ميلاد ماه در ماه مهربان

مرتضی طلايی

کد خبر : 90389

امام‌حسن(ع) در سال سـوم هجرت به‌دنيا آمد و شبيه‌تريـن شخص به پيامبر اكرم(ص) بود. در روز هفتم تولدش پيامبر(ص) گوسفندي را براي او عقيقه كرد و موي سرش را تراشيد و هم وزن آن را نقره صدقه داد. او يكي از پنج نفر اهل كساء است. پيامبر(ص) فرمـود: پروردگارا مـن او را دوست مي‌دارم پس او را دوست داشته باش و فرمود: حسـن و حسين دو سرور جوانان اهل بهشت‌اند. سيوطي - تاريخ‌الخلفا آن‌گونه كه مورخان تاريخ اسلام نوشته‌اند در بهترين روزهاي خدا، يكي از برگزيدگانش، عالم خاكي را به يمن وجود خويش آراست و نخستين جلوه كوثر آن‌گونه كه خداي بلندمرتبه به رسولش وعده كرده بود در خانه فاطمه(س) و علي(ع) بودن آغاز كرد و آيينه‌اي شد در برابر صفات الهي تا امروز محبان و شيعيانش حجتي داشته باشند بر هر چه خوبي و مهرباني است. رحيمي كه در برابر پيرمرد فحاش شامي از حال و روزش پرسيد و از وضع و روزگارش، به خانه‌اش دعوت كرد و گفت حوائجش را برمي‌آورد تا به آنجا كه پيرمرد به گريه افتاده شهادت داد: خداوند خود بهتر مي‌داند كه رسالتش را نزد كه قرار دهد.بخشنده‌اي كه چندبار نيمي از هر آنچه داشت در راه خدا و رضايتش انفاق نمود و در پاسخ كمترين محبت‌ها بزرگ ترين عطايا را متكفل مي‌شد. ايثارگري كه از حق و آبروي خويش براي حفظ جامعه اسلامي گذشت تا همگان بدانند كه از پرورده مكتب رسول خدا و‌زاده علي مرتضي (ع) جز اين صادر نخواهد شد. در اعتقادات ما اهل بيت(ع) همگي نوري واحدند اما هر يك از ايشان را به فراخور حيات نوراني‌شان به صفتي برجسته‌تر مي‌شناسيم. آن‌گونه كه درخصوص امام چهارم حضرت سجاد(ع)، عبادت يا امام باقر(ع)، علم و غالبا در سيره و حيات امام حسن مجتبي (ع)، صبر، حلم و گذشت آن حضرت است كه به ذهن متبادر مي‌شود. در رمضاني كه هزار و چهارصد و بيست و هفت سال از ميلاد نوراني آن امام همام مي‌گذرد شايد جامعه ما بيش تر از پيش نيازمند در پيش گرفتن اين بخش از خلق نوراني مولود مبارك اين روزها باشد. جهان جديد با ويژگي‌هاي خود از قبيل سرعت، پيچيدگي روابط اجتماعي، عدم تعادل ميان خواسته‌ها و امكانات و رقابت شديدتر بر سر منابع به غير از گزينه‌هايي كه به عنوان هداياي عصر جديد برايمان به ارمغان آورده، همزاد ديگري نيز داشته است كه چيزي نيست جز تنش‌هاي ناشي از توسيع جوامع. به خيابان‌هايمان، خانه هايمان، روابط اجتماعي و ساير حوزه‌هاي تعاملي انسان‌ها كه دقت مي‌كنيم، مي‌شود ديد كه عدم تحمل و پرخاشگري ناشي از آن از خردترين تعامل‌ها تا نوع كلان آن چه ميزان روابط مان را تحت تاثير قرار مي‌دهد.مهربان نبودن، عدم‌گذشت و سخت‌گيري بر يكديگر باعث شده تا مفاهيم مهمي چون همبستگي اجتماعي و همگرايي از همين پديده‌هاي ساده و ابتدايي اثر پذيرفته و دچار خدشه شوند. شايد در ابتدا اين امر بعيد به‌نظر رسد اما اگر دقت كنيم چگونه مسائل خانوادگي و از هم پاشيدگي‌هاي ناشي از آن، كه بسياري از آنها ريشه در همان عدم گذشت‌ها و كم صبري‌ها دارد چگونه بر شئون مختلف اجتماع اثر‌گذار مي‌شود آنگاه مي‌پذيريم غفلت از كج روي‌هاي اخلاقي مي‌تواند در سطوح كلان تري ما را دچار خسران و ضرر نمايد. روايت شده است روزي پيامبر اكرم(ص) به منبر رفت و امام حسن عليه السلام را در كنارش نشانيد و نگاهي به مردم كرد و نظري به امام حسن عليه السلام انداخت و فرمود: «اين فرزند من است و خداوند اراده كرده كه به بركت وجود او بين مسلمانان صلح را برقرار سازد.»امروز نيز صلح نه به معناي ترك جنگ كه در معناي كلان‌تر به معناي زيستن خوب و با مهرباني در كنار هم، گذشت و محبت، نسخه‌هاي شفابخشي هستند كه از بركت و با تمسك به شيوه و سيره امام‌حسن‌مجتبي(ع) مي‌توان در جامعه به توسيع آن پرداخت.در نيمه ماه مبارك رمضان و با آرزوي قبولي طاعات و توفيق استفاده از ايام باقي‌مانده و به ويژه ليالي پرفضيلت قدر، اميدوارم خداوند توفيق تشبه و تمسك هرچه بيشتر به خلق ماه منير نيمه رمضان را به همه ما عنايت نمايد. عضو شوراي شهر تهران منبع: تهران امروز

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: