رسالت سنگين دستجردی در قبال زنان ايرانی
الهام امينزاده
پس از گذشت 30 سال از انقلاب اسلامي، سه زن از سوي رئيسجمهور ايران اسلامي به عنوان وزراي پيشنهادي به مجلسيان معرفي شدند، زناني كه شايد هيچگاه فكر وزارت در سر نداشتند و وزارت براي آنها به منزله امر غيرقابل دستيابي بود. معرفي خانمها مرضيه وحيددستجردي، فاطمه آجرلو و سوسن كشاورز را بايد تحولي در تاريخ زنان ايران پس از انقلاب عنوان كرد كه تا پيش از اين بالاترين سمت دولتياي كه تجربه كرده بودند مشاورت رئيسجمهور بود. يك روي ديگر داستان كه وزارت زنان را رقم زد، همراهي مجلسياني بود كه در عمر خود بررسي صلاحيت زنان را در كارنامه خود نداشتند. تعامل و همراهي مجلسيان با زنان معرفي شده، نويد آيندهاي بهتر براي زن ايراني در عرصه مديريت كلان كشور را ميدهد. سه زن كه پس از اطمينان از پيشنهاد شدن به مجلس، خود را صاحب بالاترين صلاحيتها در وزارتخانههاي تعيينشده دانستند و پس از ساعتها چالش با نمايندگان مجلس در نهايت از ميان آنها تنها يك زن به نام مرضيه وحيددستجردي توانست از سد سوالها و بررسيهاي نمايندگان كه هنوز در شوك بررسي صلاحيت زنان بودند، بگذرد. اين راي اعتماد را نه به خانم دستجردي بلكه بايد به جامعه زنان ايران تبريك گفت. وكلاي ملت در چهار روز بررسي صلاحيتها، نظرهاي موافق و مخالفي درباره وزارت سه زن پيشنهادي داشتند كه بسيار حساس بود و بايد تجربهاي براي حضور زنان در دولتهاي آتي باشد.در طول بررسيهاي نمايندگان ميتوان به اين نكته اعتراف كرد كه آنها هيچگاه نگاه نفي خدمت به مديريت عالي زنان را نداشتند چرا كه در غير اين صورت نبايد به خانم وحيددستجردي راي مثبت ميدادند و او را همانند آجرلو و كشاورز روانه مسئوليت ديگري ميكردند. مجلسيان نشان دادند كه عنادي با وزرات زنان ندارند و جنسيت براي آنها معيار وزارت نيست بلكه توانايي وكارآمدي را مدنظر قرار ميدهند كه بايد به فال نيك گرفت. در باب چرايي معرفي اين سه زن، ضمن تقدير از ابتكار آقاي احمدينژاد در اين عرصه، بايد اينگونه پنداشت كه رئيسجمهور در معرفي وزرايش مختار است و براي كابينه دهم ترجيح داد در نهايت اين سه زن را به عنوان وزراي پيشنهادي خود به مجلس معرفي كند چرا كه به اعتقاد آقاي احمدينژاد، اينها داراي مهارت لازم براي تصدي وزارتخانههاي معرفي شده بودند. رئيسجمهور با آگاهي به اينكه تمام زنهاي فعال در عرصههاي گوناگون دوست دارند كه يكي از وزراي كابينه باشند، به كارآمدي بيش از جنسيت اهميت داد و شايد شعار كارآمدي برتر از جنسيت را در انتخاب كابينه مدنظر قرار دادند. حضور دكتر وحيددستجردي در كابينه را بيش از همه، موفقيتي براي زنان ايران اسلامي ميدانيم. او خود نمود عيني ارتقاي جايگاه زنان در متن گفتمان انقلاب اسلامي است اما چرا وحيددستجردي خود را در معرض آزمون مجلسيان قرار داد؟ همانطور كه يادآور شدم، تخصص و تجربه از مهمترين اولويتهاي انتخاب وزير است. دكتر دستجردي به لحاظ علمي و عملي تسلط كافي بر امور بهداشتي دارد كه بررسي سوابق ايشان در همكاري با دانشگاه علوم پزشكي تهران مويد اين مدعاست. حتي زماني كه خانم دستجردي به مجلس راه يافت كميسيوني غير از بهداشت و درمان را براي فعاليت خود برنگزيد چرا كه به تواناييهاي خود در عرصه پزشكي آگاهي داشت. ايشان هيچگاه حاضر نيست در عرصهاي جز عرصه تخصصياش فعاليت كند كه اين موضوع يكي از نقاط مثبتي بود كه از چشم احمدينژاد پنهان نماند. خانم وحيد دستجردي علاوه بر مسئوليت سنگين اداره وزارت بهداشت، رسالت مهمتري دارد كه ايشان را در قبال تمام زنان ايراني مسئول و مديون ميكند.كارنامه چهارساله مرضيه وحيددستجردي ميتواند راه را براي مديريتهاي كلان زنان در آينده هموار كند و خداي ناكرده وزارت ضعيفش ميتواند راه پيشرفت مديريتي زنان ايراني را مسدود سازد. نماينده سابق مجلس