دو نهاد ناكارآمد به يكديگر گره ميخورند
ادغام گروه مشاوران جوان با سازمان ملي جوانان تاييد شد
تهرانامروز: از چندي پيش شايعه ادغام مشاوران جوان با سازمان ملي جوانان در محافل خبري مطرح شده بود اما هيچ يك از مقامات رسمي مرتبط حاضر به تاييد اين خبر نشدند تا روز گذشته كه رئيس دفتر احمدينژاد در جمع خبرنگاران اين شايعه را تاييد كرد و گفت: «نظر رئيسجمهور اين است كه مشاوران جوان و سازمان ملي جوانان با هم باشند؛ يعني مشاوران جوان در سازمان ملي جوانان با هم كارها را انجام دهند و اينگونه كه مانند گذشته مشاوران جوان جدا از سازمان ملي جوانان باشد، نخواهد بود.» مشاوران جوان جمعي بودند كه قبل از رياست جمهوري احمدينژاد تشكيل شدند. اينان گروهي از جوانان حامي رويكردهاي شهردار وقت بودند كه با مديريت مهرداد بذرپاش گرد هم آمدند و عنوان گروه مشاوران شهردار را به خود اختصاص دادند. اين گروه هيچگاه فكر نميكرد كه با ارتقاي شهردار وقت يعني محمود احمدينژاد، آنها هم به سطح مشاوران جوان رئيسجمهور ارتقا يابند. پس از تشكيل گروه مشاوران جوان در ساختماني پايينتر از پاستور، باز هم بذرپاش رياست آن را برعهده گرفت. البته بذرپاش كه در كسوت مدير مشاوران جوان شهرداري تمام تلاش خود را در انتخابات رياست جمهوري نهم منتهي به پيروزي احمدينژاد كرده بود، پس از اين انتخابات توقع داشت در جايگاهي بالاتر از رياست مشاوران جوان رياستجمهوري قرار گيرد وسابقه فعاليت فرهنگي و همچنين جوان بودن وي اينگونه القا ميكرد كه وي بهعنوان رئيس سازمان ملي جوانان معرفي شود كه اين امر به وقوع نپيوست و او تا سال 86 در حد رئيس مشاوران جوان باقي ماند و پس از آن به صنعت خودروسازي و سايپا راه يافت و شايد به خاطر او بود كه نام سايپا بيشتر از هر دوران ديگري شنيده شد. در دولت دهم هم انتظار ميرفت به او پست كليدي و اقتصاديتري پيشنهاد شود اما در كمال تعجب همگان، بذرپاش بهجايي رسيد كه در سال 84 توقع مديريت بر آن را داشت اما اكنون تنها تصوري كه از ارتقا نداشت، رسيدن به مديريت سازمان ملي جوانان بود. لذا شنيده ميشود مهرداد بذرپاش اكنون از پستي كه احمدينژاد براي او در نظر گرفته، راضي نيست. پس از خروج بذرپاش از گروه مشاوران جوان، شيخ الاسلامي بر صندلي او نشست كه اين مديريت اگرچه براي او دوام نداشت اما سبب ارتقاي او شد چرا كه پس از دو سال بهعنوان وزير به مجلسيان معرفي شد و بهراحتي توانست از سد راي اعتمادها عبور كند. اكنون كرسي مديريت مشاوران جوان خالي مانده و انتظار هم نميرود با توجه به ادغام آن با سازمان ملي جوانان، مدير ديگري براي جلوس بر اين كرسي معرفي شود. وظايف مشاوران جوان رئيسجمهور چه بود؟ فلسفه تشكيل اين گروه در شهرداري بر مبناي شعار توجه به جوانان بود كه علاوه بر احمدينژاد از اواسط دهه 70 از زبان مسئولان كشور بسيار شنيده ميشد و در راستاي آن سازمان ملي جوانان تشكيل شده بود. تلاش براي كادرسازي نيز عنصري حذفناپذير در انديشهاي بود كه شعار خود را ايجاد تغيير در ساختارهاي مديريتي عنوان كرده بود. مجموع اين دلايل احمدينژاد را به تشكيل گروه مشاوران جوان در شهرداري و سپس نهاد رياست جمهوري تشويق كرد.