این رفتار منصفانه نیست
پیشرفتهای مملکت حاصل تلاش 30 سال دوستان انقلاب بوده. ممکن است در بین همه این مسئولان گذشته، افرادی هم پیدا بشوند که دیگری خطمشی آنها را نپسندد. اما این مجوز خط بطلان کشیدن روی کار دیگران و تخطئه آنها نیست.
محمد رضا باهنر نایب رئیس مجلس، در واکنش به سخنان محمود احمدی نژاد گفت: این اخلاق، اخلاق پسندیدهای نیست که دولتها سعی میکنند دولتهای قبل از خودشان را محکوم کنند. به گزارش«فردا» باهنر درباره این سخن احمدی نژاد«در یک دوره 24 ساله ـ بین سال 60 تا 84 ـ فضای نقد بسته بود» گفت: یک مقدار جفاست که کسی بخواهد یک مقطع طولانی از عمر انقلاب را برای تثبیت خودش زیر سوال ببرد. دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین افزود: طبیعی است که در مقاطع مختلف 30 سال گذشته، فضا گاهی بسته میشده و گاهی باز، اما بیشتر فضاهای بسته مربوط به مسائل امنیتی میشده. گاهی بعضی میخواستند یک فضای ساختارشکنی به وجود بیاورند، یا ضریب امنیتی کشور را کاهش بدهند، که طبیعتاً قوای امنیتی و تصمیمگیرندگان کشور با این فضاسازیها مقابله میکردند.از همان اول انقلاب برای کسانی که در چارچوب نظام، میخواستند سیاستها را نقد کنند و اشخاص را نقد کنند، فضا مهیا بود. وی در پاسخ به این سوال «اینکه کسی 24 سال از عمر انقلاب اسلامی را و همه برکات و پیشرفتهای آن دورهها را زیر سوال ببرد، از کجا ناشی میشود؟» تاکید کرد: این اخلاق، اخلاق پسندیدهای نیست که دولتها سعی میکنند دولتهای قبل از خودشان را محکوم کنند. یا برخی نمایندههای مجلس موقع تبلیغات انتخابات و حتی وقتی وارد مجلس میشوند، دورههای قبل را محکوم میکنند. مدعی میشوند که آقا! نفرات قبلی کاری نکردهاند و دل نسوزاندهاند و از این دست. این رفتار منصفانه نیست. بالاخره پیشرفتهای مملکت حاصل تلاش 30 سال دوستان انقلاب بوده. ممکن است در بین همه این مسئولان گذشته، افرادی هم پیدا بشوند که دیگری خطمشی آنها را نپسندد. اما این مجوز خط بطلان کشیدن روی کار دیگران و تخطئه آنها نیست. احمدی نژاد در برنامه تبلیغاتی خود در شبکه خبر همچنین گفته است که در آن 24 سال، قدرت «دولهبینالاغنیا» بود و در انحصار افرادی خاص. باهنر در این خصوص هم به همشهری گفت: اگر بخواهیم ورودی به گذشته بکنیم، میبینیم که یکی از مراکز قدرت، مجلس بود. که به طور متوسط هر دوره مجلس نسبت به دوره قبل دو سوم از نمایندهها عوض شدهاند. یعنی عمر متوسط نمایندگی حدوداً 5/1 دوره است. وزرا را هم اگر بخواهیم مرور کنیم، در این 9 دوره، بیش از 5 برابر وزرای موجود ـ که 20 نفر هستند ـ وزیر آمده و رفته. این حرف، علمی و منطقی نیست که کسی زیاد در وزارتخانه نماند. اگر کسی بخواهد از تغییر وزرا به عنوان یک ارزش یاد بکند، این را قبول نداریم. تثبیت مدیریتها، مسئله تجربه، مسئله سیاستها، این از لوازم کاری یک حکومت است. اما هر زمانی، آدمهایی ممکن است پیدا شوند که از مسئولان کنونی قویتر باشند.