تولدت مبارک آقای قالیباف!
مرتضی طلایی
برای نوشتن این یادداشت، هر چه ورزش فکری کردم در هیچ جایی از دفتر حافظه بیاد نیاوردم که آقای محمدباقر قالیباف در کدام روز از کدام ماه کدام سال به دنیا آمده است اما در شهریور ماه میخواهم تولدش را به او تبریک بگویم! از شهریور 84 تا شهریور 88، چهار سال میگذرد و این 4 عدد سالهایی است که ایشان سکان هدایت شهرداری تهران را در دست گرفته است. نگارنده بنا به وظیفه مقدس نمایندگی و شأن نظارتی که بر اعمال شهرداری و مدیرانش دارد همواره بر این امر پای فشرده و مکرراً بر توسیع نظارت شورا که همان نظارت مردمی است تأکید ورزیده است اما نمیخواهم و نباید که این موضوع موجب شود چشم بر ترقی کمنظیر مدیریت شهری و گذار آن از سازمانی صرفاً خدماتی به سوی سازمانی اجتماعی بربندم. شهردار تهران چه در زمان مسئولیتهای گذشته علیالخصوص فرماندهی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران و چه در مسئولیت فعلی نشان داده است که مدیری انسانگرا است. انسانگرایی، نه ترجمهای از اومانیسم که به معنای اسلامی آن توجه به ابعاد فرهنگی، معنوی و مادی حیات انسان به صورت توأمان و پیشبرد اهداف عالی آن در روندی مهندسی شده است. تجربه نیروی انتظامی نشان داد استفاده از ظرفیتهای مشارکت مردمی، نظارت ایشان و نقشدهی موثر در ایفای مأموریتهای یک سازمان انتظامی ـ امنیتی تا چه میزان، اعتماد، کارایی و تحکیم پایگاه اجتماعی آن سازمان را توسعه و قوام بخشید و مدیر موفق آن نهاد از شهریور 84 با پای گذاردن در شهرداری به بسط ان تجربه موفق اما این بار در بستری کاملاً اجتماعی پرداخت، از این رو نگارنده شهریور ماه را تولدی جدید برای شهردار موفق و محبوب تهران میداند هرچند هرگز و برای لحظهای نباید چشم از افقهای بلندی که هنوز تا رسیدن به آن راه فراوانی مانده برداشت و از آسیبها، ضعفها و مشکلات در مدیریت شهر تهران به بهانه غرورآفرین بودن دست آوردهای امروز صرف نظر کرد اما انصاف نیست که از تغییرات مثبت محسوس و ابتکارهای فراوان مدیریتی در این برهه چهار ساله به سادگی گذر کنیم. امروز مردم و شهروندان شهر تهران حضور مدیریت شهری را در شئون و صحنههای مختلف زندگی روزانه احساس میکنند. ترافیک هنوز آزاردهنده است اما کیست که بتواند نقش موثر BRT (سامانه اتوبوس های تندرو) و توسعه شتابان حملونقل ریلی (مترو) علیرغم تمام فشارها و مشکلات را انکار نماید یا از کنار بزرگراهسازیهای سریع بیتفاوت گذر کند؟ پروژههای نیمه تمامی چون برج میلاد و تونل رسالت که سالها چون زخمی ناسور بر تن شهر مانده بودند با اتمام سریع و آبرومند، زینتی شدند برای شهر، شبکه سازیهای اجتماعی در قالب غنچههای شهر، شهردار خانواده، شهردار مدرسه و ... تعامل با شهرداری را به فرهنگ شدن نزدیک کرد و تعامل مثبت و عملگرایانه شهرداری با شورایاران، فرهنگ اداره شورایی شهر را شکوفایی بیشتری بخشید. شفاف سازی حسابهای مالی، ساماندهی شرکتها و موسسات پرتعداد تابعه شهرداری،افزایش سرانه فضاهای فرهنگی ، تسریع روند توسعه جنوب تهران برای کم شدن فاصله شمال و جنوب، توسعه مبادلات بینالمللی و برگزاری اجلاس شهرداران آسیایی، یافتن منابع سرمایهگذاری خارجی، توجه به هویت معنوی شهر و توسعه مسجد محور محلات، اهتمام به هویت محلهای و کارکردهای همبستگی ساز محلات نه به عنوان کالبد صرف که به عنوان مجموعهای ذیروح و بالنده، توسعه ورزش شهروندی، پروژه های بلند پروازانه مانند تونل توحید و ... مواردی متعدد از این دست، نقاط افتخار آمیزی هستند که از رهگذر مساعی و همکاری میان شهرداری و شورای اسلامی شهر تهران فراچنگ آمده است. اما نقش مؤثر و مهم شهردار تهران به عنوان مدیری اجتماعی، خلاق، الگو محور، جهادی ، علمی، پایبند به تجربیات موفق، بلندنگر و کارآمد در این موفقیتها غیرقابل انکار است. راه پیش روی توسعه و تعالی شهر تهران هنوز دراز و پرپیچ و خم است اما با تکمیل و تعمیق سه ضلعی مردم، شورا و مدیران شهری و ادامه تعاملات منطقی در عین نظارت دقیق میتواند تهران را شهری شادتر، امیدوارتر و مناسبتر برای زندگی نماید. تهران فقط یک شهر نیست که نمادی از کل ایران و صحنهای برای نمایش کارآمدی است. آقای قالیباف! شهردار تهران! تولدتان مبارک و امیدوارم در سالگرد آغاز مدیریت صرفاً اجتماعیتان برای خدمت به مردم تهران موفقتر از پیش باشید.