اما دو سال بعد يعني در سال 86 احمدينژاد در دانشگاه علم و صنعت به ناكام بودن طرح مشاوران جوان كه به عنوان يادگاري از شهرداري به دولت آورده بود، اعتراف كرد: «آنچه را از مشاوران جوان ميخواستيم تاکنون اجرايي نشده است.هدفم از تشکيل گروه مشاوران جوان اين بود که آنها پلي براي ورود جوانان به سيستم اجرايي کشور باشند که موفق نبوديم و يک سوم انتظار من از مشاوران جوان هم برآورده نشده است.» بهنظر ميرسد تشكيل گروه مشاوران جوان بيش از آنكه با هدف تربيت مديران آينده باشد، با هدف كادرسازي براي انتخاباتهاي بعدي بوده است چرا كه بيش از نيمي از اين مشاوران در خدمت تبليغات براي احمدينژاد در انتخاباتهاي بعدي به كار گرفته شدند و اكنون كه ديگر انتخابات بعدي مطرح نيست، لزوم پيوستن اين مشاوران به سازمان ملي جوانان مطرح ميشود.از جمله اين افراد كه در سال 88 بهعنوان رئيس ستاد جوانان حامي دولت اسلامي فعاليت كرد، پويا حاجيان است كه اكنون عضو از گروه مشاوران جوان رياست جمهوري در سازمان بهزيستي است. سازماني كه رياست آن برعهده فقيه، از حلقه نزديكان احمدينژاد است. او هم به ناكارآمدي مشاوران جوان در وزارتخانهها اذعان دارد و به «تهران امروز » ميگويد: اكثر مديران با مشاوران جوان همكاري نميكنند چرا كه آنها را به دليل پايين بودن سن، قابل مشاوره نميبينند. حاجيان با اشاره به اينكه متاسفانه مشاوران جوان در دولت نهم موفق نبودهاند، اظهار اميدواري كرد با ادغام اين گروه به سازمان ملي جوان و رياست بذرپاش بر اين سازمان، در آينده شاهد تربيت مديران جوان باشيم. از ديگر عيوب طرح مشاوران جوان كه از زمان شكلگيري تاكنون مطرح است به تركيب اعضاي اين گروهها باز ميگردد چرا كه برخي معتقدند افراد اين گروهها عمدتا از ميان افراد نزديک به دولت و نه نخبگان دانشگاهها تشكيل شده است و هيچ مکانيسمي هم براي آموزش و تربيت اين نيروها در نظر گرفته نشده است.همچنين اين گروه كه رئيسجمهور و اعضايش بر ناكارآمدي آن اذعان دارند، تنها بار مالي مضاعفي بر دولت تحميل كرده است. سازماني كه بدل به مركز مطالعاتي شد در كنار بررسي گروه مشاوران جوانان رياستجمهوري بايد نگاهي هم به عملكرد سازمان ملي جوانان انداخت كه بسياري از صاحبنظران آن را هم همانند مشاوران جوان فاقد كارآمدي لازم ميدانند. سازمان ملي جوانان نام سازماني است از زمان آغاز دولت نهم كمتر خبري از آن به گوش رسيده است.