نفع آمریکادر بحثانگیزبودن انتخابات افغانستان
انتخاباتی که نتایج آن بحث انگیز باشد، مشروعیت رئیسجمهور بعد را زیر سوال میبرد، که این مساله در حال حاضر مطابق با اهداف آمریکا است.
با وجود اینکه ممکناست چندین روز طول بکشد تا نتایج نهایی انتخابات مشخص شود، اما واضح است هر کسی که پیروز انتخابات ریاستجمهوری افغانستان باشد، با مشکل عدم مشروعیت روبرو خواهد شد. هم رئیسجمهور کنونی حامدکرزای و هم رقیب اصلیاش عبدالله عبدالله روز جمعه ادعا کردند که در انتخابات پیروز شدهاند. عبدالله نیز از کرزای به دلیل تقلب در شمارش آرا شکایت کرده است. البته هیچیک از این موارد تعجبآور نیست؛ ادعای تقلب در انتخابات حتی پیش از روز رأیگیری مطرح شده بود. عبدالله روز پنجشنبه اظهار داشت که علیرغم شکایتش تابع نتیجه انتخابات است، گرچه در صورت نزدیک بودن آرا، ممکن است نظرش را تغییر دهد. به گزارش سرویس بینالملل «فردا» و به نقل از مجله "تایم"، خطر اغتشاشات بعد از انتخابات نظیر ایران تنها مشکلی نیست که مشروعیت دولت بعدی افغانستان را تهدید میکند. مشاهدات حاکی از مشارکت کمتر از 50 درصدی مردمی است. طالبان تهدید کرده بودند که به مراکز رأیگیری حمله خواهد کرد. حملات پراکندهای روز انتخابات رخ داد، اما ترس از مجازات از سوی مخالفینی که کنترل نیمی از کشور را در دست دارند، توانست تأثیر خفقانآوری روی مردم بگذارد. در صورتیکه هیچ یک از کاندیداها با اکثریت مطلق پیروز نشوند، انتظار میرود که دو رقیب اصلی یعنی کرزای و عبدالله به دور دوم راهیابند و کشمکشهای سیاسی شدت بگیرد. هرچند، نتیجه غیرقاطع که مشروعیت دولت بعد را از بین میبرد برای دولت اوباما در زمینه استراتژی افغانستان، یک عقبنشینی محسوب نمیشود. بلکه میتواند برای آمریکا فرصت بزرگی پیشآورد که خواستار بازسازی سیستم دولت به دلیل ناکارآمدی در سرکوب طغیان طالبان شود. تایم در ادامه با ذکر مثلی مینویسد، هنگامی که یک استخوان شکسته بد جوش میخورد، معمولاً تنها راهی که برای دکتر وجود دارد این است که آن را دوباره بشکند تا بدرستی جوشبخورد. از مدتها پیش از انتخابات روز پنجشنبه، مقامات آمریکایی سیستم سیاسی افغانستان را از نظر ساختاری، تخصیص قدرت و منابع، مانعی بر سر رسیدن به هدف شکست طالبان دانستهبودند. کلید استراتژی ضد شورش آمریکا؛ تأمین امنیت و توسعه در سطح محلی، تأسیس یک سیستم حکومتی است که افغانیها به آن احساس تعلق کنند و آمادگی جنگیدن برای حفظ آن را داشته باشند، است. مشخص است که در زمان کرزای هیچکدام از این مسائل رخ ندادهاست و تعداد کمی اعتقاد دارند که تغییر رئیسجمهور میتواند تغییرات شگرفی را بوجود آورد. مشاوران آمریکایی عنوان کردهاند که صرف نظر از اینکه چه کسی برنده انتخابات است، واشنگتن قصد دارد از وابستگی نظامی و مالی افغانستان به غرب برای سازماندهی مجدد نحوه اداره کشور، استفاده کند. نتیجه چنین مسالهای و بالا رفتن تواناییهای وزارتخانهها جهت خدمترسانی به شهروندان، از بینرفتن رشوهخواری و پارتیبازی، تمرکز زدایی قدرت و منابع از پایتخت و سوق دادن آن به سمت استاندارها و بخشدارهاییاست که توانایی توسعه و جلب رضایت مردم را داشته باشند. با در نظرگرفتن پیروزی کرزای به عنوان برنده انتخابات، وی را به پذیرش گفتگو با اشرف غنی که یکی از حریفانش بود ترغیب کردهاند. تلاش کرده بودند که او را با دادن عنوانی همچون معاونت اجرائی یا نخست وزیری، راضی به کنارهگیری کنند. غنی بدلیل شایستگی که در طول دوران وزارت دارایی از خود نشان داد، محبوب غرب است. همچنین انتظار میرود که آمریکا کرزای را تشویق کند تا از پرطرفدارترین رقبای انتخاباتی خود در کابینه وفاق ملی استفاده کند. آخرین اقدامی که برای رسیدن به اهداف مبارزه با شورش، توسل کرزای به اقدامی که برای دو طرف منفعت خواهد داشت: دادن امتیازهای سیاسی بیشمار به فرماندهان محلی که تاکنون به دنبال سنگاندازی در روند کار دولت بودهاند. وی از این اقدام محبوبیت کسب میکند و سد راه ریشهکن کردن رشوهخواری و پارتی بازی که یکی از اهداف آمریکاست، میشود. انتخاباتی که نتایج آن بحث انگیز باشد، مشروعیت رئیسجمهور بعد را زیر سوال میبرد، که این مساله در حال حاضر مطابق با اهداف آمریکا است. به نظر آمریکا سیستم کنونی دولت افغانستان، نیازمند شکستن مجدد استخوانی است که بد جوش خورده است، تا رژیمی پاسخگو در قبال شهروندان بوجود آید. در این صورت، بهترین فرصت برای شکست دادن طالبان بوجود میآید.