر می خواهیم در جهان تاثیر مناسب داشته باشیم باید اول از درون کشور خود شروع کنیم.بنده تصور می کردم که جوانان با مسایلی که دارند، توجه چندانی به سیاست خارجی نداشته باشند، ولی دیدم که به طور دایم جوانان نگران هستند که تشنجی ایجاد شود و کشور مجبور به پرداخت هزینه های بیشتر شود و بر زندگی اجتماعی مردم تاثیرات منفی بگذارد. در سیاست خارجی هم مساله هزینه فایده است که البته در نظر گرفته نمی شود. موسوی در ادامه با اشاره به بدرفتاری ایران در روابط بین الملل و رفتارهای غیردوستانه با ایران گفت: نزدیک به سه میلیارد جمعیت در آسیا هست که ما به آنها متصلیم. چقدر توانستیم با بازارها و فرهنگ این جمعیت ارتباط برقرار کنیم؟ زمانی که جامعه ای بسیار ابتدایی تر از امروز داشتیم، رابطه ای بهتر با چین و هند و کشورهای آسیا داشتیم. موقعیت حساس جغرافیایی ما و منابع عظیم ملی از منابع طبیعی گرفته تا مسایل دیگر، باعث می شود که به این ارتباطات توجه بیشتری کنیم. قبل از انقلاب یک نوع سرافکندگی در ملت ما بود که انقلاب به مردم سربلندی داد. این سربلندی هنوز نمرده و وجود دارد و همه می دانند که اگر درست کار کنیم و برای آنچه می خواهیم تلاش کنیم ،هر کاری را می توانیم انجام دهیم. وی با اشاره به مسابقه ای جهانی که برای رشد و توسعه برقرار است افزود: در سند چشم انداز بیست ساله به این مسابقه اشاره شده و توسعه کشور و رشدیافتگی نسبت به کشورهای همسایه در برنامه کلی کشور هست. و این نشان دهنده دغدغه ای است که در تمام ارکان نظام وجود دارد. ما در منطقه رقبای بسیار بزرگی داریم که دایم رشد می کنند و ما در جا می زنیم. ما انتظار داریم که هر دولتی که بر سر کار می آید، با این نگاه نو، کشور را به جلو براند. من به شما ستادهای مردمی هم توصیه می کنم در کنار انتقادها، امید را در جوانان به وجود بیاورید. وی در پایان با اشاره به اصلی که در سرمایه گذاری و فعالیت های کشور وجود دارد، تغییر در کسب و کار را منوط به تغییر شرایط دانست و گفت امنیت فقط نباید برای مردم باشد. باید برای دولت هم باشد. خود دولت هم نباید دچار ترس باشد. بنده در هر استانی که رفتم، دیدم که مردم در اقشار مختلف مشکلاتی دارند که بخشی از آن، ترس دولت از این جمع ها و احزاب و تشکل هاست. ولی من این ها را فرصت می دانم و معتقدم فرهنگ کشور را همین گروه ها و احزاب باید سامان بدهند.