مخالف سوسن کشاورز: از کمترین تجربه برخوردار است
به گفته وي، درمان دردهاي اين نهاد عظيم جز از توان مديري كاردان و صاحب تجربه كه پلههاي مديريت را در نظام تعليم و تربيت طي كرده باشد، بر نميآيد.
ایسنا: يك عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس، گفت: انتظار ميرفت پس از سه دهه از انقلاب اسلامي، در انتخاب وزير وزارتخانه آموزش و پرورش نيمنگاهي به اندوختهاي مديريتي اين وزارتخانه انداخته ميشد. غلامحسين مسعوديريحان، كه به عنوان مخالف وزير پيشنهادي آموزش و پرورش سخن ميگفت، با اشاره به جايگاه خطير اين وزارتخانه، ضرورت بكارگيري مديريت خلاق، مجرب، با انگيزه، كارآمد و برخوردار از سوابق روشن را در اين سمت يادآور شد. وي افزود: آموزش و پرورش مبداء تربيت كارآمدترين مديران و فرهيختهترين نيروها، متاسفانه در سه دهه گذشته، هر چهار سال يك بار به فردي خارج از خانواده آموزش و پرورش اجاره داده شده است. افرادي كه بعضا عليرغم تعلق به خانواده آموزش و پرورش، به دليل ساليان سال دوري از فضاي اين نهاد انسانساز،در شناسايي دردها و تجويز درمانها دچار مشكل شدهاند. به گفته وي، درمان دردهاي اين نهاد عظيم جز از توان مديري كاردان و صاحب تجربه كه پلههاي مديريت را در نظام تعليم و تربيت طي كرده باشد، بر نميآيد. نماينده مردم اهر و هريس، گفت: خانم كشاورز عليرغم آنكه دانشآموخته فلسفه تعليم و تربيت است، از كمترين تجربه حضور در كلاس و مدرسه در قامت معلم برخوردار است، عدم آشنايي با كلاس مدرسه در كنار عدم تسلط بر ساختار، مشكلات تاريخي و معضلات آموزش و پرورش، بيشك در عدم توفيق گزينه پيشنهادي آقاي رييسجمهور براي تصدي اين وزارتخانه موثر است. به اعتقاد وي، تجربه دولت نهم، در تعيين يكساله سرپرست و استقرار دو وزير در راس اين نهاد استراتژيك، براي دولت دهم نيز قابل پيشبيني است. مسعوديريحان، با بيان اينكه عدالت آموزشي آنطور كه انتظار ميرفت تحقق نيافته است، گفت: شرايط مساوي براي به فعاليت رساندن استعدادهاي دانشآموزان مهيا نشده و هر كس پول بيشتري داشته باشد از آموزش و پرورش بهتري برخوردار ميشود و اين بدترين حالت حكومتداري است و اگر وضع بدين منوال ادامه يابد، در چند سال آينده ديگر فرزندان طبقات پايين نميتوانند در حكومت جايگاهي داشته باشند. وي تصريح كرد: در برنامههاي خانم كشاورز، موردي نديدم كه فاصله بين مدارس دولتي و غيردولتي را كم كند يا وضعيت مدارس روستايي را بهبود بخشد، بلكه در برنامههاي وي، تاكيد بر توسعه و تقويت بخش غيردولتي در فعاليتهاي آموزش و پرورش مشهود است. وي اين پرسش را مطرح كرد كه در سازماني كه بيش از يك ميليون نيروي با تجربه و با تحصيلات بالا وجود دارد، چه ضرورتي هست كه سكان آموزش و پرورش را به دست فردي كه از سازمانهاي ديگر كه هيچ تعلق خاطري به آموزش و پرورش ندارد بدهيم؟ آيا اين بياحترامي به اين قشر عظيم فرهنگي نيست؟ خانم كشاورز چگونه ميتواند فرصتها و تهديدهاي اين سازمان را بشناسد، مديريت كند و تصميمات بزرگ بگيرد؟