تقویت هویت ملی متناسب با آرمانهای انقلاب برای جوانان، فراهم کردن محیط رشد علمی و فکری جوانان، تلاش در جهت رفع دغدغههای شغلی، ازدواج، مسکن و آسیبهای اجتماعی، توجه به مقتضیات دوره جوانی، اوقات فراغت، رفاه، سلامت، آموزش، پژوهش و فناوری و اطلاعات از جمله دستور كارهاي اين سازمان است كه در بدو تاسيس به مديران آن ابلاغ شده است. جوانان زيادي به اين سازمان كه به نام آنهاست، مراجعه نميكنند چرا كه فعاليتهاي اين سازمان براي آنها ناآشنا و معرفي نشده است و مسئولان آن هم پاسخ قاطعي نميدهند به عنوان مثال معاون طرح و برنامه و هماهنگی سازمان ملی جوانان در پاسخ به اين سوال كه چرا اين سازمان ناشناخته است، اينگونه پاسخ ميدهد: «آیا مرکز امور مطالعات استراتژیک وزارت امور خارجه را کسی میشناسد. در این مرکز امور مطالعاتی مهمی انجام میشود که نیازی به رسانهای شدن هم ندارد. الزامی هم ندارد که جوانها آن را بشناسند.» ولي سوالي كه پيش ميايد آن است كه از چه هنگام و به چه دليلي سازماني كه فلسفه وجودي خود را ساماندهي N .G.Oهاي جوانان اعلام كرده بود به مركزي مطالعاتي بدل شد؟ مسئولان سازمان ملي جوانان عملكرد اين سازمان را ستادي و نه اجرايي عنوان ميكنند اما به گفته دبيركل اتحاديه انجمنهاي اسلامي دانشآموزان، ساختارهاي سازمان ملي جوانان به گونهاي نيست كه جوابگوي فعاليتهاي عملياتي و ستادي باشد.محمد تقي فخريان مشكل ديگر اين سازمان را عدم نظارت و مشخص نبودن مرجع مديريت بر دفاتر استاني آن عنوان ميكند و ميگويد: يكي از مشكلات اين است كه مديريت بر دفاتر استاني مشخص نيست. بخشي از مديريتها برعهده استانداري است بخش ديگر زير نظر دفتر مركزي اين سازمان است. نمايندگان مجلس هشتم نيز نتوانستهاند سر از فعاليتهاي اين سازمان در بياورند. جواد آرين منش، عضو كميسيون فرهنگي با اشاره به تغيير رياست سازمان ملي جوانان در بدو آغاز دولت دهم ميگويد: «آن چيزي كه بيش از تغيير رياست اين سازمان اهميت بيشتري دارد، مشخص شدن تكليف و وظايف اين سازمان است. وي ميگويد: سازمان يا قرار است نقش هماهنگكننده و سياستگذاري را در رابطه با امور جوانان داشته باشد يا اينكه وارد مسائل اجرايي شود، در هر صورت بايد ابتدا شرح وظايف و جايگاه اين سازمان روشن شود و سپس درباره مثبت يا منفي بودن عملكردها به قضاوت بپردازيم.» از اظهارات فوق چنين برداشت ميشود كه پس از سالها فعاليت سازمان ملي جوانان، هنوز عملكرد آن شفاف نيست و نتوانسته برخلاف نامش به نيازها و خواستههاي جوانان پاسخ قانعكنندهاي بدهد. به گواه صاحبنظران در امور جوانان، حجتالاسلام علي اكبري كه در دولت نهم مسئوليت اين سازمان را پذيرفت در امر مديريت ناموفق بوده و تنها در آموزش مباحث اخلاقي در انظار عمومي مشاهده شد بهنظر ميرسد بحث ادغام گروه مشاوران جوان با سازمان ملي جوانان در اين راستا باشد كه از بار انتقادات كه بر دوش دو مركز ناكارآمد سنگيني ميكند، كاسته شود و از هزينههايي كه دولت براي اين دو نهاد متقبل ميشود نيز كاسته شود. از سويي ديگر گفته ميشود اين ادغام با توصيه بذرپاش صورت گرفته كه پيش از اين رياست مشاوران جوان را در كارنامه خود داشته است و او ميخواهد بار ديگر ياران قديمي را گرد هم آورد.