هوسرانی سياسی يا وحشت از وحدت
عمادالدين پارسا
گاهي چنان انسان در گرداب حوادث و رويدادها و موضعگيريها قرار ميگيرد كه از مسير و جهتي كه دنبال ميكند غافل شده و به بيراهه ميرود. فاقد نگرش جامع و بصيرت ميشود. توان نگاه به موضوعات فراتر از خلق وخوي شخصي را از دست ميدهد و همه چيز و همه كس را از دريچه تنگ نظري مينگرد. چنين بليهاي اين روزها در شكل بدخيمش گريبان تعدادي از فعالان سياسي كشور را گرفته است. صفحات روزنامهها و سايتهاي خبري در هفتههاي اخير مملو از مخالفتهاي آشكار برخي گروههاي تندرو با وحدت ملي است. به صراحت از وحدت ملي با تعابيري مانند فتنه و دسيسه نام برده ميشود. زماني مخالفت با وحدت ملي از خطوط قرمز همه گروهها محسوب ميشود ولي در فضاي مسمومي كه عدهاي درماههاي اخيردر كشور ايجاد كردهاند موضعگيري عليه وحدت ملي با كمال تاسف مايه افتخار! و دفاع از وحدت ملي خيانت! معرفي ميشود. البته بديهي است اين عده كه رفتار و گفتار بسيار قابل بررسياي دارند در توضيح چنين موضعگيري بيمبنا و انحرافي توجيهات غيرقابل قبول ارائه ميدهند. گويي حوادث پس از انتخابات بهانه خوبي دست عدهاي داده است تا در نقطهاي بنشينند و دور خود دايرهاي بكشند و فرياد بزنند دايره نظام و انقلاب اين است و بس. اينان انقلاب را كم عده و انصار و نظام را بيپشتوانه و عقبه ميخواهند و البته در پس اين خواهش نفساني مطامع دنيوي و قدرتطلبانهاي دارند كه درست خلاف آرمانهاي انقلاب اسلامي و درتضاد با سيره رهبر فقيد انقلاب و مقام معظم رهبري است. اينان صداي گرم و جاري بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني (ره ) را درباره لزوم وحدت بهعنوان رمز ماندگاري نظام نميشنوند و درواقع با يكي از آرمانهاي امام در تعارض قرار گرفتهاند. اينان سخنان مقام معظم رهبري در باره همدلي و وحدت نيروهاي نظام و جلوگيري از دسيسه دشمن براي رودررو قرار دادن خانواده انقلاب را به انزوا و حاشيه سوق ميدهند و جالب اينجاست كه برخي از آنها به دروغ و ريا سنگ رهبري و ولايت را نيز به سينه ميزنند! چگونه است كه نزد برخي سخن از وحدت به مثابه فتنه و توطئه خوانده ميشود؟ آيا با چنين رويكردهايي ميتوان در فضاي سياسي كشور مفهوم و محوري را مبناي گفتوگو و انسجام و اتحاد وهمدلي قرار داد؟ آيا چنين رويكردي به حيات سياسي مجالي براي همكاري و همدلي باقي ميگذارد؟ آيا عدالت و پيشرفت در دهه چهارم انقلاب با چنين نگاهي ممكن است؟ آيا جز بدخواهان ملت ايران از اين موضعگيريها كسي خرسند ميشود؟ انتشار سخناني از اين دست كه يكي از بزرگترين دستاوردهاي يك ملت يعني وحدت ملي را نشانه گرفته است روا نيست. هرچند ملت هوشيار هستند و سره را از ناسره و حكمت را از ياوه تمييز ميدهند ولي اين مساله نافي مسئوليتها نيست. نهادهاي مسئول در قبال چنين موضعگيريهاي فتنهانگيزي مسئوليت دارند. هشدار و ارشاد و تذكر و حتي در صورت لازم برخورد كمترين اقدام لازم است.نبايد اجازه داد مسائل اصلي كشور مثل وحدت؛ امنيت؛ رفاه؛ رهبري؛ اعتقادات و قانون بازيچه هوسراني سياسي و اختلافات جناحي و حزبي و شخصي عدهاي خاص شود. سرمايههاي ملي مهمتر از آن است كه كساني با ذهنهاي منحرف خود به باز تعريف آن پرداخته و سپس كمر به نابودي آن ببندند. ايران اسلامي اين روزها هم از منظر ملي و هم از منظر منطقهاي و بين المللي بيش از پيش نيازمند وحدت و همدلي و اتحاد بين همه اقوام؛ گروهها؛ دستهها و گرايشهاي سياسي و فرهنگي و اجتماعي است و همين روزها خون پاك تعدادي از فرزندان اين سرزمين و پاسداران انقلاب اسلامي براي برافراشته ماندن پرچم وحدت به ناحق ريخته شد.البته متن ملت همواره آگاه بوده و اجازه نخواهد داد عدهاي تحت عنوان نخبه سياسي كه بيشتر پخمگي از مواضع آنها قابل مشاهده است بر آتش اختلاف و فتنه و درگيري در بين خانواده بزرگ انقلاب بدمند. بازنگري در رفتارها؛ گفتارها و موضعگيريها و سنجش نسبت آنها با راه امام و كلام رهبري و منافع ملي از واجبات سياسي و اجتماعي اين روزهاست كه بيتوجهي به آن هزينههاي سنگيني را به كشور و ملت بزرگ ايران تحميل خواهد كرد. منبع: تهران امروز